Rechter schort ontruiming van huurwoning op voor zes maanden: adempauze voor vrouw met schulden Een vrouw uit de regio Rotterdam dreigde op 27 oktober 2026 uit haar huurwoning te worden gezet. De verhuurder, Stichting Rabobank Pensioenfonds, had op 15 juli 2026 een vonnis tot ontruiming gekregen en liet de ontruiming op 3 augustus 2026 per exploot aanzeggen. De vrouw heeft schulden en vroeg de rechtbank Rotterdam om een adempauze, zodat zij met hulp van schuldhulpverlening een regeling met haar schuldeisers kan treffen.
Ze diende daarvoor op 29 september 2026 een verzoek in om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tijdelijk blokkeert. Zij voerde aan dat zij sinds 1 oktober 2026 een nieuwe baan heeft met een bruto inkomen van € 4.600 per maand. De huur van € 1.367,06 per maand betaalt zij sinds februari 2026 weer. Daarnaast heeft zij zich gemeld bij Geldplein voor schuldhulpverlening, en die organisatie gaat budgetbeheer instellen. Dan is volgens haar gewaarborgd dat de huur op tijd wordt betaald.
De verhuurder liet bij verweerschrift weten geen zicht te hebben op de financiële situatie van de vrouw. Volgens de verhuurder was de huur in september pas op de 21e betaald en betaalde zij niet de juiste huurprijs. Ook vermoedde de verhuurder dat de adempauze wordt gebruikt om de ontruiming uit te stellen, omdat de vrouw tegelijk toelating tot de schuldsaneringsregeling had gevraagd. De verhuurder verweet haar bovendien dat zij niet eerder hulp had gezocht.
De rechtbank oordeelde dat er een bedreigende situatie was, nu de ontruiming was aangezegd. Daarna woog zij de belangen af. De stelling dat de vrouw te weinig huur betaalt, volgde de rechtbank niet: volgens de huurprijsaanpassing van 1 juli 2026 bedraagt de huur € 1.367,06, en dat bedrag is betaald. De door de verhuurder genoemde € 1.377,06 bleek niet uit het dossier. De te late betaling in september had de vrouw ter zitting verklaard. Met haar vaste baan en het budgetbeheer achtte de rechtbank voldoende aannemelijk dat de lopende huur wordt voldaan. Het belang van de vrouw om in de woning te blijven en het schuldhulpverleningstraject te doorlopen, woog daarom zwaarder dan het belang van de verhuurder om het vonnis uit te voeren.
Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling verklaarde de rechtbank wel niet-ontvankelijk. Het minnelijke traject zal naar verwachting niet snel zijn afgerond, en dan kan dat verzoek op dit moment niet worden behandeld. De vrouw kan later een nieuw verzoek indienen.
De rechtbank schort de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis op voor zes maanden vanaf 21 oktober 2026 en verlengt de huurovereenkomst voor die periode. De voorziening geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald. Geldplein moet uiterlijk twee weken voor het einde van de voorziening verslag uitbrengen over de voortgang van de schuldregeling.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met schulden eerder in schuldsanering starten: looptijd 18 maanden vanaf februari Een man van in de zestig kwam in een problematische schuldensituatie terecht en zocht via een schuldhulpverleningstraject naar een uitweg. Toen dat niet genoeg opleverde, vroeg hij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een traject waarin iemand drie jaar of korter zijn inkomen boven een vast bedrag afdraagt en daarna van zijn resterende schulden af is. Daarnaast wilde hij dat de regeling niet pas op de dag van het vonnis zou ingaan, maar al op 3 februari 2026.
De rechtbank Rotterdam behandelde het verzoek op 21 oktober 2026. De man verscheen samen met zijn partner en een schuldhulpverlener van zijn gemeente. Na de zitting leverde de schuldhulpverlening nog aanvullende stukken in.
Voor toelating moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, waarbij de rechtbank vooral naar de laatste drie jaar kijkt. Ook moet verwacht worden dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden. De rechtbank vond dat de man aan al deze eisen voldoet en liet hem toe. Omdat zijn belangen in Nederland liggen, was de Nederlandse rechter bevoegd. De duur van de regeling stelde de rechtbank vast op achttien maanden.
