Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:2683Strafrecht

Hof handhaaft celstraf van acht jaar voor doodslag op baby, deels vrijspraak — GHDHA:2026:2683

doodslag en het in hulpeloze toestand brengen van een minderjarige, hoger beroep

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Hof vernietigt het vonnis maar veroordeelt de verdachte opnieuw tot 8 jaar gevangenisstraf voor doodslag en mishandeling, met gedeeltelijke vrijspraak op feit 2

  • Onafhankelijke deskundige van het LOEF bevestigt in een second opinion dat het hersenletsel alleen door krachtig schudden kan zijn ontstaan
  • Hof noemt de pas in hoger beroep afgelegde ontkennende verklaring van de vader volstrekt ongeloofwaardig
  • Hof spreekt de vader gedeeltelijk vrij van feit 2: onvoldoende bewijs dat hij de baby verwijtbaar te lang zonder hulp heeft gelaten
  • Straf blijft op acht jaar, ondanks een eis van negen jaar door de advocaat-generaal
  • Schadevergoeding aan de moeder verhoogd naar € 45.500

Samenvatting

Het gerechtshof Den Haag heeft het hoger beroep in de zaak van de Leidse man die zijn baby van veertien weken door schudden om het leven bracht, grotendeels verworpen. De rechtbank Den Haag veroordeelde de man op 20 juni 2023 al tot acht jaar gevangenisstraf voor doodslag, het achterlaten van de baby in hulpeloze toestand en mishandeling van zijn vrouw. Zowel de verdachte als de officier van justitie gingen tegen dat vonnis in hoger beroep.

Voor het hof herhaalde zich de discussie over de doodsoorzaak van de baby. Naast de deskundigen van het Nederlands Forensisch Instituut die al in eerste aanleg hadden geconcludeerd dat het hersenletsel alleen kan zijn ontstaan door krachtig schudden, liet het hof een onafhankelijke deskundige van het Landelijk Onderzoeks- en Expertisebureau FMO een second opinion geven. Die deskundige bevestigde dat andere verklaringen, zoals een vroeggeboorte of een epileptische aanval, zijn uitgesloten en dat de klinische verschijnselen direct na de krachtsinwerking moeten zijn opgetreden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Op basis van verklaringen van de vader zelf en van de moeder concludeerde het hof dat de vader kort voor het instorten van de baby enkele minuten alleen met hem was. Pas tijdens de zitting in hoger beroep verklaarde de vader voor het eerst dat hij de baby helemaal niet had horen huilen en niet alleen met hem was geweest. Het hof noemde die nieuwe lezing 'volstrekt ongeloofwaardig', omdat ze op onderdelen tegenstrijdig was met eerdere verklaringen van de vader zelf en niet paste bij de consistente verklaringen van de moeder. Het hof verwierp ook het verweer dat de moeder onbetrouwbaar zou hebben verklaard: zij had de vader niet bewust belast en steeds hetzelfde verteld over wat er in de woning gebeurde.

Net als de rechtbank oordeelde het hof dat het krachtig schudden van een baby zo gevaarlijk is dat de vader zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de kans dat zijn zoon zou overlijden. Daarmee stond voorwaardelijk opzet op de dood vast en bleef de bewezenverklaring van doodslag overeind.

Op één onderdeel wijkt het hof wel af van de rechtbank. Het tweede feit omvatte niet alleen dat de vader zijn zoon in een hulpeloze toestand had gebracht door het schudden, maar ook dat hij hem nadien in die toestand had gelaten door niet op tijd hulp in te schakelen. Voor dat laatste onderdeel vond het hof onvoldoende bewijs: de verklaringen van de vader en de moeder pasten bij de tijdlijn die uit de telefoongegevens volgde, zodat niet kon worden vastgesteld dat de vader verwijtbaar te lang heeft gewacht met het inschakelen van hulp. Van dat onderdeel sprak het hof de vader vrij.

Voor de mishandeling van zijn destijds echtgenote met een telefoon tegen haar gezicht bleef de bewezenverklaring ongewijzigd.

Bij de strafmaat hield het hof net als de rechtbank vast aan acht jaar gevangenisstraf, hoewel de advocaat-generaal net als de officier van justitie eerder negen jaar had geëist. Het hof nam de vader kwalijk dat hij tijdens de procedure had gesuggereerd dat de moeder verantwoordelijk zou zijn voor de dood van hun zoon, maar verbond daar geen strafverzwaring aan. Een verzoek om de voorlopige hechtenis op te heffen, wees het hof af.

De vordering van de moeder als benadeelde partij werd opnieuw grotendeels toegewezen. Het hof kende haar € 20.000 affectieschade en € 25.000 schokschade toe, en verhoogde de vergoeding voor de mishandeling van € 100 naar € 500, in totaal € 45.500. Voor de indexering van de schokschade waar de gemachtigde van de moeder om vroeg, zag het hof geen ruimte naast de wettelijke rente. Voor het overige deel van de gevorderde immateriële schade verklaarde het hof de moeder niet-ontvankelijk; dat deel kan zij nog aan de civiele rechter voorleggen. Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank, maar veroordeelde de vader opnieuw tot acht jaar gevangenisstraf en tot betaling van € 45.500 schadevergoeding aan de moeder.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

22-001850-23

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3217
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3231
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3204
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3269
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3205
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht