Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:2347Civiel Recht; Arbeidsrecht

Hof oordeelt ontslag op staande voet na vechtpartij alsnog rechtsgeldig — GHDHA:2026:2347

ontslag op staande voet na geweldsincident, hoger beroep na bewijslevering

Eiser / verzoeker

de vennootschap onder firma en haar twee vennoten (appellanten/verzoekers in principaal beroep)

VS

Verweerder / gedaagde

de ontslagen verkoopmedewerker (verweerder in principaal beroep, verzoeker in incidenteel beroep)

Hof oordeelt dat het ontslag op staande voet alsnog rechtsgeldig was, wijst de billijke vergoeding en advocaatkosten van de werknemer af, kent de werkgever € 2.818,80 schadevergoeding toe en veroordeelt de werknemer in de proceskosten van beide instanties.

  • Het bewijs van de dringende reden slaagt alleen voor het voorval in het appartement, niet voor het eerdere incident in de ijssalon
  • Overtuigende, elkaar bevestigende getuigenverklaringen, waaronder een kort na het voorval opgestelde schriftelijke verklaring, geven de doorslag boven een enkele tegenspraak
  • Het aankondigen maar uiteindelijk niet overleggen van een ontlastende geluidsopname werkt sterk in het nadeel van de geloofwaardigheid van de partij die dat doet
  • Een poging om een getuige te beïnvloeden tast de geloofwaardigheid van die partij verder aan
  • Wie als mede-eigenaar in een privégeschil handelt maar daarbij ook een collega van de werkgever aanvalt, kan zich niet erop beroepen dat dit los staat van de arbeidsverhouding

Samenvatting

Deze beschikking is het vervolg op de tussenbeschikking van het hof Den Haag van 25 november 2025. Daarin had het hof de werkgever, de vennootschap onder firma die een ijssalon had overgenomen, opgedragen te bewijzen wat er precies was gebeurd op 22 juni 2024, de dag waarop een voormalig verkoopmedewerker na een ruzie in de ijssalon en een vechtpartij in het appartement boven de zaak op staande voet was ontslagen. De kantonrechter had eerder geoordeeld dat de dringende reden voor dat ontslag onvoldoende aannemelijk was gemaakt en kende de werknemer een billijke vergoeding, achterstallig salaris en advocaatkosten toe, maar het hof vond dat de kantonrechter ten onrechte geen getuigen had gehoord over het aangeboden bewijs.

In april 2026 zijn acht getuigen gehoord, onder wie de werkgever, de werknemer, hun naasten en een collega die in het appartement woonde. Voor het gebeurde in de ijssalon zelf, waar de werknemer volgens de ontslagbrief had gedreigd met geweld en met de Siciliaanse maffia, achtte het hof de werkgever niet in het bewijs geslaagd: de verklaringen van de andere getuigen en de camerabeelden bevestigden dat niet, en het uitschelden van de eigenaar voor dief vond het hof te weinig ernstig om op zichzelf een ontslag op staande voet te dragen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Over het voorval in het appartement oordeelde het hof anders. Vaststond dat daar een vechtpartij plaatsvond tussen de werknemer, de eigenaar en de collega die er woonde, en dat de werknemer daarbij ook een keukenmes had gepakt. De vraag was wie begon. De eigenaar en de collega verklaarden dat de werknemer bij binnenkomst meteen een vuistslag wilde uitdelen, waarna een worsteling ontstond en de werknemer naar de keuken liep voor het mes, zodat zij naar buiten vluchtten en de deur dichthielden. De werknemer verklaarde juist dat hij alleen zijn spullen uit het appartement haalde en dat de eigenaar hem bij binnenkomst direct aanviel.

Het hof vond de verklaringen van de eigenaar en de collega overtuigend en vond elkaar bevestigend, mede omdat de collega kort na het voorval al een schriftelijke verklaring had opgesteld die overeenkwam met zijn latere getuigenverklaring. De geloofwaardigheid van de werknemer liep juist ernstig averij op. Hij had in zijn verweerschrift aangekondigd te beschikken over een geluidsopname waarin de collega zou toegeven dat de eigenaar begon, en had aangekondigd die tijdens de zitting te laten horen, maar deed dat uiteindelijk niet. De collega verklaarde als getuige dat de werknemer hem na het voorval maandenlang onder druk had gezet om te verklaren dat de eigenaar was begonnen, in ruil waarvoor de werknemer zogenaamd zou afzien van een schadeclaim, en dat een opname die de werknemer daarvoor had gestuurd geknipt en geplakt aandeed. Een andere getuige verklaarde bovendien dat de werknemer haar tijdens een pauze in de rechtbank had benaderd met geluidsbestanden om, zoals hij het noemde, de waarheid te vertellen. Het hof concludeerde dat de werknemer op deze manier had geprobeerd getuigen te beïnvloeden en dat zijn lezing van het gebeurde in het appartement niet klopte. Ook zijn argumenten dat niet hij maar de eigenaar en de collega door de politie waren aangehouden, dat hij zelf onder het bloed zat en dat de twee getuigen hun verklaringen op elkaar konden hebben afgestemd, vonden bij het hof geen steun in de stukken.

Op grond hiervan achtte het hof bewezen dat de werknemer in het appartement is begonnen met de vechtpartij tegen de eigenaar en de collega, en dat dit ernstige gedrag, gelet op de gevolgen voor de arbeidsverhouding, het ontslag op staande voet rechtvaardigt. Dat de werknemer bij dat voorval optrad als mede-eigenaar van het appartement in plaats van als werknemer, verwierp het hof: zijn gedrag raakte de arbeidsverhouding hoe dan ook. Het incidentele beroep van de werknemer voor een hogere billijke vergoeding wegens een door hem gestelde mishandeling faalde, omdat hij dat bewijs niet had geleverd.

Het hof vernietigde de beschikking van de kantonrechter volledig. De eerder toegekende billijke vergoeding van € 4.000 en de advocaatkosten van € 2.117,50 werden alsnog afgewezen en moeten door de werknemer worden terugbetaald, terwijl de door de werkgever gevorderde gefixeerde schadevergoeding van € 2.818,80 alsnog werd toegewezen. Het recht op het al uitbetaalde achterstallige salaris van € 3.428 bleef in stand. De werknemer werd veroordeeld in de proceskosten van beide instanties, in hoger beroep begroot op in totaal € 5.152 in het principaal beroep en € 456 in het incidenteel beroep.

Betrokken advocaten

mr. E.M. van der Niet

appellant

Diep Advocaten, DELFT

13 uitspraken
mr. R.M. van der Zwan

geïntimeerde

Van der Zwan Litigation, 'S-GRAVENHAGE

125 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.350.005/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3135
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:3070
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:3096
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
Hof laat belastingadviseur inzage nemen in logs van oud-werknemer na vermoed concurrentiebeding

Een belastingadviesbureau in Amsterdam, EU-Tax, denkt dat een voormalige administratief medewerkster het concurrentiebeding heeft overtreden dat zij bij haar vertrek had getekend. Een klant van het bureau stapte begin 2020 over naar een administratiekantoor waar zij later bleek te werken. Of zij daar al in de eerste helft van 2020 bij betrokken was, is de vraag waar het hof zich nu over boog. Het hof wijst de hoofdvorderingen voorlopig af, maar geeft EU-Tax wel toegang tot digitale sporen die het antwoord kunnen geven. De vrouw werkte van 1 juli 2017 tot 1 juli 2019 bij EU-Tax. Haar dienstverband eindigde met een vaststellingsovereenkomst. Daarin stond een nieuw concurrentiebeding: een jaar lang mocht zij in een straal van 30 kilometer rond het kantoor in Den Haag geen vergelijkbare diensten leveren aan klanten van de afgelopen drie jaar. Bij overtreding hoorde een boete van € 2.500 per overtreding, plus € 250 per dag dat de overtreding voortduurt. Het beding liep dus af op 30 juni 2020. Sinds 11 oktober 2021 staat zij met een eenmanszaak ingeschreven in het handelsregister en werkt zij samen met een man die een eigen administratiepraktijk heeft. De zaak ligt bij het gerechtshof Den Haag in hoger beroep tegen het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Den Haag van 12 november 2025. De kantonrechter wees alle vorderingen van EU-Tax af en veroordeelde het bedrijf in de proceskosten. EU-Tax wil in hoger beroep verklaringen voor recht dat de vrouw het beding schond en dat haar werkgever onrechtmatig handelde, plus hoofdelijke betaling van de boetes of schadevergoeding. Subsidiair vraagt het bedrijf om inzage in digitale gegevens. Het hof oordeelt voorlopig dat de vrouw het beding niet heeft overtreden. Dat de klant 'via' haar naar de praktijk van haar huidige samenwerkingspartner is gekomen, betekent volgens het hof nog niet dat zij daar een actieve rol in had, en EU-Tax heeft daar geen concrete feiten over aangevoerd. De klant werd wel vanaf begin 2020 bediend door de administrateur, maar betrokkenheid van de vrouw vóór 30 juni 2020 is niet aangetoond. De administrateur schreef zijn klanten op 15 november 2021 dat zij 'vanaf oktober' 2021 tot het team was toegetreden, wat past bij de startdatum van haar eenmanszaak. Dat bericht heeft EU-Tax niet weersproken. De stelplicht ligt bij EU-Tax, en het hof gaat daarom voorbij aan haar bewijsaanbod. De vordering over de boetes is bovendien te vaag: een berekening ontbreekt en het is niet uitgelegd waarom de administrateur, die niet aan het beding is gebonden, die boetes zou moeten betalen. Daarna beoordeelt het hof de subsidiaire inzagevordering op grond van artikel 194 Rv. Het gaat om metadata en auditlogs: e-mailheaders, agenda- en telefoniegegevens, CRM-sporen en boekhoudlogs die laten zien wie wanneer in het dossier van de klant werkte, zonder de inhoud te tonen. Het hof neemt aan dat de computersystemen van de administrateur dit soort gegevens bijhouden, dat ze voldoende afgebakend zijn en dat EU-Tax er belang bij heeft, omdat ze kunnen laten zien of de vrouw in de periode van het beding voor deze klant werkte. Een mogelijk afzonderlijk account van de vrouw zelf, of een eerder gebruikt systeem van de eenmanszaak, wijst het hof af, omdat niet aannemelijk is dat dit bestaat. Het hof ziet geen reden om een specifieke deurwaarder of IT-deskundige aan te wijzen, maar eist wel dat een onafhankelijke gerechtsdeurwaarder de inzage uitvoert, eventueel met een IT-deskundige. Het hof staat de gerechtsdeurwaarder toe een uittreksel te maken van de metadata en auditlogs van de computersystemen van de administrateur, gerelateerd aan de gebruiker en de klant, over de periode van 1 januari 2020 tot en met 30 juni 2020. Dat uittreksel moet aan EU-Tax worden verstrekt, en het arrest is hierover uitvoerbaar bij voorraad. Of er daadwerkelijk een overtreding is, beoordeelt het hof pas nadat partijen op de gegevens hebben gereageerd; iedere verdere beslissing in de hoofdzaak is aangehouden.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:2830
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht