Jeugdrechter legt 163 dagen detentie op voor nachtelijke woningoverval op bejaarde vrouw in Gouda In de nacht van 1 januari 2026, rond vier uur, drongen twee jongens een woning in Gouda binnen waar een alleenwonende, bejaarde vrouw lag te slapen. Een van hen is toen 17 jaar. Samen gingen ze naar de slaapkamer. De mededader ging op de vrouw zitten, sloeg haar tegen het gezicht, drukte haar mond dicht en vouwde haar handen dubbel. Ook bedreigde hij haar met de woorden 'Ik maak u dood'. Daarna trokken ze een ketting van haar nek en ringen van haar vingers. Behalve sieraden namen ze een reiswekker mee. De vrouw hield bloeduitstortingen in het gezicht en gekneusde vingers over aan de overval.
De verdachte bekende. De rechtbank Den Haag, die de zaak achter gesloten deuren behandelde in een meervoudige kamer voor jeugdstrafzaken, verklaarde de diefstal met geweld in een woning, gepleegd in de nacht en samen met een ander, bewezen. Volgens de rechtbank had de verdachte eerst een mede-organiserende rol bij een aanvankelijk geplande woningdiefstal. Dat het ging om een weerloze vrouw op hoge leeftijd, kon hem niet zijn ontgaan. De rechtbank noemde de overval 'een meer dan laffe daad'. Daarbij was alleen sprake van eigen financieel gewin en van geen enkel respect voor de privésfeer van het slachtoffer.
Ook in een tweede zaak werd de verdachte veroordeeld. Op 21 februari 2026 reed hij in Gouda als minderjarige met een rijbewijs zonder begeleider in een auto. Daarbij botste hij op de Sportlaan en op parkeerplaats Klein Amerika tegen twee geparkeerde auto's en reed hij beide keren door zonder zich te melden. Er ontstond alleen schade. De rechtbank vond dat geen verdienste van de verdachte: hij reed onvoorzichtig. Op zijn strafblad staan alleen eerdere verkeersboetes, wat beperkt strafverzwarend meewoog.
Voor een woningoverval geldt volgens de oriëntatiepunten voor jeugdstrafrecht een jeugddetentie vanaf zes maanden als uitgangspunt. De rechtbank vond de straf hier zwaarder, omdat twee mensen samen handelden, de overval midden in de nacht plaatsvond en het slachtoffer kwetsbaar was. Zwaar woog dat zij met de dood werd bedreigd en meermaals werd geslagen terwijl zij weerloos in bed lag. Een jeugddetentie van negen maanden had volgens de rechtbank zonder meer gepast. De officier van justitie eiste 438 dagen jeugddetentie, waarvan 365 dagen voorwaardelijk, plus 200 uur werkstraf. De rechtbank bleef daar ver onder.
De rechtbank liet de verdachte namelijk niet terugkeren naar de justitiële jeugdinrichting. Tijdens zijn geschorste voorlopige hechtenis haalde hij zijn vijfde jaar vwo en hij zit nu in zijn examenjaar. Hij houdt zich aan zijn voorwaarden en de behandeling bij de Waag verloopt goed. De Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming west adviseerden een onvoorwaardelijke straf gelijk aan het voorarrest, aangevuld met een voorwaardelijk deel. Volgens de rechtbank mocht het diploma en het hulpverleningstraject niet worden doorbroken.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 163 dagen jeugddetentie, met aftrek van 73 dagen voorarrest. Daarvan zijn 90 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Gedurende één jaar gelden bijzondere voorwaarden: hij meldt zich bij de jeugdreclassering, werkt mee aan behandeling bij de Waag of een soortgelijke instelling en volgt onderwijs of heeft andere goedgekeurde dagbesteding. Daarnaast kreeg hij een werkstraf van 200 uur, met 100 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet naar behoren verricht.
