Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw toegelaten tot schuldsanering, looptijd 18 maanden en geen eerdere ingangsdatum Een vrouw uit de regio Rotterdam bevond zich in een problematische schuldensituatie. Om tot een oplossing te komen vroeg zij de rechtbank haar toe te laten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, in vaktaal de Wsnp. Daarmee kan iemand met onbetaalbare schulden na een periode van strikte regels en afdrachten een 'schone lei' krijgen. De rechtbank Rotterdam wees het verzoek op 4 november 2026 toe.
De zaak werd op 21 oktober 2026 behandeld. Naast de vrouw waren haar partner en een schuldhulpverlener van haar gemeente aanwezig. De rechtbank stelde vast dat de vrouw aan alle toelatingseisen voldoet. Zij bevindt zich in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij keek de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook bestaat de verwachting dat zij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
Op de zitting is uitdrukkelijk besproken wat van haar wordt verwacht. De vrouw werkt nu 24 uur per week in een bakkerij. Zij weet dat zij tijdens de schuldsanering aanvullend moet solliciteren naar werk voor 12 uur per week, zodat zij aan haar inspanningsverplichting voldoet.
De rechtbank is bevoegd om de zaak te behandelen als hoofdprocedure, omdat het centrum van de voornaamste belangen van de vrouw in Nederland ligt. De regeling krijgt een looptijd van achttien maanden.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n eerdere datum is mogelijk als iemand in de periode voor de schuldsanering, het zogeheten minnelijke traject, alle verplichtingen is nagekomen. Dan moet de schuldenaar maximaal hebben afgelost op basis van de normen voor het vrij te laten bedrag en zich hebben ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te verwerven, in beginsel door fulltime te werken of aantoonbaar naar een fulltimebaan te solliciteren. Uit de stukken en de zitting kon niet worden vastgesteld dat de vrouw dat heeft gedaan. De looptijd gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich houden aan een aantal verplichtingen: zij moet informatie verstrekken, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, haar schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en goederen die in de boedel vallen afdragen. De boedel is het geheel van haar bezittingen, nu en in de loop van de regeling. De bewindvoerder beheert die boedel, controleert de naleving van de verplichtingen en verdeelt de opbrengsten onder de schuldeisers. Een rechter-commissaris houdt toezicht op de bewindvoerder. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei. Schuldeisers kunnen hun vorderingen waarop de regeling betrekking heeft dan niet meer op haar verhalen. Dat geldt zodra de slotuitdelingslijst verbindend is geworden.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de vrouw, benoemde mr. M.C. Franken tot rechter-commissaris en L. Hordijk tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 4 november 2026 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet de post van de vrouw inzien en mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse man met CJIB-schulden en parkeerboetes toch toegelaten tot schuldsanering Een jonge man uit Rotterdam zit diep in de schulden. Een deel daarvan bestaat uit openstaande boetes bij het CJIB, het Centraal Justitieel Incassobureau, en uit parkeerboetes van de gemeente Rotterdam. Om een oplossing te vinden vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, de Wsnp. Daarin lossen mensen drie jaar of korter hun schulden zoveel mogelijk af, waarna de rest wordt kwijtgescholden.
De rechtbank Rotterdam had eerst een obstakel te nemen. Wie tot de schuldsanering wil worden toegelaten, moet zijn schulden te goeder trouw hebben laten ontstaan, waarbij vooral naar de laatste drie jaar wordt gekeken. Volgens de rechtbank zijn boetes van het CJIB en parkeerboetes die in die periode zijn ontstaan naar hun aard niet te goeder trouw ontstaan. Zulke schulden staan in beginsel aan toelating in de weg.
Toch maakte de rechtbank hier een uitzondering, met de hardheidsclausule uit de wet. Daarbij woog zwaar dat de man de oorzaak van die schulden onder controle heeft gekregen. Op de zitting verklaarde hij dat de boetes zijn ontstaan doordat zijn vader misbruik maakte van een auto die op naam van de man stond. De rechtbank benadrukte dat dit hem niet ontslaat van zijn eigen verantwoordelijkheid voor die schulden. Maar hij heeft inmiddels geen auto of brommer meer op zijn naam, waardoor nieuwe boetes van dezelfde soort niet voor de hand liggen.
Ook de rest van zijn situatie pleitte voor hem. De man liet op de zitting zien dat hij van zijn schulden af wil en maakt al gebruik van budgetbeheer. Zijn financiële situatie is stabiel. Hij werkt 36 uur per week en volgt daarnaast een opleiding. De rechtbank wees hem erop dat hij de kosten van die opleiding tijdens de schuldsanering niet door anderen kan laten betalen: zo'n betaling geldt als een schenking en moet dan worden afgedragen aan de boedel, het vermogen waaruit de schuldeisers worden betaald. De rechtbank kreeg voldoende vertrouwen dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
De man had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum van de schuldsanering. Zo'n eerdere datum kan alleen als de schuldenaar al in het traject voorafgaand aan de rechtbank maximaal heeft afgelost en zich heeft ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te krijgen. Uit de stukken en de zitting bleek ook niet dat hij daaraan had voldaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens het traject moet hij zich houden aan een reeks verplichtingen: informatie verstrekken, zich inspannen om inkomsten te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen. Houdt hij zich daaraan, dan eindigt het traject met een schone lei, en kunnen schuldeisers hun vorderingen niet meer op hem verhalen. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank verklaart de schuldsaneringsregeling van toepassing op de man, met 4 november 2026 als ingangsdatum en een looptijd van achttien maanden. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en B. van Huessen uit Barendrecht wordt bewindvoerder, met de opdracht de post van de man in te zien.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met gokverleden toe tot schuldsanering via hardheidsclausule Een man met schulden bij de Belastingdienst en het CJIB heeft van de rechtbank Rotterdam toestemming gekregen om toe te treden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering is een wettelijk traject waarbij schuldenaren onder begeleiding van een bewindvoerder hun schulden zoveel mogelijk afbetalen, waarna ze aan het einde een 'schone lei' kunnen krijgen: schuldeisers kunnen hun resterende vorderingen dan niet meer opeisen.
De zaak kende twee bijzondere omstandigheden. Ten eerste had de man geen poging gedaan tot een buitengerechtelijke schuldregeling, wat normaliter een vereiste is voor toegang tot de Wsnp. De reden daarvoor was dat zijn partner failliet was verklaard en zij in gemeenschap van goederen zijn gehuwd. Daardoor was het niet mogelijk om voor hem apart een minnelijke regeling op te starten. De rechtbank oordeelde dat voldoende aannemelijk was dat zo'n regeling sowieso niet binnen afzienbare tijd tot stand zou kunnen komen.
Ten tweede stonden sommige schulden in de weg aan toelating. Schulden bij de Belastingdienst en het CJIB die zijn ontstaan binnen drie jaar voor het verzoek worden in beginsel niet als te goeder trouw beschouwd. De schulden bij de Belastingdienst betroffen terugvorderingen van toeslagen zoals kinderopvangtoeslag, huurtoeslag en zorgtoeslag, veroorzaakt door wisselingen in het inkomen van de partner. De boetes van het CJIB hingen samen met een brommer die niet verzekerd was.
De rechtbank paste desondanks de zogenoemde hardheidsclausule toe. Deze uitzondering maakt toelating toch mogelijk als de schuldenaar de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid aantoonbaar onder controle heeft. De brommer is inmiddels verkocht. Zowel de man als zijn partner staan nu onder beschermingsbewind, wat verdere schuldenopbouw moet voorkomen.
Daarnaast had de man een gokverslaving, al had die tot nu toe alleen geleid tot schulden op naam van zijn partner. De rechtbank achtte aannemelijk dat de verslaving, op een eenmalige terugval van drie maanden geleden na, al langere tijd onder controle is. De man staat ingeschreven in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks) en volgt een online cursus. Zijn beschermingsbewindvoerder bevestigde dat zij geen verdere terugvallen heeft waargenomen en dat zijn bankafschriften geen gokactiviteit tonen.
