Hof veroordeelt stiefvader alsnog tot 22 maanden cel voor ontucht met stiefdochter — GHARL:2024:7003
Ontucht met minderjarig stiefkind en bewijswaardering bij zedenzaken
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie, appellant
Verweerder / gedaagde
Verdachte (stiefvader)
Hof vernietigt de vrijspraak, verklaart de ontucht met de minderjarige stiefdochter bewezen en veroordeelt de man tot 22 maanden gevangenisstraf waarvan 8 maanden voorwaardelijk, plus € 4.500 schadevergoeding aan het slachtoffer.
- Hof komt tot een andere bewijsbeslissing dan de rechtbank en acht de verklaringen van het slachtoffer betrouwbaar
- Heimelijk gemaakte camerabeelden van de slaapkamer van het slachtoffer leveren voldoende steunbewijs op, ook zonder expliciete ontuchtige handelingen in beeld
- Getuigenverklaringen van een nicht en tante bevestigen de context van het misbruik
- Vrijsprekend vonnis vernietigd; ontucht met minderjarige stiefdochter alsnog bewezen verklaard
- Gevangenisstraf van 22 maanden waarvan 8 voorwaardelijk opgelegd, lager dan de onvoorwaardelijke eis van de advocaat-generaal, plus € 4.500 schadevergoeding aan het slachtoffer
Samenvatting
Een man stond terecht voor het plegen van ontucht met de minderjarige dochter van zijn vriendin, in de periode van oktober 2016 tot juli 2020. De rechtbank Midden-Nederland had hem in november 2023 van dit feit vrijgesproken. Het Openbaar Ministerie nam daar geen genoegen mee en stelde hoger beroep in, al werd dat later beperkt tot alleen dit ene feit: de overige, al onherroepelijk beoordeelde feiten uit dezelfde zaak bleven buiten de procedure bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
De kern van de zaak was of de verklaringen van het slachtoffer voldoende steun vonden in ander bewijsmateriaal. Volgens de wet mag een rechter niet alleen op de verklaring van één getuige of slachtoffer veroordelen; er moet voldoende steunbewijs zijn. De verdediging voerde aan dat de verklaringen van het meisje onbetrouwbaar waren en onvoldoende werden ondersteund. Het hof kwam tot een ander oordeel dan de rechtbank. Het vond de verklaringen die het slachtoffer bij de politie en de rechter-commissaris had afgelegd consistent, authentiek en gedetailleerd genoeg om als betrouwbaar te worden aangemerkt, mede omdat zij ook positieve dingen over de verdachte vertelde en pas na aandringen van haar moeder over het misbruik begon te praten.
Voor het vereiste steunbewijs wees het hof op camerabeelden die de man zelf, zonder medeweten van het slachtoffer en haar moeder, in de slaapkamer van het meisje had opgenomen. Op die beelden is te horen hoe de man haar telefoon inhoudt en haar opdraagt zich uit te kleden en een string aan te trekken voordat ze de telefoon terugkrijgt. Hoewel op de beelden zelf geen expliciete ontuchtige handelingen te zien zijn, bevestigen ze volgens het hof de context waarin het meisje verklaarde dat dit soort opdrachten voor haar kennelijk normaal was geworden. Daarnaast bevestigden twee getuigen, een nicht en een tante van het slachtoffer, dat zij destijds al had verteld dat de man haar seksfilmpjes liet zien. Op basis van deze combinatie van bewijs achtte het hof het feit wettig en overtuigend bewezen.
Bij de strafoplegging hield het hof rekening met de duur van het misbruik, de ernst van de inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer, de impact die dit nog altijd op haar leven heeft, en het feit dat de man geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn handelen nam. Zijn verdediging had gewezen op het tijdsverloop in de zaak en op de gevolgen die een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor zijn bedrijf zouden hebben, maar dat weerhield het hof er niet van een celstraf op te leggen. De advocaat-generaal had 22 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf gevorderd; het hof legde uiteindelijk dezelfde 22 maanden op, maar met 8 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaar, wat volgens het hof zelf een lagere straf is dan gevorderd.
Ook de vordering van het slachtoffer tot schadevergoeding kwam aan de orde. Zij had in totaal € 6.500 aan immateriële schade gevorderd voor alle feiten uit de zaak samen, waarvan de rechtbank eerder € 2.000 had toegewezen voor het toen nog niet bewezen geachte feit. Het hof schatte de totale immateriële schade voor alle bewezen feiten samen op € 4.500 en wees de vordering tot dat bedrag toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 4 juli 2020, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel en gijzeling van maximaal 55 dagen bij niet-betaling. Het hof vernietigde het vrijsprekende vonnis van de rechtbank, verklaarde het ontuchtfeit alsnog bewezen en veroordeelde de man tot 22 maanden gevangenisstraf waarvan 8 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar, en beval de onttrekking aan het verkeer van zijn in beslag genomen computer.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1622, Rechtbank Den Haag, 30-01-2026, NL25.48853
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1444, Rechtbank Den Haag, 28-01-2026, NL25.55098
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:819, Rechtbank Den Haag, 20-01-2026, NL26.3151
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:650, Rechtbank Den Haag, 14-01-2026, NL24.32434
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
21-005419-23
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Vermoedelijke eerste aanleg
Rechtspraak.nl legt bij deze uitspraak geen verwijzing naar de eerste aanleg. Juristi heeft die gezocht op het parketnummer dat in de uitspraak zelf staat. Dat klopt vrijwel altijd, maar is niet door de Rechtspraak bevestigd.
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. J. Corthals
- dhr. mr. J.P.H. van Driel van Wageningen
- dhr. mr. D.R. Sonneveldt
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.