Het slachtoffer kreeg een schadevergoeding van € 5.885 toegewezen, plus wettelijke rente vanaf 1 januari 2026. Dat bedrag bestaat uit € 885 materiële schade en € 5.000 immateriële schade. De verdediging voerde aan dat de vordering alleen in de zaak van de mededader was ingediend, omdat alleen diens parketnummer op het formulier stond. De rechtbank zag dat als een administratieve fout, omdat het dossier van beide verdachten één geheel vormt. Voor de immateriële schade nam de rechtbank de Rotterdamse Schaal als uitgangspunt, categorie 19.1.a (€ 3.000 tot € 8.000 voor bedreigende situaties bij diefstal of afpersing). De verdachte moet het bedrag hoofdelijk samen met de mededader betalen, zodat het slachtoffer het hele bedrag bij ieder van hen kan halen. Daarnaast kreeg de verdachte de schadevergoedingsmaatregel opgelegd voor hetzelfde bedrag, zonder gijzeling vanwege zijn leeftijd.
Rechtbank Den Haag · 12 november 2026
Strafrecht Rechtbank veroordeelt TikTok-influencer (19) voor seks met meisje van 15, hoofdzakelijk voorwaardelijk Een toen 19-jarige TikTok-influencer had op 17 juli 2024 seksueel contact met een meisje van 15. Zij was een fan van hem, verliefd en door hem op zijn kosten naar zijn woonplaats gereisd. Het was de eerste keer dat ze elkaar fysiek ontmoetten, al hadden ze online al langer contact. Het meisje raakte daarna zwanger en onderging een abortus.
De officier van justitie vond de verklaring van het meisje betrouwbaar en eiste 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 voorwaardelijk, plus 240 uur taakstraf. De verdachte bekende dat hij haar oraal binnendrong met zijn penis en dat hij met zijn vinger vaginaal binnendrong. De rechtbank achtte die handelingen bewezen, net als het zoenen en het aanraken van haar ontblote borsten. Van vaginale penetratie met de penis sprak de rechtbank hem vrij. Het meisje wist aanvankelijk zelf niet zeker of dat had plaatsgevonden, en de zwangerschap en de forensische aanwijzingen bewezen dat niet buiten redelijke twijfel.
De verdediging vroeg vrijspraak. Volgens de raadsman ontbrak het ontuchtige karakter van de handelingen, omdat het meisje zelf het initiatief nam en de twee in dezelfde levensfase zaten. De rechtbank vatte dat op als een beroep op artikel 248, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht, dat seks tussen leeftijdsgenoten in een gelijkwaardige situatie straffeloos maakt. De rechtbank ging uit van vrijwillig contact: het meisje was verliefd, danste na afloop met hem onder de douche en deed pas aangifte toen ze zwanger bleek en hij geen contact meer wilde. Toch verwierp ze het beroep. Een leeftijdsverschil van vier jaar is volgens de rechtbank niet meer gering, want als uitgangspunt geldt twee jaar. Daar kwam bij dat de verdachte als bekende influencer overwicht op haar had en wist dat zij andere verwachtingen had van het contact dan hij. Een gelijkwaardige situatie was er dus niet.
De rechtbank kwalificeerde het feit als verkrachting van een kind tussen 12 en 16 jaar. Ze benadrukte dat 'verkrachting' hier niet betekent dat er dwang was: de wet beschermt minderjarigen die hun seksuele grenzen nog onvoldoende kunnen bewaken.
Bij de straf woog de rechtbank mee dat zij uitging van vrijwillig contact, dat de verdachte destijds jong was en niet eerder was veroordeeld, dat de reclassering het herhalingsrisico laag inschat en dat er veel tijd was verstreken. Het volwassenenstrafrecht bleef van toepassing, omdat de verdachte inmiddels ruim 21 is en zelfstandig functioneert. Omdat het taakstrafverbod geldt, kon de taakstraf niet de enige straf zijn en kwam daar een dag onvoorwaardelijke gevangenisstraf bij.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 180 dagen gevangenisstraf, waarvan 179 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 1 jaar, en tot een taakstraf van 240 uur. Verder moet hij het meisje € 12.500 immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 17 juli 2024. Om de betaling te bevorderen legde de rechtbank ook de schadevergoedingsmaatregel op, met 87 dagen gijzeling als vervolgmiddel.
Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand.
Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog.
Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken.
Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog.
De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt.
Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Rechtbank Noord-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Man (65) steekt buurman in buik na waanidee over geluidsoverlast: 30 maanden cel, de helft voorwaardelijk Een man uit Stadskanaal raakte er in de maanden voor maart 2026 van overtuigd dat zijn buurman hem belaagde met een apparaat dat geluid door de muur zond. Zijn paranoïde gedachten groeiden uit tot een samenhangend waansysteem, mede omdat hij al jaren geen sociale contacten had. Op 4 maart 2026 ontdekte hij dat twee kattenverjagers uit zijn tuin verdwenen waren. Hij was ervan overtuigd dat zijn buurman erachter zat.
De man nam een mes mee naar buiten en liep boos op de buurman af. Toen die ontkende iets gedaan te hebben, ontstak hij in woede. Hij boog over het tuinhekje en stak de buurman in de buik, voor de ogen van diens echtgenote en een buurvrouw. De wond was ongeveer drie centimeter breed en zo diep dat een hele pink erin paste. Het slachtoffer houdt een zichtbaar litteken over en heeft ook zeven maanden later lichamelijk en geestelijk nog last van de steek. Ook zijn echtgenote heeft geestelijk nog veel last van het incident.
De rechtbank Noord-Nederland sprak de verdachte vrij van de hoofdbeschuldiging niet, maar veroordeelde hem voor poging tot doodslag. Volgens de rechtbank was er geen bedoeling om te doden, maar wel voorwaardelijk opzet. Een steek in de buik, waar vitale organen en aderen zitten, brengt een aanmerkelijke kans op de dood met zich mee, en de wijze van steken was zo duidelijk gericht op de dood dat de verdachte die kans bewust moet hebben aanvaard. De verdediging voerde vijf omstandigheden aan die daartegen zouden pleiten: het bleef bij één steek, die was niet krachtig, de man vluchtte niet, hij riep niets over doden en was geschokt toen hij hoorde hoe het met het slachtoffer ging. De rechtbank zag daarin geen reden om het opzet te verwerpen en wees op de wond die een pink diep was.
Bij de straf woog zwaar mee dat de verdachte volgens een psychiater lijdt aan een schizoïde persoonlijkheidsstoornis en een waanstoornis. De rechtbank rekent het feit hem daardoor in sterk verminderde mate toe. Het recidiverisico is laag als hij in zorg komt en niet terugkeert naar zijn oude woonomgeving, aldus de psychiater. De reclassering schat het risico gemiddeld in zonder aanvullende interventies. Een korte klinische opname, zoals de verdediging bepleitte om het huisvestingsprobleem te overbruggen, wees de rechtbank af: de man ontwikkelt in detentie geen achterdocht of irreële gedachten, en ambulante behandeling biedt voldoende corrigerende omgeving.
Ook de schade van de slachtoffers kwam aan bod. De rechtbank rekende voor het slachtoffer het smartengeld uit volgens de Rotterdamse schaal. Voor het litteken gold een bandbreedte van € 1.500 tot € 5.500, en de rechtbank koos het midden, € 3.500. Daar kwam 25 procent bij vanwege de ernstige verwijtbaarheid, omdat sprake was van opzet. De kosten voor het eigen risico wees de rechtbank af, omdat het slachtoffer die ook zonder de steek had moeten betalen vanwege een eerdere knieoperatie. Ook de echtgenote kreeg smartengeld, wegens een posttraumatische stressstoornis, eveneens met 25 procent verhoging.
De rechtbank veroordeelde de man tot 30 maanden gevangenisstraf, waarvan 15 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar en aftrek van het voorarrest. Dat is precies wat de officier van justitie eiste. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling voor psychische problematiek, agressiebeheersing en sociale vaardigheden, een contactverbod met het slachtoffer en zijn echtgenote en een locatieverbod voor de straat van het slachtoffer. Daarnaast moet de man € 5.434 betalen aan het slachtoffer en € 3.611,93 aan diens echtgenote, plus wettelijke rente vanaf 4 maart 2026. De rechtbank legde ook de schadevergoedingsmaatregel op: € 4.712 voor het slachtoffer en € 3.611,93 voor de echtgenote, te betalen aan de Staat.
Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank legt 4 jaar cel op voor vuurwerkbom bij zonnestudio, een jaar minder dan de eis Op 26 juni 2025 om even voor vijf uur 's ochtends klonk in het centrum van een Overijssels dorp een harde knal. Voor de toegangsdeur van een zonnestudio was een zelfgemaakt explosief afgegaan: twee Super Cobra 6-vuurwerkartikelen, met dubbelzijdig tape vastgeplakt aan een fles van anderhalve liter motorbenzine. De deur zag zwart van het roet, op het trottoir lag een zwartgeblakerd plastic flesje en op straat lagen vuurwerkresten. De zonnestudio zit in een oud houten pand midden in een woonwijk, met een woning in hetzelfde pand en een aangrenzende woning ernaast.
De uitvoerder was een jonge man uit 2004, die kort daarvoor al in Duitsland was veroordeeld voor een poging tot brandstichting. Hij plaatste de vuurwerkbom tegen betaling bij de deur, stak hem aan en filmde dat voor zijn opdrachtgever. Hij bekende het feit en gaf al bij de rechter-commissaris openheid van zaken. De zaak is een onderdeel van een groter onderzoek, Koala25, naar meerdere incidenten tussen juni en augustus 2025 rond dezelfde ondernemer. De man werd alleen vervolgd voor de explosie van 26 juni.
De verdediging vroeg om gedeeltelijke vrijspraak, omdat niet vaststond dat er levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel was. De rechtbank volgde dat niet. Ze wees erop dat de knal tot tientallen meters afstand gehoorschade kan geven en dat de benzine de kans op brand en brandwonden sterk vergroot. In een oud, houten pand in een dichtbebouwde woonwijk kan brand zich snel en onbeheerst uitbreiden. Dat er in de zonnestudio niemand was, deed er niet aan af: op dat tijdstip lagen er vrijwel zeker mensen te slapen in de aangrenzende woningen, en in een van die woningen was dat ook zo. De rechtbank bewees het medeplegen van een explosie met gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel.
Bij de straf woog zwaar dat de man het deed voor eigen financieel gewin, zonder na te denken over de gevolgen voor anderen, en dat hij het Duitse vonnis kennelijk niet als waarschuwing zag. De reclassering schat het risico op herhaling gemiddeld tot hoog. In zijn voordeel telde zijn open proceshouding, zijn spijt en de excuses aan de slachtoffers. Ook woog mee dat hij 'voor het karretje van anderen' was gespannen, al was hij wel degene die het explosief aanstak. De officier van justitie eiste vijf jaar cel; de verdediging pleitte voor een straf gelijk aan het voorarrest of een beperkt onvoorwaardelijk deel.
De benadeelde partijen kregen grotendeels nul op het rekest. De ondernemer vorderde in totaal € 213.834,92, waarvan het merendeel verlies van arbeidsvermogen. De rechtbank vond de berekening onvoldoende onderbouwd: de cijfers kwamen niet overeen met de belastingaanslagen (in 2024 een winst van circa € 37.000 in plaats van bijna € 100.000) en het huurcontract van de zonnestudio liep af. Groepsaansprakelijkheid voor alle incidenten van 2025 nam de rechtbank niet aan. Wel kende ze € 644,33 materiële schade toe voor verblijfs- en reiskosten in de weken na de explosie, plus € 1.500 immateriële schade voor de posttraumatische stress en angststoornis. De twee andere benadeelden, bewoners van het pand, kregen helemaal niets: hun materiële schade was niet rechtstreeks, en voor schokschade waren ze niet direct met de explosie geconfronteerd.
De rechtbank veroordeelde de man tot 48 maanden gevangenisstraf, waarvan 9 maanden voorwaardelijk met drie jaar proeftijd en bijzondere voorwaarden zoals meldplicht, een gedragsinterventie, werk zoeken en schulden aflossen. Het voorarrest gaat van de straf af. Hij moet de ondernemer € 2.164,33 betalen, vermeerderd met wettelijke rente, en krijgt daarvoor de schadevergoedingsmaatregel opgelegd, met 21 dagen gijzeling als vervangend middel. De in beslag genomen telefoon en kleding krijgt hij terug.
Rechtbank Overijssel · 12 november 2026
Strafrecht