Hoge Raad handhaaft ontnemingsbedrag van € 324.603 voor witwasser — HR:2026:1370
cassatieberoep tegen ontnemingsbedrag wegens witwassen
Eiser / verzoeker
betrokkene (cassatieberoep)
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep, waardoor het ontnemingsbedrag van € 324.603 in stand blijft.
- Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep zonder inhoudelijke motivering, op grond van artikel 81 lid 1 RO
- Hoge Raad stelt ambtshalve vast dat de redelijke termijn ook in de cassatiefase van de ontnemingszaak is overschreden
- Compensatie voor de termijnoverschrijding wordt beoordeeld in de samenhangende strafzaak, niet in de ontnemingszaak zelf
- Het door het hof vastgestelde ontnemingsbedrag van € 324.603 blijft in stand
Samenvatting
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep verworpen tegen een ontnemingsbedrag van € 324.603 dat een man moet terugbetalen aan de Staat wegens wederrechtelijk verkregen voordeel. De redelijke termijn is ook in deze cassatiefase overschreden, maar dat verandert niets aan het bedrag.
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch had de man op 4 april 2024 de verplichting opgelegd om € 324.603 aan de Staat te betalen, nadat hij eerder was veroordeeld voor gewoontewitwassen. Bij de berekening van dat bedrag baseerde het hof zich op een kasopstelling waarin onder meer een lening van een BV en de inkomsten uit zijn eenmanszaak waren meegenomen als bedragen met een criminele herkomst, en verwierp het hof alle verweren van de verdediging tegen die berekening.
Namens de man werd tegen deze uitspraak cassatieberoep ingesteld. De advocaat-generaal concludeerde tot verwerping van het beroep. De Hoge Raad volgt die conclusie: de klachten over de uitspraak van het hof kunnen niet leiden tot vernietiging ervan. Omdat de beoordeling van deze klachten geen antwoord vergt op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht, licht de Hoge Raad dit oordeel niet verder toe en verwijst hij naar artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie.
Wel stelt de Hoge Raad ambtshalve vast dat er meer dan twee jaar zijn verstreken sinds het instellen van het cassatieberoep, waardoor de redelijke termijn ook in deze ontnemingszaak is overschreden. Omdat in de samenhangende strafzaak, die apart bij de Hoge Raad in behandeling is, dezelfde overschrijding van de redelijke termijn speelt en daar zal worden beoordeeld of dit tot compensatie moet leiden, ziet de Hoge Raad in de ontnemingszaak zelf geen aanleiding om aan de overschrijding enig verder gevolg te verbinden. De Hoge Raad volstaat met de enkele vaststelling dat de termijn is overschreden.
Met de verwerping van het cassatieberoep blijft het door het hof vastgestelde ontnemingsbedrag van € 324.603 onveranderd in stand.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1863, Hoge Raad, 05-12-2025, 25/02649
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1288, Hoge Raad, 12-09-2025, 24/02570
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1284, Hoge Raad, 12-09-2025, 24/02565
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1285, Hoge Raad, 12-09-2025, 24/02567
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/01422
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.