Hoge Raad: cassatieberoep belastingzaak niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht Een bedrijf dat in cassatie wilde komen tegen een uitspraak van het gerechtshof in een belastingzaak, betaalde het verschuldigde griffierecht niet. Daardoor kwam de Hoge Raad niet eens toe aan de inhoud van het geschil. De Belastingkamer verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.
Het bedrijf had beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. Bij aangetekende brief van 1 juli 2026 wees de griffier van de Hoge Raad het bedrijf op de verschuldigdheid van griffierecht en gaf hij vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht werd niet voldaan.
Op 3 augustus 2026 kreeg het bedrijf via het digitale dossier alsnog de gelegenheid om uit te leggen waarom het niet had betaald. Dat deed het in een brief van 28 augustus 2026. Het bedrijf betoogde dat het ontoelaatbaar is om het griffierecht vooraf te vorderen en het beroep niet-ontvankelijk te verklaren als de betaling uitblijft. Volgens het bedrijf past dat niet bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Het bedrijf voerde aan dat het Hof van Justitie van de Europese Unie, als het daarover wordt gevraagd, zal oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven bij een ongegrond beroep. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom verplicht zijn vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen.
De Hoge Raad volgde dat betoog niet. Wat het bedrijf in zijn brief aanvoerde, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat het bedrijf niet in verzuim was. De Hoge Raad verwees naar de overwegingen in zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij al had uiteengezet waarom er geen aanleiding is om prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Ook nu zag hij daartoe geen reden. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, zesde lid, van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een veroordeling in de proceskosten volgde niet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: Staatssecretaris verliest cassatie in zaak over teruggaaf omzetbelasting Een ondernemer vroeg teruggaaf van omzetbelasting over het eerste kwartaal van 2020, van 1 januari tot en met 31 maart. De Belastingdienst gaf die teruggaaf niet, en zo ontstond een geschil dat langs de rechtbank en het gerechtshof naar de Hoge Raad ging. Waar het geschil precies om draaide, blijkt niet uit het arrest, want de Hoge Raad gaat daar niet op in.
De zaak begon met een beschikking op het verzoek om teruggaaf van omzetbelasting. Daartegen kwam de ondernemer op bij de Rechtbank Noord-Holland. De inspecteur ging vervolgens in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam. Dat hof deed op 21 januari 2025 uitspraak, en tegen die uitspraak stelde de Staatssecretaris van Financiën beroep in cassatie in. Belanghebbende, de ondernemer in deze zaak, liet zich daarbij bijstaan door M. Klomp. Beide partijen reageerden nog schriftelijk op elkaars standpunten: de Staatssecretaris diende een conclusie van repliek in, de ondernemer een conclusie van dupliek.
De Hoge Raad heeft de klachten van de Staatssecretaris tegen de uitspraak van het hof beoordeeld. Die klachten kunnen niet leiden tot vernietiging van de uitspraak. Een uitgebreide motivering geeft de Hoge Raad daar niet bij. Hij hoeft dat ook niet te doen, omdat voor de beoordeling van deze klachten geen antwoord nodig is op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht. Voor zo'n beknopte afdoening biedt artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie de ruimte.
De uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam blijft daardoor in stand. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond en veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de proceskosten van de ondernemer voor het geding in cassatie. Die kosten zijn vastgesteld op € 3.736 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Daarnaast wordt voor de behandeling van het cassatieberoep griffierecht geheven van de Staatssecretaris.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: cassatie van B.V. niet-ontvankelijk door onbetaald griffierecht Een B.V. die in cassatie ging in een belastingzaak, heeft het griffierecht niet betaald. Daardoor is het beroep niet-ontvankelijk verklaard. De Hoge Raad vond de bezwaren van het bedrijf tegen de verplichting om dat griffierecht vooraf te betalen niet overtuigend en stelde ook geen vragen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie.
De zaak begon met een cassatieberoep tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. De griffier van de Hoge Raad wees het bedrijf op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op het verschuldigde griffierecht en gaf het vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht werd niet betaald.
