Raad van State verlaagt boete minimumloon naar €3.562,50 — RVS:2026:4138
Bestuurlijke boete wegens overtreding Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag
Eiser / verzoeker
Appellante (agrarisch verpakkings- en sorteerbedrijf)
Verweerder / gedaagde
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
De Raad van State stelt de boete vast op €3.562,50 (verlaagd van €9.750), waarbij de overtreding van de overwerkurenbepaling niet bewezen wordt geacht en de minister €1.401 aan proceskosten moet vergoeden.
- Zonder schriftelijke huurovereenkomsten mag een werkgever geen huisvestingskosten inhouden op het minimumloon, ook niet als de verhuurder gecertificeerd is.
- De minister heeft onvoldoende gemotiveerd dat nabetalingen van stukloon als bewijs van onderbetaling kunnen gelden, nu niet uitgesloten is dat het bedrijf op eigen initiatief nabetaalde.
- Omdat de minister zelf vaststelde dat twee van de vier werknemers volledig waren betaald, staat de overtreding van artikel 7 lid 1 juncto 13a Wmm niet vast.
- De Raad van State stelt de boete zelf vast op €3.562,50, rekening houdend met een korting van 5% wegens te lange termijn tussen boeterapport en boetekennisgeving.
- Het hoger beroep van het bedrijf is ongegrond, maar het beroep tegen het nieuwe besluit van 9 augustus 2024 is gegrond verklaard.
Samenvatting
Een bedrijf dat aardbeien, asperges en frambozen verpakt en sorteert, kreeg in 2023 een boete opgelegd van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid wegens overtreding van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag. De Nederlandse Arbeidsinspectie constateerde na een inspectie in 2020 dat het bedrijf werknemers te weinig had uitbetaald: zowel door ongeoorloofde inhoudingen op het loon (netto onderbetaling) als door niet volledig uitbetalen van overwerkuren (bruto onderbetaling). De boete bedroeg na bezwaar €9.750.
De kern van het geschil draait om twee overtredingen. De eerste betreft het inhouden van huisvestingskosten op het minimumloon. Dat mag alleen als de verhuurder gecertificeerd is en er schriftelijke huurovereenkomsten én volmachten van werknemers aanwezig zijn. Het bedrijf betoogde dat zijn werknemers waren ondergebracht in woningen van een gecertificeerde verhuurder, maar kon geen schriftelijke huurovereenkomsten overleggen. De Raad van State bevestigde daarom dat het bedrijf de wet had overtreden op dit punt: zonder die schriftelijke stukken is inhouding simpelweg niet toegestaan.
De tweede overtreding — het niet volledig uitbetalen van minimumloon over overwerkuren — lag gecompliceerder. Werknemers werkten op basis van stukloon, dat pas achteraf berekend kon worden. Het bedrijf stelde dat het de werknemers had naberekend en nabetaald op eigen initiatief, als gevolg van die stukloonberekening. De minister hield echter vol dat de nabetalingen pas kwamen ná het inspectieonderzoek en dus geen vrijwillige nabetalingen waren.
De Raad van State volgde de minister hier niet in. Het nieuwe besluit dat de minister na de uitspraak van de rechtbank had genomen, bevatte onvoldoende motivering waarom de nabetalingen niet als rechtmatige stukloon-naberekeningen konden worden gezien. Bovendien had de minister zelf vastgesteld dat twee van de vier betrokken werknemers wél het volledige minimumloon hadden ontvangen over alle gewerkte uren. Dat de overige twee werknemers waren onderbetaald, was daarmee onvoldoende aangetoond.
De Raad van State vernietigde het besluit van 9 augustus 2024 voor zover het de overwerkurenovertreding betreft, en stelde de boete zelf vast op €3.562,50. Daarbij hield de Raad ook rekening met een verplichte matiging van 5 procent, omdat er meer dan een half jaar was verstreken tussen het boeterapport en de boetekennisgeving. De minister moet daarnaast de proceskosten van het bedrijf vergoeden ter hoogte van €1.401.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2023:2693, Gerechtshof Amsterdam, 17-10-2023, 200.289.020/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBZWB:2023:6895, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 04-10-2023, C/02/395317 / HA ZA 22-110 (T)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBZWB:2023:3401, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17-05-2023, C/02/397293 / HA ZA 22-225 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBZWB:2022:6582, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 02-11-2022, C/02/370208 / HA ZA 20-168
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
202405223/1/A3
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.