ECLI:NL:HR:2023:1058, Hoge Raad, 07-07-2023, 22/03660 — HR:2023:1058
Samenvatting
Arbeidsrecht. Art. 7:677 lid 2 en 3 BW. Vergoeding ter grootte van loon over opzegtermijn na ontslag op staande voet. Is bepalend opzegtermijn die geldt voor partij die wederpartij dringende reden geeft?
Betrokken advocaten
J.P. Heering
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1899, Hoge Raad, 12-12-2025, 24/03927
Hoge Raad · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:HR:2024:711, Hoge Raad, 17-05-2024, 23/02022
Hoge Raad · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:HR:2023:1596, Hoge Raad, 17-11-2023, 22/03598
Hoge Raad · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:PHR:2023:453, Parket bij de Hoge Raad, 21-04-2023, 22/03660
Parket bij de Hoge Raad · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
22/03660
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. prof.mr. M.J. Kroeze
- mw. prof.dr.mr. R.H. de Bock
- mw. prof.dr.mr. C.H. Sieburgh
- dhr. mr. C.E. du Perron
- dhr. mr. G.C. Makkink
- dhr. mr. F.J.P. Lock
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die jarenlang als vrijwilliger en sinds 2022 ook in loondienst voor het festival Bospop in Weert werkte, kwam in een slepend conflict met de festivaldirecteur. Bospop vroeg de rechter zijn arbeidsovereenkomst te ontbinden wegens een verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter in Roermond wees dat verzoek op 31 januari 2025 af, omdat de stichting zich niet had gehouden aan de eigen regels voor het ontslag van managementteamleden. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch vernietigde die beschikking op 16 oktober 2025 en ontbond de arbeidsovereenkomst alsnog, met ingang van 1 december 2025. De man had dan recht op een transitievergoeding. De man ging daarna in cassatie bij de Hoge Raad tegen de beschikking van het hof. Stichting Bospop voerde verweer en vroeg het beroep te verwerpen. Ook de advocaat-generaal bij de Hoge Raad, mr. W.L. Valk, concludeerde tot verwerping van het cassatieberoep. De advocaat van de man reageerde schriftelijk op die conclusie. De Hoge Raad kijkt in cassatie niet opnieuw naar de feiten, maar toetst of het hof het recht goed heeft toegepast en zijn oordeel begrijpelijk heeft gemotiveerd. Hij beoordeelde de klachten tegen de beschikking van het hof en kwam tot de conclusie dat ze niet tot vernietiging kunnen leiden. Een uitleg geeft hij niet. Dat hoeft ook niet, want voor de beoordeling van de klachten was het niet nodig vragen te beantwoorden die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht. De Hoge Raad verwierp het beroep. Daarmee blijft de beschikking van het hof in stand, en dus ook de ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De man moet de kosten van het cassatiegeding betalen: € 932 aan verschotten en € 1.800 aan salaris voor de advocaat van Bospop, plus wettelijke rente als hij die kosten niet binnen veertien dagen heeft voldaan.
Een werknemer spande een cassatieprocedure aan tegen DEME Offshore NL B.V., een Bredaas bedrijf dat actief is in de offshoresector. De zaak was eerder al behandeld door de rechtbank Amsterdam en het gerechtshof Amsterdam, die beiden in het voordeel van DEME oordeelden. De werknemer stapte vervolgens naar de Hoge Raad in een poging die uitspraken te laten vernietigen. De Hoge Raad heeft de klachten van de werknemer beoordeeld, maar ziet geen aanleiding om de beschikking van het hof te vernietigen. De Hoge Raad past daarbij artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie toe, een bepaling die de Hoge Raad de mogelijkheid biedt een cassatieberoep zonder uitgebreide motivering te verwerpen wanneer de klachten geen vragen opwerpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. Met andere woorden: de zaak stelt geen principiële rechtsvragen aan de orde die een inhoudelijke uitspraak van de Hoge Raad rechtvaardigen. De Advocaat-Generaal had eerder ook al geconcludeerd tot verwerping van het cassatieberoep. De advocaat van de werknemer reageerde schriftelijk op die conclusie, maar dat veranderde het oordeel van de Hoge Raad niet. De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep en veroordeelde de werknemer in de proceskosten aan de zijde van DEME, begroot op € 905,-- aan verschotten en € 1.800,-- voor salaris, te vermeerderen met de wettelijke rente als de werknemer deze kosten niet binnen veertien dagen betaalt.
