Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2024:1762Strafrecht

Hof verlaagt ontnemingsbedrag naar € 324.603 bij gewoontewitwassen — GHSHE:2024:1762

ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit witwassen

Eiser / verzoeker

betrokkene (hoger beroep)

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

Hof stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 324.603 en legt een betalingsverplichting voor dat bedrag op, veel lager dan het eerder door de rechtbank vastgestelde bedrag van € 747.852,21.

  • Hof verwerpt het verweer dat het OM niet-ontvankelijk is en het verweer dat uit witwassen niet kan worden ontnomen
  • Hof legt de eenvoudige kasopstelling ten grondslag in plaats van de door de rechtbank gebruikte uitgebreide kasopstelling
  • Aangetroffen contant geldbedrag van € 45.550 wordt meegerekend als onderdeel van het voordeel
  • Ontnemingsrechter is gebonden aan het oordeel van de strafrechter over eerder verworpen verweren in de hoofdzaak
  • Wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 324.603, veel lager dan de eerdere € 747.852,21

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft het bedrag dat een man moet terugbetalen wegens wederrechtelijk verkregen voordeel fors verlaagd, van € 747.852,21 naar € 324.603. De man was eerder veroordeeld voor gewoontewitwassen en ging tegen de eerdere ontnemingsuitspraak in hoger beroep, maar zijn belangrijkste verweren werden door het hof verworpen.

De rechtbank Oost-Brabant had de man verplicht € 747.852,21 aan de Staat te betalen ter ontneming van voordeel dat hij naar het oordeel van de rechtbank wederrechtelijk had verkregen. De man ging tegen dit vonnis in hoger beroep. De advocaat-generaal vorderde dat het hof het vonnis van de rechtbank zou bevestigen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging voerde primair aan dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard, omdat in de onderliggende strafzaak vrijspraak was bepleit. Dat verweer verwierp het hof, omdat de man inmiddels bij een eerder arrest van 7 maart 2024 al onherroepelijk was veroordeeld voor gewoontewitwassen in de periode van januari 2014 tot september 2019. Subsidiair betoogde de verdediging dat de ontnemingsvordering moest worden afgewezen omdat uit het delict witwassen volgens vaste rechtspraak niet kan worden ontnomen. Ook dat verweer werd verworpen: het voordeel was niet gebaseerd op het witwassen zelf, maar op de wettelijke grondslag van artikel 36e, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht, waarbij niet vereist is dat de man de onderliggende strafbare feiten zelf heeft gepleegd.

Bij de berekening van het voordeel koos het hof, anders dan de rechtbank, voor de zogenoemde eenvoudige kasopstelling in plaats van de uitgebreide kasopstelling, omdat de eenvoudige opstelling beter aansloot bij de periode van de bewezenverklaarde strafzaak. Het hof telde daarbij ook een contant geldbedrag van € 45.550 mee dat tijdens een doorzoeking van de woning van de man was aangetroffen, verspreid over verschillende plekken in huis en in een auto.

De verdediging had verder aangevoerd dat de kasopstelling ondeugdelijk was, onder meer omdat inkomsten uit de verkoop van bitcoins en verschillende contante betalingen aan bedrijven en voor de huur van een auto niet juist waren verwerkt. Het hof wees erop dat het deze standpunten al had verworpen in de onderliggende strafzaak, en dat de ontnemingsrechter gebonden is aan het oordeel van de strafrechter op dit punt. Om die reden werden ook deze verweren afgewezen.

Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn in de fase van het hoger beroep met bijna een jaar was overschreden, maar verbond daar geen extra gevolgen aan, omdat in de onderliggende strafzaak al met deze overschrijding rekening was gehouden bij de strafmaat.

Uiteindelijk vernietigde het hof het vonnis van de rechtbank en stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 324.603. Het hof legde de man de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen, en bepaalde dat bij het uitblijven van volledige betaling ten hoogste 1080 dagen gijzeling kan worden gevorderd.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-001375-21

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. J.T.F.M. van Krieken LL.M.
  • dhr. mr. F. van Es
  • dhr. mr. J.J.J. Wubben
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht