Hoge Raad: indexeringspercentages WOZ vallen onder inzagerecht — HR:2026:567
WOZ-waardebepaling / toezendplicht indexeringspercentages
Eiser / verzoeker
Belanghebbende (particulier)
Verweerder / gedaagde
Dagelijks Bestuur van de Belastingsamenwerking Gemeenten en Hoogheemraadschap Utrecht
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond; de hofuitspraak blijft in stand.
- Indexeringspercentages die bij WOZ-taxatie worden gebruikt, zijn gegevens die ten grondslag liggen aan de waardevaststelling en vallen onder de toezendplicht van artikel 40 lid 2 Wet WOZ.
- De onderbouwing van de indexeringspercentages (achterliggende verkooptransacties en marktanalyses) valt níet onder de wettelijke toezendplicht.
- Het cassatiemiddel over de indexeringspercentages is terecht voorgesteld, maar leidt niet tot cassatie omdat de heffingsambtenaar de percentages al in bezwaar had verstrekt.
- De Hoge Raad verbetert de gronden van het hof: niet omdat de percentages geen verstrekbare gegevens zijn, maar omdat zij feitelijk al waren verstrekt.
- Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding; het beroep in cassatie wordt ongegrond verklaard.
Samenvatting
Een belastingplichtige uit Utrecht wilde meer inzicht in hoe de WOZ-waarde van zijn woning was vastgesteld. Dat speelt in meer gevallen: gemeenten en belastingsamenwerkingen gebruiken bij de WOZ-taxatie zogenoemde indexeringspercentages — correctiefactoren waarmee de verkoopprijs van een vergelijkingswoning wordt omgerekend naar de peildatum. De vraag in deze zaak was of een belastingplichtige recht heeft op verstrekking van die percentages.
Belanghebbende verzocht in bezwaar om toezending van de indexeringspercentages én de onderbouwing daarvan. De heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Gemeenten en Hoogheemraadschap Utrecht verstrekte die percentages uiteindelijk wel, maar in de procedure werd ook de rechtsvraag scherp gesteld: vallen zowel de percentages als hun onderbouwing onder de wettelijke toezendplicht van artikel 40 van de Wet WOZ?
Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelde eerder dat de indexeringspercentages géén gegevens zijn die de heffingsambtenaar verplicht moet verstrekken. Volgens het hof zijn het slechts rekenkundige uitkomsten van taxatiesoftware, zonder zelfstandige keuzes of aannames. Belanghebbende kon de gehanteerde prijscorrectie al afleiden uit de in het taxatieverslag vermelde verkoopprijs en de vastgestelde WOZ-waarde van de referentiewoning.
De Hoge Raad denkt daar anders over — althans gedeeltelijk. In een eerder arrest van 27 februari 2026 had de Hoge Raad al bepaald dat een indexeringsfactor wél een gegeven is dat ten grondslag ligt aan de waardevaststelling. Als een belastingplichtige daar voldoende specifiek om vraagt, moet de heffingsambtenaar die factor op grond van artikel 40, lid 2, van de Wet WOZ verstrekken. In die zin heeft het hof het dus bij het verkeerde eind.
Maar de belastingplichtige vangt toch bot. Tijdens de zitting bij het hof had hij zelf verklaard dat de heffingsambtenaar de indexeringspercentages in bezwaar al had verstrekt. Daarmee was er in de praktijk geen schending van de toezendplicht meer. Het cassatiemiddel is op dit punt weliswaar terecht voorgesteld, maar leidt niet tot vernietiging van de hofuitspraak: de uitkomst van die uitspraak was immers al correct, al klopte de redenering er niet aan.
De onderbouwing ván de indexeringspercentages — de achterliggende verkooptransacties en marktanalyses — hoeft de heffingsambtenaar niet te verstrekken. Die gegevens vallen uitdrukkelijk buiten de reikwijdte van de wettelijke toezendplicht, zo bevestigde de Hoge Raad ook nu weer.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling ziet de Hoge Raad geen aanleiding, zodat de belastingplichtige zijn eigen kosten draagt.
Betrokken advocaten
G. Gieben
eiser
Gerelateerde uitspraken
Hoge Raad zet vergoeding van € 500 voor trage WOZ-zaak terug na korting door hof
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Hoge Raad wijst cassatieberoep af in zaak over WOZ-waarde en OZB 2022
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Hoge Raad zet termijnvergoeding in WOZ-zaak terug op € 1.000 en schrapt matiging door het hof
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Hoge Raad: gemeente Hoorn moet griffierecht WOZ-bezwaar vergoeden
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
24/03075
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.