Hoge Raad verwerpt cassatie UWV over premies voor niet-genoten maaltijden horecapersoneel — HR:2007:BA7727
Premieheffing sociale verzekeringen over cao-recht op maaltijd horecapersoneel
Eiser / verzoeker
Raad van Bestuur van het UWV
Verweerder / gedaagde
X B.V.
Hoge Raad verklaart het cassatieberoep van het UWV ongegrond en veroordeelt het UWV in de proceskosten van € 1.288.
- Het recht op een gratis maaltijd op grond van de cao kwalificeert niet als een aanspraak in de zin van artikel 4, lid 2 CSV.
- De maaltijden zijn niet als vorderbaar aan te merken in de zin van artikel 5 CSV, nu werknemers er feitelijk geen gebruik van maakten en geen geldelijke vervanging mogelijk was.
- De Hoge Raad toetst in cassatie op grond van artikel 18c CSV alleen op rechtsvragen en vindt geen onjuiste rechtsopvatting bij de Centrale Raad van Beroep.
- Het UWV wordt veroordeeld in de proceskosten van € 1.288 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
Samenvatting
Een restaurantbedrijf kreeg van het UWV (destijds Lisv) correctienota's en boetenota's opgelegd over de premietijdvakken 1995 tot en met 1999. Het geschil draaide om keukenmedewerkers die op grond van de cao voor de horeca recht hadden op een gratis warme maaltijd op de dagen dat zij werkten. Die medewerkers maakten in al die jaren echter geen gebruik van dat recht, omdat zij daarop geen prijs stelden. Een geldelijke vergoeding in plaats van de maaltijd bestond op grond van de cao niet.
Het UWV stelde zich op het standpunt dat het recht op een maaltijd als een zogenoemde aanspraak moest worden aangemerkt in de zin van de Coördinatiewet Sociale Verzekering (CSV), een wet die bepaalt waarover werkgevers sociale premies moeten afdragen. Bovendien zou het recht op de maaltijd als 'vorderbaar' moeten worden beschouwd, waardoor er een premiegrondslag zou ontstaan, ook al was de maaltijd feitelijk nooit genuttigd. Op basis van deze redenering had het UWV correctienota's en boetenota's opgelegd van 25 procent van de verschuldigde premies.
De rechtbank te Zutphen gaf het restaurantbedrijf in 2002 gelijk en vernietigde het besluit van het UWV. Het UWV ging in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep, de hoogste rechter in sociale zekerheidszaken. Ook die raad bevestigde de uitspraak van de rechtbank. De Centrale Raad oordeelde dat het cao-recht op een maaltijd niet kwalificeert als een aanspraak in de zin van de CSV en dat de maaltijden evenmin als vorderbaar konden worden aangemerkt. Omdat werknemers er nooit aanspraak op maakten en er ook geen equivalent in geld kon worden geëist, was er geen premieplichtig loonbestanddeel.
Het UWV stelde vervolgens beroep in cassatie in bij de Hoge Raad. De Hoge Raad toetste de oordelen van de Centrale Raad aan de artikelen 4 en 5 van de CSV en concludeerde dat die oordelen geen blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting. Het cassatieberoep werd ongegrond verklaard. Het UWV werd veroordeeld in de proceskosten in cassatie van € 1.288 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2018:287, Hoge Raad, 23-02-2018, 17/00688
Hoge Raad · Civiel Recht
ECLI:NL:HR:2017:2389, Hoge Raad, 15-09-2017, 16/02743
Hoge Raad · Civiel Recht
ECLI:NL:HR:2017:866, Hoge Raad, 12-05-2017, 16/01757
Hoge Raad · Civiel Recht
ECLI:NL:HR:2017:215, Hoge Raad, 10-02-2017, 15/05327
Hoge Raad · Civiel Recht; Insolventierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
547
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. A.H.T. Heisterkamp
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.