Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:427Bestuursrecht

College bekrachtigt weigering van exportcertificaten voor boomkwekerij naar VK — CBB:2026:427

weigering fytosanitair exportcertificaat voor planten naar het Verenigd Koninkrijk

Eiser / verzoeker

boomkwekerij (eiseres)

VS

Verweerder / gedaagde

de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

College verklaart het beroep ongegrond: de weigering van de fytosanitaire exportcertificaten voor de plantenzendingen naar het VK blijft in stand.

  • Boomkwekerij vroeg exportcertificaten aan voor plantenzendingen naar het VK, die door Naktuinbouw werden afgekeurd omdat ze niet aan de basisnorm voldeden
  • Voor de betreffende plantensoorten schrijft de Britse fytosanitaire regeling verplichte visuele controles op de teeltlocatie voor, die niet hadden plaatsgevonden
  • De ontbrekende controles kwamen doordat de kweker niet al zijn percelen bij Naktuinbouw had aangemeld, ondanks zijn wettelijke registratieplicht
  • College: het risico van niet-registratie en ontbrekende controles komt voor rekening van de kweker zelf, niet van Naktuinbouw of de staatssecretaris
  • Beroep ongegrond verklaard, geen proceskostenvergoeding

Samenvatting

Een boomkwekerij die ongeveer honderd percelen gebruikt voor de teelt van planten, wilde in november 2024 meerdere zendingen bomen en planten exporteren naar het Verenigd Koninkrijk. Voor die export heeft hij bij Naktuinbouw fytosanitaire exportinspecties aangevraagd, die nodig zijn om een exportcertificaat te krijgen. Naktuinbouw keurde de aangeboden partijen in vier inspectierapporten af, met als reden dat het product niet aan de basisnorm voldeed.

De kweker maakte bezwaar tegen deze afkeuring. Voor zover het bezwaar zag op de exportcertificering, werd het doorgestuurd naar de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, die verantwoordelijk is voor de afgifte van die certificaten. De staatssecretaris nam de weigering van Naktuinbouw over in een besluit van 23 mei 2025. Volgens de staatssecretaris kon niet worden verklaard dat de aangeboden planten voldeden aan de fytosanitaire invoervoorschriften die het VK stelt, omdat daarvoor voorafgaande officiële controles op de teeltlocaties nodig zijn en die controles niet hadden plaatsgevonden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het ging daarbij om verschillende plantensoorten en ziekteverwekkers, zoals de bacterie die vuurbrand veroorzaakt bij onder meer appel- en perenbomen, een fytoplasma bij appelbomen en het tomatenringvlekvirus bij appel- en pruimenbomen. Voor al deze organismen geldt volgens de Britse fytosanitaire regeling dat de teeltlocatie tijdens het groeiseizoen visueel moet zijn geïnspecteerd, ofwel door de bevoegde autoriteit ofwel door de kweker zelf onder officieel toezicht van die autoriteit. Zonder die controle kan niet worden vastgesteld dat de planten vrij zijn van de betreffende plaagorganismen.

De kweker ging in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven en stelde dat de planten wel voor export goedgekeurd hadden moeten worden. Hij betwistte niet dat de vereiste officiële controles op zijn percelen niet hadden plaatsgevonden, maar voerde aan dat dit niet aan hem te wijten was, maar aan Naktuinbouw.

Het College volgt dat standpunt niet. Volgens de toepasselijke Europese verordening moet een professionele marktdeelnemer die exportcertificaten aanvraagt, bij Naktuinbouw geregistreerd zijn en daarbij ook al zijn percelen en geteelde planten opgeven, inclusief wijzigingen. Aan de hand van die opgave voert Naktuinbouw haar controles uit. De kweker had van zijn ongeveer honderd percelen slechts vier aangemeld, omdat hij zich niet verplicht achtte om dat voor alle percelen te doen. Het College heeft in een andere uitspraak van dezelfde dag al geoordeeld dat de kweker wel onder deze registratieplicht valt. Omdat hij zijn overige percelen niet had aangemeld, kon de staatssecretaris daar ook geen officiële controles op laten verrichten. Volgens het College is het aan de kweker zelf om de staatssecretaris in staat te stellen na te gaan of aan de invoereisen is voldaan, en is het daarom zijn eigen toedoen dat dit niet is gebeurd.

Omdat vaststaat dat de aangeboden zendingen planten bevatten die niet voldeden aan de Britse invoervoorschriften, oordeelt het College dat de staatssecretaris de exportcertificaten voor deze zendingen terecht heeft geweigerd. Dat de kweker voor zendingen die wel aan de eisen voldeden een nieuwe aanvraag had kunnen indienen, doet daaraan niet af.

Het College verklaart het beroep van de kweker ongegrond en laat de weigering van de exportcertificaten in stand. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/472

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr.drs.dr. D. Brugman
  • mw. mr. A. van Gijzen
  • mw. mr. M.L. Noort
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht