AG adviseert Hoge Raad ontuchtveroordeling in stand te laten, computerbeslag wel van tafel — PHR:2026:685
Cassatie over bewijsminimum bij ontuchtveroordeling en onttrekking aan het verkeer
Eiser / verzoeker
Verdachte, cassatieappellant
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Advocaat-generaal adviseert de Hoge Raad de ontuchtveroordeling en de opgelegde straf van 22 maanden in stand te laten, maar de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen computer te vernietigen omdat dat feit al onherroepelijk was afgedaan.
- Eerste middel over het bewijsminimum bij de ontuchtveroordeling faalt: hof motiveerde voldoende waarom camerabeelden en getuigenverklaringen steun bieden aan het slachtofferverhaal
- Tweede middel slaagt: onttrekking van de computer aan het verkeer betrof een al onherroepelijk afgedaan feit waarover het hof niet meer mocht beslissen
- Derde middel slaagt: inzendtermijn in cassatie met minder dan een maand overschreden, alleen constatering nodig
- Advies: vernietiging van de uitspraak alleen voor de onttrekking van de computer, verwerping van het beroep voor het overige
Samenvatting
Deze conclusie van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad gaat over het cassatieberoep tegen het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 11 oktober 2024. Het hof had toen een man alsnog veroordeeld tot 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, wegens het plegen van ontucht met de minderjarige dochter van zijn toenmalige partner, nadat de rechtbank hem van dit feit had vrijgesproken. Het hof achtte de verklaringen van het slachtoffer betrouwbaar en vond voldoende steun daarvoor in heimelijk gemaakte camerabeelden uit haar slaapkamer en in de verklaringen van haar tante en nicht.
Namens de veroordeelde man stelden zijn advocaten drie cassatiemiddelen voor. Het eerste en belangrijkste middel viel het bewijsoordeel van het hof aan: volgens de verdediging was niet voldaan aan het wettelijke bewijsminimum, dat inhoudt dat een veroordeling niet uitsluitend mag steunen op de verklaring van één getuige of slachtoffer. De advocaat-generaal ging uitgebreid in op de manier waarop het hof dit had onderbouwd en concludeerde dat het hof zijn oordeel voldoende had gemotiveerd. De camerabeelden lieten weliswaar geen expliciete ontuchtige handelingen zien, maar bevestigden volgens het hof wel de context waarin de verklaringen van het slachtoffer waren ingebed, met name dat het voor haar kennelijk normaal was geworden om op verzoek van de man haar lichaam te tonen. Ook de verklaringen van de tante en de nicht bevestigden wanneer en hoe het slachtoffer voor het eerst over het misbruik begon te praten. Volgens de advocaat-generaal getuigt het oordeel van het hof dan ook niet van een onjuiste rechtsopvatting en faalt dit eerste middel.
Het tweede middel richtte zich tegen de door het hof bevolen onttrekking aan het verkeer van een in beslag genomen computer. Dat middel slaagde volgens de advocaat-generaal wel. Deze computer was namelijk in beslag genomen in verband met een ander feit uit dezelfde strafzaak, te weten dierenpornografie, waarvoor de rechtbank de man al had veroordeeld en waartegen het openbaar ministerie zijn hoger beroep juist had ingetrokken. Omdat dat feit daardoor onherroepelijk was afgedaan, had het hof niet meer over de computer mogen beslissen. De advocaat-generaal adviseert de Hoge Raad om dit onderdeel van de uitspraak van het hof te vernietigen en zelf af te doen.
Het derde middel ging over een overschrijding van de inzendtermijn in de cassatiefase: tussen het instellen van het cassatieberoep op 11 oktober 2024 en de ontvangst van de processtukken bij de Hoge Raad op 12 juni 2025 zaten meer dan acht maanden. Volgens de advocaat-generaal is de redelijke termijn daarmee overschreden, zij het met minder dan een maand, zodat kan worden volstaan met de enkele constatering van die overschrijding, zonder verdere strafvermindering.
De conclusie van de advocaat-generaal strekt er per saldo toe dat de Hoge Raad de uitspraak van het hof vernietigt, maar uitsluitend voor zover het de onttrekking aan het verkeer van de computer betreft, en dat het cassatieberoep voor het overige wordt verworpen. De veroordeling tot 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, en de toegewezen schadevergoeding aan het slachtoffer van € 4.500 blijven volgens dit advies dus in stand. Een conclusie van de advocaat-generaal is een niet-bindend advies; de Hoge Raad neemt de uiteindelijke beslissing in een afzonderlijk arrest.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:6292, Rechtbank Midden-Nederland, 24-11-2025, 16.099372.21
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12746, Rechtbank Rotterdam, 25-09-2025, 10/067438-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:10094, Rechtbank Rotterdam, 18-08-2025, 83-336603-23
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:9891, Rechtbank Rotterdam, 30-07-2025, 10-227235-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.