De rechtbank wees het verzoek toe en stelde de looptijd van de schuldsanering vast op achttien maanden, ingaand op 28 oktober 2026. Een verzoek om de ingangsdatum eerder te laten vallen werd niet gedaan en ook niet ambtshalve gehonoreerd. Er worden een rechter-commissaris en een bewindvoerder aangesteld, en de eerste dertien maanden geldt een postblokkade.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Kantonrechter zet zoon af als bewindvoerder over moeder: auto, schenkingen en debetrente Een vrouw die sinds 2015 in een rolstoel zit en haar financiën niet meer zelf kan regelen, had haar zoon als bewindvoerder. Hij beheerde haar vermogen sinds 1 januari 2016. Dat vermogen was aanzienlijk: eind 2020 stond er ruim € 688.000 op haar bankrekeningen. De kantonrechter van de rechtbank Limburg concludeert dat de zoon zijn taak niet goed heeft uitgevoerd en ontslaat hem ambtshalve.
Aanleiding voor de zitting waren vragen van de griffie over de jaarlijkse rekening en verantwoording over 2022 en 2023. De bewindvoerder had hoge bedragen aan zichzelf overgemaakt. Zo ging in 2022 € 65.800 naar zijn eigen rekening en in 2023 € 110.100, buiten de schenkingen om. De kantonrechter had hem op 3 juni 2021, 12 juli 2022 en 9 juni 2023 toestemming gegeven om telkens € 80.000 te schenken aan zichzelf en aan zijn broer. De broer kreeg zijn schenkingen echter pas veel later, of in het geval van de tweede schenking pas op 27 en 28 oktober 2026, kort voor de zitting. Waarom de bewindvoerder zichzelf wel kon betalen maar zijn broer niet, kon hij niet uitleggen. Zijn verklaring dat sommige rekeningen niet toegankelijk waren, vond de kantonrechter onwaar. Al bladerend door de afschriften van 2021 vond de rechter bovendien ongeveer € 8.000 dat zonder machtiging naar de bewindvoerder was gegaan. Ook in 2024 en 2025 maakte hij bedragen aan zichzelf over, terwijl er na 2023 geen machtigingen meer waren. Hooguit een restant van € 6.560,72 had hij nog mogen opnemen.
Ook de auto leidde tot kritiek. Kort nadat hij het bewind had aangevraagd, zette de bewindvoerder een auto op zijn eigen naam. Die staat wel als bezitting van zijn moeder in de rekeningen. De moeder kon zich op dat moment niet uitdrukken en heeft nooit een rijbewijs gehad. Toch werden verzekering, motorrijtuigenbelasting, onderhoud en brandstof uit haar vermogen betaald, gemiddeld bijna € 3.000 per jaar. Volgens de kantonrechter had de bewindvoerder de auto moeten verkopen en voor ziekenhuisritten een taxi kunnen nemen, of zijn eigen auto kunnen gebruiken met een reiskostenvergoeding.
Daarnaast tikte de kantonrechter de bewindvoerder op andere punten aan. In 2021 en 2022 stond debetrente op de verantwoording, terwijl het saldo ruim positief was en hij de post niet kon verklaren. De verzekeringen bleven na de verkoop van het huis in 2020 anderhalf jaar doorlopen en stegen zelfs van € 823 in 2019 naar € 2.353 in 2021. Verder werd van haar rekening de huur betaald van een cv-ketel in het huis waar de zoon zelf woont, terwijl zijn moeder in een verzorgingshuis woont.
De kantonrechter ontslaat de zoon met ingang van 13 november 2026 en benoemt Samen in Bewind B.V. als opvolgend bewindvoerder. Die moet onderzoeken of de moeder schade heeft geleden en hoeveel, en daarover binnen vier maanden verslag doen. De zoon moet binnen 14 dagen alle bedragen die hij sinds 1 januari 2024 aan zichzelf heeft overgemaakt terugstorten, behalve € 6.560,72. Ook moet hij afschriften verstrekken en de autosleutels, de kentekencard en de tenaamstellingscode overhandigen. Zijn verzoek om de auto voor € 6.000 aan een autobedrijf te mogen verkopen wijst de rechter af, omdat de ANWB-koerslijst € 7.750 aangeeft. De opvolger mag de auto verkopen voor elk bedrag boven € 7.000.
Rechtbank Limburg · 9 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht