Rechtbank houdt btw-naheffing van € 55.600 in stand, kent schadevergoeding toe voor trage procedure — RBZWB:2022:2868
Omzetbelasting bij verkoop woningbouwkavel na bedrijfsbeëindiging
Eiser / verzoeker
belanghebbende, voormalig tomatenteler
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst en de Minister van Justitie en Veiligheid
Beroep tegen de naheffingsaanslag omzetbelasting van € 55.600 ongegrond verklaard; wel € 2.000 schadevergoeding toegekend wegens overschrijding van de redelijke termijn.
- Geschil over de vraag of de verkoop van een woningbouwkavel, verkregen als compensatie voor bedrijfsbeëindiging, als ondernemer voor de omzetbelasting is verricht
- Rechtbank oordeelt dat het verkrijgen van het woningbouwrecht en het te gelde maken daarvan in het verlengde ligt van de bedrijfsbeëindiging, zodat sprake is van een ondernemershandeling
- Naheffingsaanslag omzetbelasting van € 55.600 blijft in stand, beroep ongegrond
- Redelijke termijn van twee jaar ruim overschreden tussen bezwaarschrift en uitspraak; Minister moet € 2.000 immateriële schadevergoeding betalen
- Minister daarnaast veroordeeld tot vergoeding van proceskosten (€ 759) en griffierecht (€ 174)
Samenvatting
Een voormalige tomatenteler kreeg van de gemeente Venlo het recht op negen woningbouwkavels als compensatie voor het slopen van zijn kassen en andere bedrijfsgebouwen. Toen hij een van die kavels, die hij eerst zelf had aangekocht om het woningbouwrecht te verzilveren, in 2017 verkocht en in 2018 leverde, ontstond een geschil met de Belastingdienst over de vraag of hij daarover omzetbelasting moest afdragen.
De man had zijn tuinbouwbedrijf beëindigd nadat het overheidsbeleid Ruimte voor de Rivier een bestemmingswijziging in zijn gebied had veroorzaakt, waardoor uitbreiding of modernisering van zijn bedrijf niet langer mogelijk was en sloop van de opstallen werd gestimuleerd. Met de gemeente sloot hij een overeenkomst waarin hij zich verplichtte zijn agrarische bedrijfsgebouwen te saneren, in ruil voor financiële compensatie en het recht op de negen woningbouwkavels. Vier van die kavels moesten nog worden gerealiseerd op een nader te bepalen locatie; daarvoor kocht hij grond aan en verkocht hij, na een bestemmingsplanwijziging, de eerste drie kavels aan derden.
Over de tweede verkochte kavel berekende de notaris omzetbelasting, wat de man ertoe bracht de inspecteur om een standpunt te vragen. De inspecteur oordeelde dat de levering van deze kavel belast was met omzetbelasting en legde na een suppletieaangifte een naheffingsaanslag op van € 55.600, met een boete van € 2.780. In de bezwaarfase handhaafde de inspecteur de naheffingsaanslag, maar vernietigde hij de boete en kende hij een kostenvergoeding toe voor de bezwaarfase.
Voor de rechtbank Zeeland-West-Brabant betoogde de man dat hij de kavel niet als ondernemer had geleverd. Volgens hem behoorden het woningbouwrecht en de kavel niet tot zijn ondernemingsvermogen, wilde hij de kavel als privévermogen etiketteren, en waren zijn werkzaamheden rond de verkoop te beperkt om als zelfstandige economische activiteit te gelden. De inspecteur hield vast aan zijn standpunt dat de kavels en woningbouwrechten tot de voorraad van de onderneming behoorden en dat etikettering als privévermogen daarom niet mogelijk was.
De rechtbank stelde vast dat de man de woningbouwrechten had verkregen in het kader van zijn onderneming, namelijk als compensatie voor de sanering van zijn bedrijfsgebouwen. Het te gelde maken van dat recht, door grond aan te kopen en de kavel vervolgens te verkopen, lag naar het oordeel van de rechtbank in het verlengde van de bedrijfsbeëindiging. Daarmee had de man de kavel als ondernemer geleverd en was de naheffingsaanslag terecht opgelegd. Dat de inspecteur voor een andere kavel, die al vóór de bedrijfsbeëindiging in zijn bezit was, een ander standpunt had ingenomen, maakte dat oordeel niet anders, omdat de feitelijke situatie van die kavel verschilde.
Wel kreeg de man gelijk op een ander punt. Tussen de ontvangst van zijn bezwaarschrift op 31 oktober 2018 en deze uitspraak van 25 mei 2022 was de redelijke termijn van twee jaar voor de procedure ruim overschreden. De rechtbank kende hem daarvoor een vergoeding van immateriële schade van € 2.000 toe, volledig te betalen door de Minister van Justitie en Veiligheid.
De rechtbank verklaarde het beroep tegen de naheffingsaanslag ongegrond, zodat de naheffing van € 55.600 in stand blijft. Vanwege de toegewezen schadevergoeding veroordeelde de rechtbank de Minister daarnaast tot betaling van € 759 aan proceskosten en tot vergoeding van het griffierecht van € 174.
Betrokken advocaten
mr. H.J. Versteeg
belanghebbende
Accon AVM Adviseurs en Accountants
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Hoge Raad laat naheffing van € 55.600 op woningbouwkavel in stand
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:1131, Hoge Raad, 06-09-2024, 22/01347
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:1133, Hoge Raad, 06-09-2024, 22/01351
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:704, Hoge Raad, 06-06-2024, 22/04676
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BRE 19/1740
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. M.W.C. Soltysik
- dhr. mr.dr. M.R.T. Pauwels
- dhr. prof. dr. G. van Norden
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.