Een werknemer had in cassatie beroep ingesteld tegen een arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch in een arbeidsrechtelijke zaak tegen DEME Offshore NL B.V., een bedrijf gevestigd in Breda. De zaak was eerder bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant begonnen in 2022 en had betrekking op een geschil tussen de werknemer en zijn werkgever. Na eerdere vonnissen van de rechtbank in januari en juli 2023 had het gerechtshof 's-Hertogenbosch op 18 maart 2025 arrest gewezen. De werknemer kon zich niet vinden in dat arrest en stapte naar de Hoge Raad, de hoogste civiele rechter in Nederland. De Advocaat-Generaal, die de Hoge Raad adviseert over de te nemen beslissing, had al geconcludeerd dat het cassatieberoep verworpen moest worden. De Hoge Raad sloot zich aan bij dat advies. De Hoge Raad oordeelde dat de klachten die de werknemer had ingediend niet konden leiden tot vernietiging van het arrest van het hof. Omdat de zaak geen rechtsvragen bevat die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling, hoefde de Hoge Raad zijn oordeel niet verder te motiveren. Dit is een standaardprocedure op grond van artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie, die de Hoge Raad in staat stelt zaken af te doen zonder uitvoerige redengeving als er geen principiële rechtsvragen spelen. De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep en veroordeelde de werknemer in de proceskosten aan de zijde van DEME: € 905,-- aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris, te vermeerderen met de wettelijke rente als de werknemer deze kosten niet binnen veertien dagen betaalt.
Een huurder uit Rotterdam probeerde via de Hoge Raad zijn gelijk te halen in een geschil met woningcorporatie MaasWonen, maar zonder succes. De hoogste civiele rechter verwierp het cassatieberoep zonder inhoudelijke motivering. Het conflict tussen de huurder en MaasWonen speelde zich in eerste instantie af bij de rechtbank Rotterdam, die in 2024 twee beschikkingen afleverde. Daarna oordeelde ook het gerechtshof Den Haag in mei 2025 in het nadeel van de huurder. Met het instellen van cassatie probeerde hij alsnog een andere uitkomst te bereiken. De Advocaat-Generaal had de Hoge Raad al geadviseerd het beroep te verwerpen. De Hoge Raad volgde dat advies en paste artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie toe. Dat artikel maakt het mogelijk een cassatieberoep te verwerpen zonder uitgebreide motivering, wanneer de aangevoerde klachten geen vragen opwerpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. Aan die drempel werd in dit geval niet voldaan. De Hoge Raad veroordeelde de huurder in de proceskosten. Hij moet aan MaasWonen in totaal € 2.705 betalen: € 905 aan verschotten en € 1.800 aan salaris voor de advocaat van MaasWonen. Over dat bedrag is wettelijke rente verschuldigd als niet binnen veertien dagen wordt betaald.
Een man stapte tot aan de Hoge Raad om zijn gelijk te halen in een geschil met zijn werkgever, een besloten vennootschap. Na eerdere verlies bij de rechtbank Oost-Brabant en het gerechtshof 's-Hertogenbosch probeerde hij via cassatie alsnog een andere uitkomst te bereiken. De zaak begon bij de rechtbank Oost-Brabant, die in augustus 2024 uitspraak deed. De man ging in hoger beroep bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch, maar ook dat hof besliste in april 2025 in het nadeel van de verzoeker. Daarop wendde hij zich tot de Hoge Raad. De Hoge Raad heeft de aangevoerde klachten tegen de uitspraak van het hof beoordeeld, maar concludeert dat geen van die klachten kan leiden tot vernietiging van de bestreden beschikking. De Hoge Raad maakt daarbij gebruik van de zogenoemde 81 RO-bepaling: als klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen die belangrijk zijn voor de rechtseenheid of rechtsontwikkeling, hoeft de Hoge Raad zijn oordeel niet nader te motiveren. De Advocaat-Generaal had al geadviseerd het cassatieberoep te verwerpen. De Hoge Raad verwerpt het beroep en veroordeelt de verzoeker in de proceskosten aan de zijde van de werkgever, die worden begroot op nihil omdat de werkgever geen verweerschrift heeft ingediend.