De meeste aandacht ging uit naar de ingangsdatum. Normaal gesproken gaat de looptijd in op de dag van het vonnis, maar een eerdere datum kan als de schuldenaar tijdens het voorafgaande schuldhulpverleningstraject zijn verplichtingen is nagekomen. Hij moet dan zoveel mogelijk hebben afgelost en zich hebben ingespannen om inkomsten te verwerven, wat bij arbeidsgeschiktheid in beginsel betekent dat hij fulltime werkt of aantoonbaar solliciteert.
In dit geval was vanaf februari 2026 niet gespaard voor de gezamenlijke schuldeisers. Een schuldeiser had namelijk beslag gelegd op de inkomsten van de man, waardoor een deel daarvan alleen aan die ene schuldeiser werd betaald. De rechtbank rekende hem dat niet aan. Het bedrag dat onder het beslag was betaald, was bovendien hoger dan wat hij volgens de berekening van het vrij te laten bedrag had kunnen aflossen. Die periode telt daarom mee voor een eerdere ingangsdatum.
Ook de inspanningsverplichting vond de rechtbank nagekomen. Uit de aanvullende stukken en uit wat de rechtbank op de zitting zelf zag, werd voldoende aannemelijk dat de man tijdens het traject arbeidsongeschikt was. Tijdens de Wsnp zal de bewindvoerder opnieuw kijken naar de mate van zijn arbeidsongeschiktheid en kan hij de rechter-commissaris zo nodig vragen een medische keuring te gelasten.
De rechtbank bepaalde de ingangsdatum op 3 februari 2026, de dag waarop het schuldhulpverleningstraject begon. De bewindvoerder moet bij het eindverslag nagaan of er materiële onjuistheden zijn geweest bij de afdracht en de inspanningen in het voortraject, en adviseren of ook aan de overige verplichtingen daarvan is voldaan. Dat kan nog leiden tot verlenging van de looptijd.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, stelde de ingangsdatum vast op 3 februari 2026 en de duur op achttien maanden. Zij benoemde mr. M.C. Franken tot rechter-commissaris en L. Hordijk tot bewindvoerder, die de post van de man mag inzien, en bepaalde dat de bewindvoerder een voorschot op zijn vergoeding mag nemen voor zover de boedel toereikend is.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter wijst gedwongen schuldregeling af: Qredits mocht weigeren Een man uit de regio Rotterdam kampt met schulden van in totaal € 68.800,62 aan twaalf schuldeisers. Hij stelde zijn schuldeisers een buitengerechtelijke schuldregeling voor waarbij hij niets zou terugbetalen, in ruil voor volledige kwijting. Negen schuldeisers stemden daarmee in, maar drie niet: Qredits, Volkswagen PON en E-Flux. Samen hebben zij een vordering van € 45.439,69, ruim twee derde van de totale schuldenlast. De man vroeg de rechtbank daarom die drie schuldeisers te bevelen toch in te stemmen. Daarnaast heeft hij een verzoek ingediend om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Daarover beslist de rechtbank apart.
De weigerende schuldeisers hadden elk hun eigen redenen. Qredits, een aanbieder van microkredieten, wees het voorstel af omdat de borg voor haar lening zou vervallen als zij instemde. Bij de Wsnp blijft de borgstelling wel in stand, en daarom gaat de voorkeur van Qredits daarnaar uit. Volkswagen PON vond het geen reële reden om een schuld volledig kwijt te schelden omdat de man een kale huur van € 1.800 betaalt. Volgens dit bedrijf zou er bij een passende huur wel ruimte zijn om af te lossen, en deed de man te weinig moeite om een goedkopere woning te vinden. E-Flux liet niets van zich horen en lichtte zijn standpunt noch schriftelijk noch ter zitting toe. American Express stemde nog voor de zitting in, waardoor het verzoek ten aanzien van dat bedrijf als ingetrokken gold.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat iedere schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn vordering volledig wordt betaald, inclusief rente. De vraag is of de drie schuldeisers in redelijkheid konden weigeren, gelet op de belangen van de man en van de overige schuldeisers. Omdat de weigerende partijen samen 66 procent van de schuld vertegenwoordigen, is niet snel aan te nemen dat zij onredelijk handelen.
De rechtbank noemt drie punten. Ten eerste is het aanbod niet goed en controleerbaar gedocumenteerd. In de aanbodbrief aan de schuldeisers stond niets over de beleggingsrekening van de man bij DEGIRO, die eind 2025 een waarde had van € 3.745,96. Dat het voorstel als prognose was bedoeld, ontslaat hem er volgens de rechtbank niet van dit vermogen te vermelden. Ten tweede heeft Qredits een gerechtvaardigd belang: bij de Wsnp behoudt zij haar vordering op de borg, bij een buitengerechtelijke regeling niet. Ten derde is niet aannemelijk gemaakt dat het voorstel het uiterste is waartoe de man in staat is. Zijn kale huur bedraagt ongeveer € 1.900. In de berekening van de afloscapaciteit is een correctie voor die woonlasten toegepast. Zonder die correctie zou de afloscapaciteit aanzienlijk hoger zijn. Uit het verzoekschrift en de zitting bleek niet of onvoldoende dat de man er alles aan had gedaan om zijn woonlasten te verlagen.
Daarom wegen de belangen van Qredits, Volkswagen PON en E-Flux zwaarder dan die van de man en de andere schuldeisers. De rechtbank wijst het verzoek af om een gedwongen schuldregeling te bevelen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter stopt ontruiming van gezin met huurschuld voor zes maanden, schuldsaneringsverzoek niet-ontvankelijk Een Rotterdams gezin met twee minderjarige kinderen dreigde op 7 oktober 2026 uit huis te worden gezet. De verhuurder, Stichting Woonstad Rotterdam, had daarvoor al sinds juli 2024 een ontruimingsvonnis, vanwege een oude huurschuld. Hoewel de man en de vrouw de lopende huur van € 614,12 per maand sinds juni 2024 weer betalen, lukte het hen niet om de restschuld af te lossen. Meerdere betalingsregelingen werden niet nagekomen.
Op 29 september 2026 vroegen de twee de rechtbank om hulp. Zij dienden een verzoek in om toegelaten te worden tot de schuldsaneringsregeling en vroegen daarnaast om een voorlopige voorziening: een spoedmaatregel die de ontruiming tijdelijk tegenhoudt. Voor zo'n voorziening moet er een bedreigende situatie zijn. De rechtbank vond die aanwezig, omdat het gezin een kopie van het vonnis van 23 juli 2024 en van het deurwaardersexploot van 7 september 2026 had overgelegd, waarin de ontruiming op 7 oktober werd aangekondigd.
De man is zelfstandige in de bouw en werkt al lange tijd via een uitzendbureau voor een vaste opdrachtgever. Ook de komende zes maanden kan hij daar werken. Hij houdt netto ongeveer € 4.500 per maand over, genoeg om de huur te betalen. De vrouw zoekt werk. Het gezin heeft zich aangemeld bij schuldhulpverlener Zuidweg & Partners, die ook de schulden van de vrouw meeneemt. Verwacht wordt dat het minnelijke traject, een regeling met de schuldeisers buiten de rechter om, binnen zes maanden kan worden afgerond.
Woonstad Rotterdam gaf ter zitting aan dat het om een oude huurschuld gaat en dat de ontruiming was aangezegd in de hoop dat het gezin een oplossing voor de schulden zou vinden. De verhuurder verklaarde dat zij kon instemmen met de gevraagde voorziening.
De wet bevat geen criterium waarmee de rechter kan bepalen of zo'n voorziening moet worden toegewezen. De rechtbank koos daarom voor dezelfde afweging als bij een vergelijkbare voorziening elders in de Faillissementswet: het belang van het gezin tegenover dat van de schuldeiser. Het gezin heeft er belang bij samen met de kinderen in de woning te blijven en het schuldhulptraject te doorlopen. De verhuurder wil het vonnis kunnen uitvoeren. Omdat het inkomen stabiel is, de lopende huur al sinds juni 2024 op tijd wordt betaald, het gezin gemotiveerd is om aan een oplossing te werken en de verhuurder instemde, viel de afweging uit in het voordeel van het gezin.
Om de belangen van de verhuurder veilig te stellen, verbond de rechtbank een voorwaarde aan de voorziening. Die geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald. Ook moet de schuldhulpverlener uiterlijk twee weken voor het aflopen van de voorziening een verslag uitbrengen over de stand van zaken.
Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling verklaarde de rechtbank niet-ontvankelijk. Het minnelijke traject is naar verwachting niet op korte termijn afgerond, en dan is zo'n verzoek volgens de wet niet toelaatbaar. Het gezin kan later alsnog een nieuw verzoek indienen.
De rechtbank schort daarom de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis van 23 juli 2024 op en verlengt de huurovereenkomst voor de duur van de voorziening. Die geldt zes maanden vanaf 29 september 2026, zolang de lopende huur tijdig wordt betaald.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht