Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:428Bestuursrecht

CBB laat dwangsom van € 4.000 voor onterecht afgegeven plantenpaspoorten in stand — CBB:2026:428

Last onder dwangsom voor onjuist afgegeven plantenpaspoorten

Eiser / verzoeker

Boomkwekerij

VS

Verweerder / gedaagde

Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Het College verklaart het beroep ongegrond, waardoor de last onder dwangsom en de invordering van € 4.000 in stand blijven.

  • Boomkwekerij had slechts vier van ongeveer honderd percelen aangemeld bij Naktuinbouw, ondanks jaarlijkse registratieplicht
  • Zonder correcte registratie kan Naktuinbouw geen jaarlijks toezicht uitoefenen op de percelen waarvan plantenpaspoorten worden afgegeven
  • Uitbreiding van de wettelijke grondslag van de last in bezwaar is geen wezenlijke wijziging van de last
  • Vier nieuwe overtredingen na het dwangsombesluit leiden tot invordering van in totaal € 4.000
  • Beroep tegen zowel het handhavingsbesluit als het invorderingsbesluit ongegrond, geen proceskostenvergoeding

Samenvatting

Een boomkwekerij gaf plantenpaspoorten af voor bomen en planten van percelen die niet waren aangemeld bij de keuringsdienst Naktuinbouw, terwijl daardoor geen toezicht op die percelen mogelijk was geweest. De kwekerij gebruikte ongeveer honderd percelen, maar had voor 2024 nog maar vier daarvan bij Naktuinbouw aangemeld, omdat zij zich niet verplicht voelde de rest ook op te geven.

Een toezichthouder van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit constateerde op 7 november 2024 dat de kwekerij plantenpaspoorten had afgegeven voor materiaal van niet-aangemelde percelen, waarop geen inspecties van Naktuinbouw hadden plaatsgevonden. Omdat dat materiaal daardoor niet aan de voorwaarden voor een plantenpaspoort voldeed, legde de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur de kwekerij een last onder dwangsom op: zij mocht alleen nog plantenpaspoorten afgeven voor materiaal dat wel aan de voorwaarden voldeed, op straffe van € 1.000 per nieuwe overtreding tot een maximum van € 12.000. In bezwaar handhaafde de staatssecretaris die last, met een kleine aanvulling van de wettelijke grondslag. Toen NVWA-toezichthouders op vier momenten in maart, april en mei 2025 opnieuw plantenpaspoorten aantroffen voor materiaal van niet-aangemelde percelen, vorderde de staatssecretaris vier keer € 1.000 in, in totaal € 4.000.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven voerde de kwekerij aan dat de staatssecretaris de last in bezwaar niet had mogen uitbreiden en dat er geen wettelijke verplichting bestond om jaarlijks al haar percelen aan te melden. Volgens haar was de eis van Naktuinbouw om alle percelen te melden niet meer dan een praktijkregel waarop niet gehandhaafd kon worden, en had een inspectie van de bedrijfsruimte moeten volstaan.

Het College volgt dit betoog niet. Uit de Europese plantgezondheidsverordening volgt dat een marktdeelnemer die gemachtigd is om plantenpaspoorten af te geven, zich moet registreren bij de bevoegde autoriteit en daarbij de locatie van al zijn percelen en de daar geteelde planten moet opgeven, met jaarlijkse actualisering van die gegevens. Zonder een correcte registratie kan Naktuinbouw niet het verplichte jaarlijkse toezicht uitoefenen op de percelen waarvan plantenpaspoorten worden afgegeven. De verwijzing naar 'andere locaties' in de Europese controleverordening ziet juist op percelen zoals die van de kwekerij, en niet alleen op de bedrijfsruimte. Dat de kwekerij meent dat zij geen teeltmateriaal op de niet-aangemelde percelen had, verandert niets aan haar registratieplicht: alleen wie uitsluitend en rechtstreeks aan eindgebruikers levert is daarvan uitgezonderd, en dat was hier niet het geval.

Ook de uitbreiding van de last in bezwaar, waarbij naast het onderzoeksartikel ook het toezichtartikel werd genoemd, was volgens het College geen wezenlijke wijziging: in beide besluiten kwam het erop neer dat de kwekerij geen plantenpaspoorten meer mocht afgeven voor materiaal van niet-aangemelde percelen. Omdat vaststond dat de kwekerij dat toch had gedaan, en dit volgens de staatssecretaris geen incident maar een vaste werkwijze was, was de last onder dwangsom niet onevenredig en mocht de staatssecretaris ook de daaropvolgende overtredingen bestraffen met de invordering van de verbeurde dwangsommen.

Het College verklaart het beroep tegen zowel het besluit tot handhaving van de last als het invorderingsbesluit ongegrond. De opgelegde last onder dwangsom en de invordering van € 4.000 aan verbeurde dwangsommen blijven in stand, en de staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/690

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr.drs.dr. D. Brugman
  • mw. mr. A. van Gijzen
  • mw. mr. M.L. Noort
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht