Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:OGHACMB:2026:187Strafrecht

Hof verlaagt straf van 26 naar 15 jaar na vrijspraak moord in Curaçao — OGHACMB:2026:187

Gekwalificeerde doodslag bij gewapende woningoverval / vrijspraak moord wegens onvoldoende bewijs

Eiser / verzoeker

Procureur-generaal (namens het Land Curaçao)

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte (naam geanonimiseerd)

Verdachte vrijgesproken van moord in 2023 en bijbehorend wapenbezit; veroordeeld voor medeplegen van gekwalificeerde doodslag in 2024 en wapenbezit tot 15 jaar gevangenisstraf (eerder 26 jaar).

  • Vrijspraak voor moord in september 2023 (onderzoek Shon Fiel) wegens onbetrouwbare fotoherkenning en onvoldoende onderbouwing van toerekening telefoonnummer aan verdachte
  • Veroordeling voor medeplegen van gekwalificeerde doodslag bij gewapende woningoverval op 31 mei 2024, mede op basis van bekentenis van de verdachte zelf
  • Voorwaardelijk opzet op dood bewezen: verdachte wist dat bewoners thuis waren en aanvaardde aanmerkelijke kans op dodelijk vuurwapengebruik
  • Straf verlaagd van 26 naar 15 jaar gevangenisstraf, mede vanwege jeugdige leeftijd (19 jaar) en beïnvloedbaarheid verdachte
  • Schadevergoeding van NAf 38.210,31 toegewezen aan weduwe en NAf 20.000 aan minderjarige zoon van het slachtoffer

Samenvatting

Een man uit Curaçao stond terecht voor twee dodelijke schietincidenten: een moord in september 2023 (onderzoek Shon Fiel) en een gewapende woningoverval met dodelijke afloop in mei 2024 (onderzoek Reiger). In eerste aanleg werd hij voor beide zaken schuldig bevonden en veroordeeld tot 26 jaar gevangenisstraf. In hoger beroep slaagde zijn raadsman mr. U. Dickens erin hem voor de eerste zaak vrijgesproken te krijgen.

Het Hof van Justitie oordeelde dat het bewijs voor de schietpartij in september 2023 onvoldoende was. De herkenning van de verdachte door een getuige werd als onbetrouwbaar beoordeeld, omdat zij voorafgaand aan de politiefotoconfrontaties al een foto van de vermeende schutter had gezien via Facebook. Bovendien bleek dat haar beschrijving van het haar van de dader niet overeenkwam met de foto's die haar later werden getoond. Ook de historische telefoongegevens konden niet hard worden gemaakt: de laatste contacten die het telefoonnummer aan de verdachte koppelden dateerden vijf maanden vóór het schietincident, te ver verwijderd om daaruit te concluderen dat hij het nummer op de dag van de schietpartij nog gebruikte. De laat opgekomen getuigenverklaring van een vriend van het slachtoffer — pas in hoger beroep afgelegd, bijna twee jaar na de feiten — overtuigde het Hof evenmin.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Voor de tweede zaak, de woningoverval van 31 mei 2024, lag het er heel anders bij. De verdachte bekende ter zitting voluit. Hij vertelde dat hij met drie anderen, allemaal gewapend en deels gemaskerd, in de late avond een woning was binnengedrongen met als doel een overval te plegen. Eén van zijn mededaders schoot de mannelijke bewoner neer. Terwijl het slachtoffer stervend op de grond lag, zetten de overvallers hun plan gewoon door: de woning werd doorzocht, de echtgenote werd onder bedreiging van een vuurwapen gedwongen geld en autosleutels af te geven, en zelfs de slaapkamer van het minderjarige zoontje werd doorzocht — terwijl hij, uit angst, deed alsof hij sliep. De buit bestond onder meer uit een auto, sieraden en telefoons.

Het Hof kwalificeerde dit als 'medeplegen van gekwalificeerde doodslag': een doodslag die nauw samenhangt met een ander strafbaar feit — in dit geval een gewapende roof — en die werd gepleegd om dat feit mogelijk te maken of de daders na betrapping te beschermen. Dat de verdachte zelf niet heeft geschoten, deed er niet aan af: alle drie de overvallers droegen wapens, hadden een gelijkwaardige rol en wisten dat de bewoners thuis waren. De kans op dodelijk wapengebruik was daarmee aanmerkelijk en de verdachte heeft die kans bewust aanvaard.

Bij de straftoemeting hield het Hof rekening met de ernst van de feiten — een man om het leven gebracht tijdens een roofoverval in zijn eigen woning, zijn vrouw en kind getraumatiseerd — maar ook met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Hij was ten tijde van de overval slechts 19 jaar oud, had geen strafblad en was volgens het Hof beïnvloedbaar geweest door zijn mededaders. Psychologen schatten het recidiverisico wel hoog in en adviseren cognitieve gedragstherapie en andere begeleiding. Het Hof achtte toepassing van het jeugdstrafrecht niet aangewezen.

De weduwe van het slachtoffer ontving een schadevergoeding van NAf 38.210,31 voor materiële schade en immateriële schade, plus NAf 20.000 voor haar minderjarige zoon. De benadeelde partij in de eerste zaak werd niet-ontvankelijk verklaard, omdat de verdachte van dat feit werd vrijgesproken. Het Hof vernietigde het vonnis van de eerste rechter en legde de verdachte een gevangenisstraf op van 15 jaar, met aftrek van de tijd die hij al in voorlopige hechtenis had doorgebracht.

Betrokken advocaten

mr. U. Dickens

verdachte

Gerelateerde uitspraken

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Hof Sint Maarten: 30 maanden cel voor ontucht met meisje en medeplichtigheid aan kindermisbruik

Een vrouw uit Sint Maarten heeft zelf seksuele handelingen gepleegd met een meisje dat bij haar en haar toenmalige echtgenoot ging slapen, en heeft laten gebeuren dat haar man twee andere meisjes misbruikte. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie heeft haar daarvoor veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf. Het Gerecht in eerste aanleg had haar nog maar zes maanden voorwaardelijke cel en een werkstraf van 200 uur opgelegd. Het gaat om een zaak uit het onderzoek 'Pandora'. De vrouw en haar toenmalige echtgenoot vingen in hun kleine woning meisjes op uit instabiele gezinnen. Een andere vrouw, die al eerder was veroordeeld, bracht kwetsbare meisjes naar het huis en verklaarde dat de man een 'empire of girls' wilde opbouwen. De meisjes verbleven dagen of weekenden in de woning en sliepen soms in het bed van het echtpaar. Het hof beoordeelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten van 23 november 2023, nadat de officier van justitie beroep had ingesteld tegen de gedeeltelijke vrijspraak. De verdachte had bij het eerste meisje, dat toen tussen de twaalf en veertien jaar was, een dildo gebruikt en andere seksuele handelingen verricht. Dat gebeurde samen met anderen, in de periode van 2006 tot en met 2008 en daarna tot 2010 nog als ontucht met een aan haar zorg toevertrouwde minderjarige. Zij erkende dat zij seks met dit meisje had gehad, maar noemde een hogere leeftijd. Het hof volgde het meisje, dat haar leeftijd aan concrete gebeurtenissen koppelde en op belangrijke punten steun kreeg van de eerder veroordeelde vrouw. Voor het misbruik van twee jongere meisjes, in de periode van 2014 tot en met 2020, is de verdachte zelf niet de dader. Haar toenmalige echtgenoot pleegde volgens het hof verkrachting door 's nachts tijdens het slapen het ondergoed van de meisjes naar beneden te trekken en hen te penetreren. Het hof achtte bewezen dat de verdachte medeplichtig was. Zij wist ervan, greep niet in en bleef een van de meisjes zelfs naar de woning brengen. De woning was klein, de slaapkamers lagen naast elkaar en het misbruik speelde zich ook af in het gezamenlijke bed. Omdat de meisjes aan haar zorg waren toevertrouwd, rustte op haar een bijzondere plicht om hen te beschermen. Twee andere verwijten vielen weg. Voor het misbruik van een derde meisje (feit 3) was onvoldoende wettig bewijs. Voor het misbruik van een vierde meisje (feit 5) was onvoldoende vast te stellen dat het binnen de invloedssfeer van de verdachte had plaatsgevonden. Het verjaringsverweer slaagde niet, omdat de verjaring in 2021 tijdig was gestuit. Bij de straf woog het hof zwaar dat de verdachte haar verantwoordelijkheid voor kinderen in haar huis ernstig heeft verzaakt en weinig besef toont van de gevolgen. Een lichtere straf dan onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming was niet mogelijk. Matigend werkten haar afhankelijke positie ten opzichte van haar toenmalige echtgenoot en de zorg voor haar dochter, die voortdurend medische zorg nodig heeft. Daarnaast is de redelijke termijn geschonden: in eerste aanleg met ruim vijf maanden en in hoger beroep met ruim tien maanden. Het hof achtte 36 maanden passend en trok daar in totaal zes maanden vanaf. Twee van de slachtoffers krijgen schadevergoeding. Het hof wees de vorderingen van de eerste en de vijfde benadeelde toe tot Cg 20.000 per persoon, met Cg 1.000 proceskosten elk. De vordering van de derde benadeelde partij is niet-ontvankelijk, omdat de verdachte van dat feit is vrijgesproken. Voor het tweede slachtoffer legt het hof ook een schadevergoedingsmaatregel van Cg 20.000 op, met 67 dagen hechtenis als vervanging. Voor het eerste slachtoffer kan dat niet, omdat de maatregel ten tijde van die feiten nog niet bestond. Het hof veroordeelt de verdachte uiteindelijk tot 30 maanden gevangenisstraf, met aftrek van de tijd in verzekering.

Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba·
Strafrecht
OGHACMB:2026:311
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba·
Strafrecht
OGHACMB:2026:310
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba·
Strafrecht
OGHACMB:2026:295
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba·
Strafrecht
OGHACMB:2026:293
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba·
Strafrecht