Hoge Raad laat veroordeling voor aanranding buurvrouw in stand na cassatie — HR:2026:1507
cassatie tegen veroordeling voor aanranding
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en laat de veroordeling voor aanranding en de opgelegde straf in stand, met alleen een constatering dat de redelijke termijn in cassatie is overschreden.
- Cassatiemiddel klaagt dat de bewezenverklaring uitsluitend steunt op de verklaring van één getuige, in strijd met artikel 342 lid 2 Sv
- Hoge Raad verwerpt dit middel onder verwijzing naar de conclusie van de advocaat-generaal
- Hoge Raad constateert ambtshalve dat de redelijke termijn in cassatie is overschreden doordat de uitspraak meer dan twee jaar na het cassatieberoep volgt
- Gelet op de beperkte overschrijding verbindt de Hoge Raad hieraan geen verdere gevolgen
- Veroordeling voor aanranding, de taakstraf van 80 uur en de schadevergoeding van € 1.000 blijven in stand
Samenvatting
Een man werd door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld voor feitelijke aanranding van de eerbaarheid: hij had in augustus 2021 's nachts zijn buurvrouw op straat van achteren vastgepakt, haar over haar bovenkleding op haar borsten en buik betast en in haar nek gekust. Het hof legde hem daarvoor een taakstraf van 80 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 weken met een proeftijd van 2 jaar op, en wees een vordering van € 1.000 schadevergoeding van het slachtoffer toe.
De man ging tegen het arrest van het hof van 27 augustus 2024 in cassatie bij de Hoge Raad. Zijn advocaat voerde aan dat het hof de bewezenverklaring ten onrechte uitsluitend had gebaseerd op de verklaring van één getuige, in strijd met de wettelijke regel dat het bewijs van een strafbaar feit niet uitsluitend op de verklaring van één getuige mag steunen. De advocaat-generaal concludeerde tot verwerping van het beroep.
De Hoge Raad volgde dit advies en verwierp het cassatiemiddel zonder nadere motivering, onder verwijzing naar de conclusie van de advocaat-generaal. Wel constateerde de Hoge Raad ambtshalve dat de redelijke termijn in de cassatiefase was overschreden, omdat er meer dan twee jaar was verstreken tussen het instellen van het cassatieberoep en de uitspraak. Omdat die overschrijding beperkt was, zag de Hoge Raad geen aanleiding om daaraan verdere gevolgen te verbinden.
De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep. De veroordeling voor aanranding en de door het hof opgelegde taakstraf van 80 uur, de voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 weken met een proeftijd van 2 jaar en de schadevergoeding van € 1.000 aan het slachtoffer blijven in stand; de Hoge Raad volstaat met de constatering dat de redelijke termijn in cassatie is overschreden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:8434, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 18-12-2025, 21-004898-21
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8061, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 09-12-2025, 21-001094-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11731, Rechtbank Gelderland, 22-08-2025, 05/720402-18
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:4119, Rechtbank Midden-Nederland, 25-07-2025, 16.318052.24 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.