Hoge Raad laat ontuchtveroordeling van 22 maanden cel volledig in stand — HR:2026:1426
Cassatie over bewijsminimum, onttrekking aan het verkeer en redelijke termijn bij ontuchtveroordeling
Eiser / verzoeker
Verdachte, cassatieappellant
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep volledig; de veroordeling tot 22 maanden gevangenisstraf waarvan 8 maanden voorwaardelijk blijft in stand, ondanks een geconstateerde (niet gesanctioneerde) overschrijding van de redelijke termijn in cassatie.
- Eerste middel over het bewijsminimum faalt: Hoge Raad verwijst naar de motivering van de advocaat-generaal
- Tweede middel over de onttrekking van de computer faalt wegens gebrek aan belang, anders dan de advocaat-generaal had geadviseerd
- Derde middel over overschrijding van de redelijke termijn in cassatie is gegrond, maar zonder enig rechtsgevolg
- Cassatieberoep volledig verworpen; veroordeling tot 22 maanden cel waarvan 8 voorwaardelijk blijft in stand
Samenvatting
Deze zaak is het cassatieberoep tegen het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 11 oktober 2024. Het hof had een man veroordeeld tot 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, wegens het plegen van ontucht met de minderjarige dochter van zijn toenmalige partner. Het hof kwam daarmee tot een ander oordeel dan de rechtbank, die de man van dit feit had vrijgesproken: het hof achtte de verklaringen van het slachtoffer betrouwbaar en vond daarvoor voldoende steun in heimelijk gemaakte camerabeelden uit haar slaapkamer en in verklaringen van haar tante en nicht.
De verdediging stelde drie cassatiemiddelen voor. Het eerste middel viel opnieuw het bewijsoordeel van het hof aan: er zou niet zijn voldaan aan het wettelijke bewijsminimum dat een veroordeling niet uitsluitend mag steunen op de verklaring van één getuige of slachtoffer. De Hoge Raad verwierp dit middel met een verwijzing naar de uitgebreide beoordeling die de advocaat-generaal in haar conclusie al had gegeven: het hof had voldoende gemotiveerd waarom de camerabeelden en de getuigenverklaringen de context van het slachtofferverhaal bevestigden.
Het tweede middel ging over de door het hof bevolen onttrekking aan het verkeer van een in beslag genomen computer. De advocaat-generaal had in haar conclusie geadviseerd dit onderdeel van de uitspraak te vernietigen, omdat de computer al bij een ander, inmiddels onherroepelijk feit (dierenpornografie) aan het verkeer was onttrokken door de rechtbank, en het hof over dat feit niet meer mocht oordelen. De Hoge Raad volgde dit advies echter niet. Volgens de Hoge Raad had de man geen belang bij deze klacht: de eerdere, onherroepelijke beslissing van de rechtbank om de computer te onttrekken in verband met het andere feit bleef hoe dan ook in stand, ook als de klacht over de beslissing van het hof zou slagen. Vernietiging van de beslissing van het hof zou dus niets veranderen aan het lot van de computer, zodat de Hoge Raad deze klacht om die reden verwierp.
Het derde middel klaagde over overschrijding van de redelijke termijn in de cassatiefase, omdat de processtukken te laat door het hof waren ingezonden. Dit middel was gegrond: de Hoge Raad stelde vast dat de redelijke termijn inderdaad was overschreden. Gelet op de beperkte mate van de overschrijding zag de Hoge Raad echter geen aanleiding om aan die vaststelling enig verder rechtsgevolg te verbinden, zoals strafvermindering.
Per saldo verwierp de Hoge Raad het volledige cassatieberoep. Dat betekent dat de veroordeling van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden tot 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, definitief in stand blijft, evenals de toegewezen schadevergoeding aan het slachtoffer van € 4.500. Anders dan de advocaat-generaal had geadviseerd, liet de Hoge Raad ook de onttrekking aan het verkeer van de computer ongemoeid, zij het op een andere grond dan het hof zelf had gebruikt.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:6292, Rechtbank Midden-Nederland, 24-11-2025, 16.099372.21
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12746, Rechtbank Rotterdam, 25-09-2025, 10/067438-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:10094, Rechtbank Rotterdam, 18-08-2025, 83-336603-23
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:9891, Rechtbank Rotterdam, 30-07-2025, 10-227235-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.