Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2026:1346Bestuursrecht; Belastingrecht

Hoge Raad verwerpt cassatieberoep over opbrengstlimiet gemeentelijke heffingen — HR:2026:1346

Opbrengstlimiet bij gemeentelijke heffingen

Eiser / verzoeker

belanghebbende, eigenaar van twee onroerende zaken

VS

Verweerder / gedaagde

heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Oost-Brabant

Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond met toepassing van artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie, waardoor de uitspraak van het hof in stand blijft.

  • De Hoge Raad doet de zaak af met de verkorte motivering van artikel 81 Wet op de rechterlijke organisatie
  • De klachten van belanghebbende leiden niet tot vernietiging van de uitspraak van het hof over de opbrengstlimiet
  • De eerdere oordelen van rechtbank en hof dat de heffingsambtenaar voldoende inzicht gaf in de kostenposten blijven daarmee in stand
  • Het cassatieberoep wordt ongegrond verklaard zonder verdere inhoudelijke motivering
  • Er volgt geen proceskostenveroordeling

Samenvatting

Een vastgoedeigenaar die al bij de rechtbank Oost-Brabant en het gerechtshof 's-Hertogenbosch tevergeefs had geprocedeerd over zijn gemeentelijke belastingaanslagen, stapte ten slotte naar de Hoge Raad. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch had op 12 februari 2025 zijn hoger beroep ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. Het ging daarbij nog uitsluitend om de vraag of bij de watersysteemheffing, de rioolheffing en de afvalstoffenheffing voor twee van zijn woningen de opbrengstlimiet was overschreden, het beginsel dat een gemeente of waterschap met zo'n heffing niet meer mag ophalen dan de geraamde kosten van de betreffende voorziening rechtvaardigen.

Het hof had geoordeeld dat de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Oost-Brabant voldoende inzicht had gegeven in de betwiste kostenposten, waaronder personeelslasten, kosten van ondersteunende diensten en overheadskosten, onder verwijzing naar de begrotingen van de gemeente en het waterschap. Volgens het hof had de man zijn twijfel over deze posten onvoldoende met concrete argumenten onderbouwd, terwijl de bewijslast voor een overschrijding van de opbrengstlimiet nu eenmaal bij hem als belastingplichtige ligt. Om die reden bleef de uitspraak van de rechtbank, waarin zijn beroepen al ongegrond waren verklaard, in stand.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Bij de Hoge Raad voerde de man cassatiemiddelen aan tegen dit oordeel van het hof. De Hoge Raad koos echter voor de kortst mogelijke route om deze zaak af te doen: de zogenoemde verkorte motivering op grond van artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie. Deze bepaling staat de Hoge Raad toe om klachten te verwerpen zonder daarbij inhoudelijk uit te leggen waarom, als de beantwoording van die klachten niet van belang is voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht. Met andere woorden: de Hoge Raad oordeelde dat de zaak geen nieuwe of principiële rechtsvraag opriep die een uitgebreide motivering rechtvaardigde, en dat de klachten van de man niet konden leiden tot vernietiging van de uitspraak van het hof.

Deze manier van afdoen komt vaker voor bij de Hoge Raad wanneer een cassatieberoep in de kern neerkomt op een herhaling van argumenten die de feitenrechters, in dit geval de rechtbank en het hof, al gemotiveerd hebben verworpen, of wanneer het beroep vooral opkomt tegen de aan de feiten gegeven waardering, waarover de Hoge Raad als cassatierechter niet opnieuw oordeelt. Voor de man betekende dit dat zijn langlopende procedure over de gemeentelijke aanslagen van de gemeente Gemert-Bakel definitief ten einde kwam, zonder dat de Hoge Raad nog een eigen inhoudelijk oordeel gaf over de opbrengstlimiet.

De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. Daarmee blijven de aanslagen watersysteemheffing, rioolheffing en afvalstoffenheffing, zoals deze na de eerdere uitspraken van de rechtbank en het hof al vaststonden, definitief in stand.

Betrokken advocaten

M.M. Vrolijk

belanghebbende

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Zaaknummer

25/01111

Procedure

Artikel 81 RO-zaken

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1914
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1918
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1915
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1922
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1923
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht