Leidse man veroordeeld tot acht jaar cel voor doodslag op zoontje van 14 weken — RBDHA:2023:8838
doodslag en het in hulpeloze toestand laten van een minderjarige
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf wegens doodslag en mishandeling, en moet € 45.100 schadevergoeding aan de benadeelde partij betalen
- NFI-deskundigen sluiten Covid-19 en een oud bloedinkje uit als oorzaak; het hersenletsel kan alleen door krachtig schudden zijn ontstaan
- Rechtbank stelt vast dat alleen de vader de paar minuten voor het instorten van de baby bij hem was
- Krachtig schudden van een baby is zo gevaarlijk dat sprake is van voorwaardelijk opzet op de dood
- Verdachte liet de baby twee uur zonder hulp in te schakelen terwijl die zijn bewustzijn en hartslag verloor
- Rechtbank legt acht jaar cel op, een jaar minder dan de negen jaar die de officier van justitie eiste
Samenvatting
Een man uit Leiden is door de rechtbank Den Haag veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf voor doodslag op zijn veertien weken oude zoontje. Volgens de rechtbank heeft de vader de baby in september 2021 zo hard geschud dat het jongetje kort daarna overleed aan zwaar hersenletsel.
De baby werd op 26 september 2021 gereanimeerd nadat hij plotseling slap en kortademig was geworden. Hij overleed twee dagen later in het Leids Universitair Medisch Centrum. Forensisch onderzoek door het Nederlands Forensisch Instituut wees op bloeduitstortingen onder de hersenvliezen, hersenweefselscheuren, netvliesbloedingen en een netvliesplooi, letsel dat volgens de deskundigen alleen kan ontstaan door herhaalde, krachtige heen en weer bewegingen van het hoofd, zoals bij schudden. De verdediging opperde dat de bloedingen een gevolg konden zijn van Covid-19 of van een eerder bloedinkje dat opnieuw was gaan bloeden na het gooien van een speelgoedtelefoon. De deskundigen sloten dat uit: een 'rebleed' veroorzaakt geen ernstige klachten en Covid-19 leidt niet tot netvliesbloedingen.
Uit verklaringen van de vader zelf en van de moeder bleek dat de baby huilde toen de vader de slaapkamer inging, en dat hij enkele minuten later slap en levenloos werd aangetroffen. Omdat een kind volgens de deskundige vrijwel direct na een schudincident niet meer normaal kan functioneren, concludeerde de rechtbank dat het schudden moet hebben plaatsgevonden in de paar minuten dat de vader alleen met zijn zoon in de slaapkamer was.
Voor doodslag moet vast staan dat de verdachte willens en wetens het risico op de dood heeft aanvaard. De rechtbank oordeelde dat krachtig schudden van een baby zo gevaarlijk is dat de vader zich bewust moet zijn geweest van de aanmerkelijke kans dat zijn zoon zou overlijden. Daarmee was sprake van voorwaardelijk opzet op de dood en achtte de rechtbank doodslag bewezen.
Ook het tweede feit, het achterlaten van de baby in hulpeloze toestand met de dood tot gevolg, werd bewezen verklaard. Nadat de vader had gezien dat zijn zoon slap en kortademig was, belde hij twee uur lang tevergeefs met kennissen in plaats van direct 112 te bellen of hulp op straat te zoeken. Pas na 129 minuten kwam er een melding binnen bij de meldkamer. In die tijd verloor de baby zijn bewustzijn en hartslag.
Daarnaast bleek uit verklaringen van de vader zelf en van zijn vrouw dat hij haar begin oktober 2021 met een telefoon in het gezicht had geslagen, wat de rechtbank aanmerkte als mishandeling.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met de ernst van doodslag, waarvoor de rechtspraak doorgaans acht tot twaalf jaar onvoorwaardelijke celstraf als uitgangspunt hanteert. De officier van justitie had negen jaar geëist. De rechtbank zag in de persoon van de verdachte, die kennelijk geen ziekelijke stoornis heeft en een blanco strafblad had, geen aanleiding om boven de acht jaar uit te komen die in vergelijkbare zaken wordt opgelegd. Een verzoek om de voorlopige hechtenis op te heffen, wees de rechtbank af.
De moeder van de baby had zich als benadeelde partij in de strafzaak gevoegd en vroeg € 150.000 aan schadevergoeding, waaronder affectieschade, shockschade en immateriële schade wegens de mishandeling. De rechtbank kende haar € 20.000 affectieschade en € 25.000 shockschade toe, in totaal € 45.000, plus € 100 voor de mishandeling, allemaal te vermeerderen met wettelijke rente. Voor het overige deel van de immateriële schade verklaarde de rechtbank haar niet-ontvankelijk, omdat dat nog niet vaststaande toekomstige schade betrof; dat deel kan zij alsnog aan de civiele rechter voorleggen. De rechtbank veroordeelde de vader tot acht jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest, en legde hem de verplichting op de toegewezen schadevergoeding aan de Staat te betalen ten behoeve van de moeder.
Betrokken advocaten
mr. E.A. Breetveld
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1131, Rechtbank Den Haag, 27-01-2026, 09/336639-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7440, Rechtbank Amsterdam, 09-10-2025, 13-220179-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RVS:2025:4385, Raad van State, 15-09-2025, 202407583/1/A2
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:17889, Rechtbank Den Haag, 09-09-2025, 09-147626-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09-195941-22
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. V.J. De Haan
- dhr. mr. P.G. Salvadori
- mw. mr. M. Wouters
- dhr. mr. J. Barensen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.