Raad van State keurt bestemmingsplan nieuwbouwwoning bij kapel Schuinesloot goed — RVS:2026:4418
bestemmingsplan nieuwbouwwoning en afwijking beleidsregel minimumafstanden
Eiser / verzoeker
omwonende die bezwaar maakte tegen de nieuwbouwwoning
Verweerder / gedaagde
de raad van de gemeente Hardenberg
Raad van State verklaart het beroep tegen het bestemmingsplan voor de nieuwbouwwoning bij de kapel in Schuinesloot ongegrond
- Een iets grotere loopafstand naar openbare parkeerplekken van ongeveer 6 meter is niet zo bezwaarlijk dat een bestemmingsplan om die reden onevenredig is
- Een gemeentelijke beleidsnota met stedenbouwkundige minimumafstanden is een beleidsregel waarvan de raad mag afwijken als onverkorte toepassing tot onevenredige gevolgen zou leiden
- Dat een beleidsnota meer dan tien jaar oud is en geen rekening hield met concrete latere bouwplannen, kan een relevante omstandigheid zijn om ervan af te wijken
- Een afwijking sluit eerder aan bij een redelijke belangenafweging als een recentere beheersverordening voor hetzelfde gebied al een vergelijkbare, kleinere afstandseis kent
- Het beroep tegen het bestemmingsplan is ongegrond, zodat de nieuwbouwwoning op het voormalige parkeerterrein kan worden gerealiseerd
Samenvatting
De gemeenteraad van Hardenberg stelde een bestemmingsplan vast dat drie woningen mogelijk maakt in het buurtschap Schuinesloot: twee woningen in een bestaande kapel en een nieuwe, vrijstaande woning op het parkeerterrein naast die kapel. Een buurvrouw die op het aangrenzende perceel woont, kon zich niet vinden in dat laatste onderdeel van het plan en stapte naar de Raad van State.
Haar eerste bezwaar ging over parkeren en bereikbaarheid. Door het verdwijnen van het parkeerterrein bij de kapel moet zij, die op leeftijd is, een grotere afstand afleggen naar een parkeerplek. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State stelt vast dat er op ongeveer 6 meter van haar perceel openbare parkeerplekken beschikbaar zijn, waarvandaan zij alleen de straat hoeft over te steken. De initiatiefnemer had haar bovendien een strook grond aangeboden om zelf een parkeerplek op eigen terrein te realiseren, wat de vrouw afwees omdat de strook naar haar zeggen te smal was. De Afdeling oordeelt dat deze iets grotere loopafstand niet zo bezwaarlijk is dat de raad de nieuwe woning daarom niet had mogen toestaan.
Haar tweede en belangrijkste bezwaar ging over de gemeentelijke Buurtschappennota uit 2014, een beleidsregel met stedenbouwkundige uitgangspunten voor woningbouw in onder meer Schuinesloot: een bouwperceel moet minimaal 20 meter breed zijn, er moet minimaal 30 meter onbebouwde ruimte tussen zichtbare bebouwing zijn, hoofdgebouwen moeten minimaal 10 meter uit elkaar staan en minimaal 5 meter van de zijdelingse perceelgrens. De Afdeling rekent na en stelt vast dat het nieuwe bouwperceel wel aan de eerste twee eisen voldoet, maar dat de afstand tot de woning van de buurvrouw ongeveer 7 meter bedraagt in plaats van de vereiste 10 meter, en dat de afstand tot de zijdelingse perceelgrens aan de noordzijde ongeveer 3 meter is in plaats van de vereiste 5 meter.
Omdat de Buurtschappennota een beleidsregel is, mag de raad daarvan alleen afwijken als het onverkort volgen ervan tot onevenredige gevolgen zou leiden. De Afdeling volgt de raad dat daarvan hier sprake is. De nota is meer dan tien jaar oud en hield geen rekening met concrete plannen voor juist dit perceel bij de kapel, terwijl er wel behoefte is aan extra woningen en er in Schuinesloot geen gemeentelijke bouwkavels meer beschikbaar zijn. Bovendien wijkt de geldende beheersverordening voor het kerngebied van Schuinesloot zelf al af van de nota, met een kleinere eis van 3 meter tot de zijdelingse perceelgrens, en ervaart men de bebouwing in het kerngebied inmiddels als compacter dan het oorspronkelijke lint waarop de nota was gebaseerd. De raad heeft dit uitgebreid gemotiveerd in de plantoelichting, en de Afdeling acht het niet onredelijk dat de raad de afwijkingen van de nota onder deze omstandigheden stedenbouwkundig aanvaardbaar heeft gevonden.
De Afdeling verklaart het beroep ongegrond, zodat het bestemmingsplan met de nieuwe woning op het voormalige parkeerterrein in stand blijft. De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2025:6362, Raad van State, 24-12-2025, 202303687/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:5497, Rechtbank Noord-Nederland, 23-12-2025, LEE AWB 25/5078
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:4521, Raad van State, 24-09-2025, 202304434/1/R3
Raad van State · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RVS:2025:4520, Raad van State, 24-09-2025, 202303899/1/R3
Raad van State · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
202404953/1/R3
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.