Hoge Raad verklaart cassatieberoep in waterschapszaak niet-ontvankelijk — HR:2026:1441
cassatieberoep over proceskostenvergoeding bij watersysteemheffing
Eiser / verzoeker
belanghebbende (bewoner, appellant in cassatie)
Verweerder / gedaagde
de heffingsambtenaar van het waterschap
Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie op grond van artikel 80a Wet RO zonder nadere motivering niet-ontvankelijk
- Hoge Raad beoordeelt de klachten summier en komt tot het oordeel dat het cassatieberoep duidelijk niet kan slagen
- Toepassing van artikel 80a Wet op de rechterlijke organisatie: niet-ontvankelijkverklaring zonder nadere motivering
- Procureur-generaal kreeg gelegenheid tot advies voordat de Hoge Raad besliste
- Uitspraak van het gerechtshof Amsterdam over het ontbreken van recht op proceskostenvergoeding blijft in stand
- Geen proceskostenveroordeling in cassatie
Samenvatting
Deze zaak is de cassatieprocedure tegen het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 3 februari 2026, waarin het hof in hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Amsterdam had geoordeeld dat een bewoner geen recht had op een proceskostenvergoeding in een geschil over de watersysteemheffing.
In die eerdere procedure had de rechtbank het bezwaar van de bewoner tegen een afgewezen verzoek om aanpassing van de waterschapsaanslag alsnog ontvankelijk en gegrond verklaard, maar hem geen vergoeding van proceskosten toegekend omdat niet was aangetoond dat zijn gemachtigde, die zijn eigen zoon bleek te zijn, beroepsmatig rechtsbijstand verleende. Het gerechtshof Amsterdam bevestigde dat oordeel in hoger beroep: de gemachtigde was ook in eerdere zaken al niet aangemerkt als beroepsmatige rechtsbijstandverlener, en nieuwe onderbouwing daarvoor ontbrak opnieuw.
De bewoner liet zich in cassatie vertegenwoordigen door A. van Velsen en bracht klachten in tegen de uitspraak van het hof. De Hoge Raad boog zich echter niet inhoudelijk uitgebreid over deze klachten. De procureur-generaal kreeg de gelegenheid om advies uit te brengen, waarna de Hoge Raad tot de conclusie kwam dat het cassatieberoep duidelijk niet kon slagen. In dat geval biedt artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie de Hoge Raad de mogelijkheid om het beroep zonder verdere motivering niet-ontvankelijk te verklaren, in plaats van de klachten stuk voor stuk te bespreken.
Van deze mogelijkheid maakte de Hoge Raad in dit geval gebruik. Het gevolg is dat de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam, waarin de bewoner geen proceskostenvergoeding kreeg voor de eerdere bezwaar- en beroepsprocedure over de watersysteemheffing, definitief in stand blijft.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2022:5225, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 21-06-2022, 200.290.468/02
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2022:16103, Rechtbank Den Haag, 16-06-2022, 8924149 RL EXPL 20-23287
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2022:4754, Rechtbank Den Haag, 04-05-2022, 9374682 RL EXPL 21-12912
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:PHR:2021:130, Parket bij de Hoge Raad, 12-02-2021, 20/01409
Parket bij de Hoge Raad · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
26/01029
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.