Raad van State: minister moet geboortedatum Afghaanse asielzoeker op 2005 stellen — RVS:2026:4518
leeftijdsbepaling asielzoeker / vermoeden van minderjarigheid
Eiser / verzoeker
minister van Asiel en Migratie (appellant)
Verweerder / gedaagde
Afghaanse asielzoeker (betrokkene)
Het hoger beroep van de minister is ongegrond verklaard; de minister moet bij het nieuwe besluit uitgaan van geboortedatum 2005 en betaalt € 934,00 aan proceskosten.
- Bij twijfel over de leeftijd van een asielzoeker die stelt minderjarig te zijn, geldt een vermoeden van minderjarigheid dat de minister moet weerleggen.
- De conclusie dat een overgelegde taskera niet authentiek is, weerlegde het vermoeden van minderjarigheid niet, omdat het document alleen niets bewees over de leeftijd maar niet aantoonde dat de man meerderjarig was.
- De verklaringen van de asielzoeker over zijn schoolgang waren niet tegenstrijdig als uitgegaan wordt van het geboortejaar 2005.
- Gelet op het tijdsverloop van vijf jaar en twee eerdere rechterlijke oordelen in dezelfde richting mocht de rechtbank de geboortedatum zelf vaststellen op 2005.
- De minister werd veroordeeld tot vergoeding van € 934,00 aan proceskosten voor de behandeling van het hoger beroep.
Samenvatting
Een Afghaanse asielzoeker vroeg in 2021 een verblijfsvergunning aan in Nederland en gaf op dat hij in 2005 was geboren. De minister van Asiel en Migratie ging daar niet van uit. In Italië had de man zich geregistreerd met een geboortedatum in 2001, waardoor hij volgens de Italiaanse registratie meerderjarig was. De minister nam die Italiaanse datum als uitgangspunt en behandelde de man als volwassene, terwijl de man zelf volhield dat hij bij zijn aanvraag nog minderjarig was.
De reden voor de andere registratie in Italië was volgens de man zelf dat hij zich bewust ouder had opgegeven om te kunnen doorreizen. De minister vond die uitleg geloofwaardig, maar gaf de man toch niet het voordeel van de twijfel. De minister beriep zich op een onderzoek van Bureau Documenten naar de door de man overgelegde taskera, een Afghaans identiteitsdocument. Dat document bleek hoogstwaarschijnlijk niet bevoegd te zijn opgemaakt of afgegeven. Volgens de minister was daarmee de beweerde minderjarigheid weerlegd.
De rechtbank Den Haag was het daar niet mee eens. Zij vernietigde het besluit van de minister voor zover dat de geboortedatum betrof en droeg de minister op bij een nieuw besluit uit te gaan van het geboortejaar 2005. De minister tekende hoger beroep aan bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
De Raad van State bevestigde de redenering van de rechtbank. Uit eerdere rechtspraak van de Afdeling volgt dat de minister bij twijfel over de leeftijd van een asielzoeker die stelt minderjarig te zijn, in beginsel moet uitgaan van het vermoeden van minderjarigheid. Dat vermoeden kan de minister weerleggen, maar daarvoor is meer nodig dan een verwijzing naar een twijfelachtig identiteitsdocument. De conclusie dat de taskera niet authentiek is, zegt immers niet dat de man meerderjarig is. Het zegt alleen dat hij zijn leeftijd niet met dat document heeft aangetoond.
De minister stelde ook dat de man tegenstrijdig had verklaard over zijn schoolgang, maar de Raad van State volgde hem daarin niet. Als de man geboren is in 2005, dan klopten zijn verklaringen over wanneer hij naar school ging juist wel met de rest van zijn relaas. Een vermeende tegenstrijdigheid over de reden van zijn schoolverlaten was verder niet onderbouwd als reden om zijn leeftijdsopgave ongeloofwaardig te vinden.
Tot slot oordeelde de Raad van State dat de rechtbank de geboortedatum zelf mocht vaststellen op 2005. Het geschil over de leeftijd sleept al voort sinds 2021, en de rechter heeft inmiddels twee keer geoordeeld dat de minister niet zomaar van de Italiaanse registratie mag uitgaan. Gelet op dat tijdsverloop en de overtuiging van de rechtbank dat een nieuwe beslissing van de minister niet tot een andere uitkomst zou leiden, was het gerechtvaardigd om de datum definitief vast te stellen. Het hoger beroep van de minister werd ongegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank bleef in stand, en de minister werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de man: € 934,00.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:24987, Rechtbank Den Haag, 02-12-2025, NL25.37411
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21283, Rechtbank Den Haag, 10-11-2025, NL25.25065
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21272, Rechtbank Den Haag, 10-11-2025, NL25.25060
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19856, Rechtbank Den Haag, 23-10-2025, NL25.7139
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
BRS.25.000504
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.