Hof bevestigt naheffing van € 55.600 op woningbouwkavel, verwerpt beroep op vertrouwensbeginsel — GHSHE:2024:704
Omzetbelasting bij verkoop woningbouwkavel na bedrijfsbeëindiging
Eiser / verzoeker
belanghebbende, voormalig tomatenteler
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
Hof verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank, waardoor de naheffingsaanslag omzetbelasting van € 55.600 in stand blijft.
- Hof oordeelt dat het verkrijgen en te gelde maken van het woningbouwrecht in het verlengde ligt van de bedrijfsbeëindiging en dus een ondernemershandeling is
- Beroep op etikettering van de kavel als privévermogen wordt afgewezen omdat actief stappen zijn ondernomen om het woningbouwrecht te exploiteren
- Nieuw aangevoerd beroep op het vertrouwensbeginsel faalt, omdat de inspecteur eerder juist had aangegeven dat over deze kavels omzetbelasting verschuldigd zou zijn
- Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank; naheffingsaanslag omzetbelasting van € 55.600 blijft in stand
- Geen proceskostenveroordeling en geen vergoeding van het griffierecht in hoger beroep
Samenvatting
Een voormalige tomatenteler kreeg van de gemeente negen woningbouwkavels als compensatie voor de sanering van zijn bedrijfsgebouwen, nadat een bestemmingswijziging zijn tuinbouwbedrijf onmogelijk had gemaakt. Voor vier van die kavels, die nog gerealiseerd moesten worden, kocht hij grond aan, splitste hij die in vier percelen en verkocht hij de kavels vervolgens aan derden. Over de levering van een van die kavels, in 2018 geleverd voor een bedrag waarover de notaris omzetbelasting berekende, ontstond een geschil met de Belastingdienst.
De inspecteur legde een naheffingsaanslag omzetbelasting op van € 55.600, omdat hij de levering van de kavel aanmerkte als een ondernemershandeling. De man ging hiertegen in beroep bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant, die op 25 mei 2022 oordeelde dat hij de kavel wel als ondernemer had geleverd, omdat het verkrijgen van de woningbouwrechten en het te gelde maken ervan in het verlengde lag van de beëindiging van zijn tuinbouwbedrijf. De rechtbank verklaarde het beroep tegen de naheffingsaanslag daarom ongegrond, maar kende de man wel een schadevergoeding toe omdat de procedure te lang had geduurd.
Tegen de uitspraak van de rechtbank stelde de man hoger beroep in bij het gerechtshof s-Hertogenbosch. Hij betoogde dat het woningbouwrecht een vorm van belegging was die tot zijn privévermogen behoorde, en dat hij ervoor had gekozen dit privévermogen zo te etiketteren door de omzetbelasting op de aankoop van de grond niet in aftrek te brengen. Volgens hem waren de handelingen rond de kavel incidenteel en niet gerelateerd aan zijn onderneming. Daarnaast voerde hij voor het eerst aan dat de inspecteur eerder al het vertrouwen had gewekt dat over deze kavels geen omzetbelasting verschuldigd zou zijn, omdat de inspecteur dat standpunt eerder had ingenomen voor een ander perceel dat als compensatie was toegewezen.
Het hof volgde de rechtbank in het oordeel dat de levering van de kavel een ondernemershandeling was. Volgens het hof had de man na het beëindigen van de tomatenteelt zijn onderneming juist voortgezet met drie nieuw gestarte activiteiten: de verpachting van de tuinbouwkassen, de exploitatie van een streekproductenwinkel, en de handelingen rond de woningbouwkavel die rechtstreeks voortvloeiden uit de saneringsovereenkomst met de gemeente. Zonder de eigendom van de bedrijfsgebouwen en de afspraken over de sanering waren die handelingen er niet geweest. Het aankopen van grond, het splitsen daarvan in kavels en het vervolgens verkopen ervan waren volgens het hof actieve stappen om het woningbouwrecht te exploiteren, waardoor er geen ruimte was om de kavel als privévermogen te beschouwen.
Het beroep op het vertrouwensbeginsel wees het hof ook af. Uit de brief waarin de inspecteur eerder een standpunt had ingenomen, bleek juist uitdrukkelijk dat de leveringen van de kavels aan deze specifieke locatie, met uitzondering van de eerste, wel met omzetbelasting belast zouden zijn. Van een toezegging dat geen omzetbelasting verschuldigd zou zijn, was daarom geen sprake.
Het hof verklaarde het hoger beroep ongegrond en bevestigde de uitspraak van de rechtbank, waardoor de naheffingsaanslag van € 55.600 in stand blijft. Voor een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling in hoger beroep zag het hof geen aanleiding.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2024:668, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 27-02-2024, 20-002685-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2023:2556, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 08-08-2023, 20-002500-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2022:1944, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 21-06-2022, 20-001607-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2022:1036, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 29-03-2022, 20-002386-18
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
22/01348
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr.drs. P. Fortuin
- dhr. mr. E.P.A. Brakeboer
- dhr. mr.dr. B.G. van Zadelhoff
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.