Op 28 juli 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier van het bedrijf. Daarin kreeg het de gelegenheid uit te leggen waarom het griffierecht niet was betaald. Het bedrijf deed dat op 25 augustus 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde het bedrijf aan dat de regel in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52 daarvan. Volgens het bedrijf mag griffierecht pas achteraf worden geheven als een beroep ongegrond blijkt, omdat dat evenrediger zou zijn dan betaling vooraf op straffe van niet-ontvankelijkheid. Het bedrijf verwachtte dat het Hof van Justitie dat ook zo zou oordelen en vond dat de Hoge Raad daarom prejudiciële vragen moest stellen.
De Hoge Raad ziet dat anders. Wat het bedrijf aanvoert, geeft geen reden om aan te nemen dat het niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen verwijst de Hoge Raad naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij die vragen om dezelfde redenen niet nodig vond. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
Een veroordeling in de proceskosten bleef achterwege. De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad wijst beroep van B.V. af: griffierecht niet betaald, geen prejudiciële vragen Een B.V. wilde bij de Hoge Raad in cassatie gaan tegen een uitspraak van het gerechtshof in een belastingzaak, maar betaalde het griffierecht niet. Daardoor is het beroep niet eens inhoudelijk behandeld. De Hoge Raad verklaarde het beroep niet-ontvankelijk, zonder te beoordelen of het hof gelijk had.
Het beroep richtte zich tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 21 april 2026, waarin vier zaken (nrs. 25/1098 tot en met 25/1101) zijn behandeld. Wie in cassatie gaat, moet griffierecht betalen, een vast bedrag voor het in behandeling nemen van de zaak. De griffier van de Hoge Raad schreef het bedrijf daarom op 17 juli 2026 aan met een aangetekende brief en gaf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgehaald op de afhaallocatie. Het griffierecht werd niet voldaan.
Op 20 augustus 2026 plaatste de griffier daarnaast een bericht in het digitale dossier van het bedrijf. Het bedrijf kreeg zo de kans uit te leggen waarom het niet had betaald. Dat deed het in een brief van 16 september 2026, ingediend via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde het bedrijf een principieel bezwaar aan. Het vond dat het niet past bij het recht op een eerlijk proces uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie om het griffierecht vooraf te eisen, op straffe van niet-ontvankelijkheid. Volgens het bedrijf zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat het griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Dat zou evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie moeten stellen.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat het bedrijf aanvoerde, vormde geen reden om aan te nemen dat het niet in verzuim was geweest. Voor het stellen van prejudiciële vragen verwees de Hoge Raad naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin dezelfde kwestie al is beoordeeld. Op die gronden zag hij ook nu geen aanleiding om vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en zag geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart belastingberoep niet-ontvankelijk: griffierecht niet betaald, geen prejudiciële vragen Een bv die bij de Hoge Raad in cassatie ging tegen een belastinguitspraak van het gerechtshof, liep vast op een formaliteit: het griffierecht, de vergoeding die je betaalt om een zaak in behandeling te laten nemen. Dat bedrag kwam niet binnen, ook niet na een herinnering.
De griffier van de Hoge Raad wees de bv bij aangetekende brief van 26 juni 2026 op de verschuldigdheid van het griffierecht en gaf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de bv zelf had opgegeven. Er werd niet betaald. Op 28 juli 2026 plaatste de griffier daarom een bericht in het digitale dossier, waarin de bv de kans kreeg uit te leggen waarom het griffierecht was uitgebleven. Van die kans maakte de bv gebruik met een brief van 25 augustus 2026.
In die brief stelde de bv niet dat de betaling per ongeluk was gemist. Zij voerde aan dat het niet-ontvankelijk verklaren van een cassatieberoep bij uitblijvende betaling in strijd is met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Volgens de bv zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep, omdat dat evenrediger zou zijn dan de vooraf te betalen heffing die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Daarom zou de Hoge Raad verplicht zijn prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen.
De Hoge Raad wijst dat af. Wat de bv aanvoert, is volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen ziet de Hoge Raad geen aanleiding, op de gronden uit zijn eerdere arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915), waarin hij dezelfde kwestie al had beoordeeld. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep volgens artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard. De Hoge Raad kijkt daardoor niet naar de inhoud van de belastingzaak.
De zaak betreft het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. Over de onderliggende belastinggeschillen zegt het arrest niets. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en veroordeelt niemand in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht