Ogim B.V. niet-ontvankelijk in cassatie wegens ontbrekende handtekening cassatieadvocaat — PHR:2026:722
niet-ontvankelijkheid cassatieberoep wegens ontbreken cassatieadvocaat bij faillissementszaak
Eiser / verzoeker
verzoekster 1 en Ogim B.V.
Verweerder / gedaagde
Samenbinding B.V.
De procureur-generaal concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van Ogim B.V. en haar indirecte bestuurder in het cassatieberoep wegens het ontbreken van een ondertekening door een cassatieadvocaat.
- Cassatieberoep is ingediend zonder tussenkomst van een advocaat bij de Hoge Raad, wat wettelijk verplicht is op grond van art. 426a lid 1 Rv.
- De griffie bood een hersteltermijn van twee weken aan, maar het verzuim werd niet binnen die termijn hersteld.
- Uitstel van de hersteltermijn is niet mogelijk, ook niet als de indiener geen cassatieadvocaat kon vinden.
- Het vereiste van verplichte procesvertegenwoordiging door een cassatieadvocaat is niet in strijd met art. 6 EVRM.
- De conclusie strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van zowel Ogim B.V. als haar indirecte bestuurder.
Samenvatting
Ogim B.V. werd op 17 februari 2026 door de rechtbank Midden-Nederland failliet verklaard, op verzoek van Samenbinding B.V. Ogim B.V. ging in hoger beroep, maar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden bevestigde het faillissement op 19 mei 2026.
Vervolgens stelde de indirecte bestuurder van Ogim B.V. namens het bedrijf cassatieberoep in bij de Hoge Raad. Zij deed dat echter zonder tussenkomst van een zogenoemde cassatieadvocaat, een advocaat die is ingeschreven bij de Hoge Raad en als enige bevoegd is om daar stukken in te dienen. Dat is wettelijk verplicht: het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering schrijft voor dat een procesinleiding in cassatie moet worden ondertekend door zo'n advocaat.
De griffie van de Hoge Raad wees de bestuurder op dit probleem en bood haar twee weken de tijd om het te herstellen, met als uiterste datum 10 juni 2026. De bestuurder vroeg om uitstel tot 22 juni, omdat zij nog op zoek was naar een andere advocaat. Dat uitstel werd geweigerd: de termijn voor herstel kan niet worden verlengd. Hoewel zij aangaf de zaak te willen voortzetten, werd de procesinleiding niet alsnog door een cassatieadvocaat ingediend.
De procureur-generaal bij de Hoge Raad concludeert daarom dat zowel de bestuurder als Ogim B.V. niet-ontvankelijk moeten worden verklaard in hun cassatieberoep. Dat het de bestuurder niet is gelukt tijdig een cassatieadvocaat te vinden die de procesinleiding wilde ondertekenen, maakt dat niet anders. Het verplichte vereiste van procesvertegenwoordiging door een cassatieadvocaat is volgens vaste rechtspraak ook niet in strijd met het Europees verdrag voor de rechten van de mens. De conclusie strekt dan ook tot niet-ontvankelijkverklaring van Ogim B.V. en haar bestuurder in het cassatieberoep.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Parket bij de Hoge RaadRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
26/02043
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw wil niet getuigen in een zaak waarin haar levenspartner procespartij is. Zij is de levensgezel van de man en woont met hem samen met drie kinderen, van wie twee gezamenlijk. De man en zijn persoonlijke holding Sandscape zijn partij in een bodemprocedure die Kievhorst Real Estate wil voorbereiden. Kievhorst vroeg de rechtbank daarvoor om een voorlopig getuigenverhoor, een verhoor van getuigen vooraf, om opheldering te krijgen over onregelmatigheden in de boekhouding. De vrouw was tot eind 2022 enig bestuurder van het bedrijf en staat op de lijst van getuigen. Het verzoek werd op 5 juni 2024 ingediend en op 24 februari 2025 toegewezen. Bij het verhoor door de rechter-commissaris op 14 mei 2025 deed de vrouw een beroep op het familiale verschoningsrecht. Dat recht maakt het mogelijk te weigeren te getuigen tegen een naaste, om gewetensnood te voorkomen. De rechter-commissaris wees het beroep af. Het hof Arnhem-Leeuwarden bekrachtigde die beslissing op 10 februari 2026. Daartegen stelde de vrouw cassatieberoep in bij de Hoge Raad. Het draait om een wetswijziging. Sinds 1 januari 2025 geldt het familiale verschoningsrecht ook voor een levensgezel van een partij. Daarvoor kwam het alleen toe aan echtgenoten, geregistreerde partners en bloed- of aanverwanten tot de tweede graad. Het verzoek om het getuigenverhoor dateert van vóór die datum, dus het hof paste het oude recht toe. Een levensgezel hoorde daar niet bij. Het hof vond het ook niet passend om het oude artikel anticiperend te lezen, dus alvast uit te leggen zoals het nieuwe recht luidt. Volgens het hof koos de wetgever bewust voor een overgangsregeling, en dat er daardoor situaties zijn waarin het oude recht nog geldt, is geen reden om daarvan af te wijken. In cassatie betoogt de vrouw dat het hof het oude artikel wel anticiperend had moeten lezen. De omstandigheden dat levensgezellen vroeger geen bescherming hadden en dat er overgangsrecht bestaat, zouden volgens haar niet redengevend zijn. Ook vindt zij de redenering van het hof innerlijk tegenstrijdig. Advocaat-generaal Coenraad van het parket bij de Hoge Raad adviseert het beroep te verwerpen. Hij wijst erop dat de wet niet regelt wanneer een rechter vooruit mag lopen op komend recht. Uit eerdere conclusies leidt hij af dat anticipatie mogelijk is als het nieuwe recht aansluit bij ontwikkelingen onder het oude recht of een leemte opvult. Bij een breuk met het geldende recht moet de rechter daarentegen grote terughoudendheid betrachten. Het oude artikel kende volgens de A-G een duidelijk afgebakende groep verschoningsgerechtigden, waar levensgezellen zonder twijfel niet bij hoorden. Er was dus geen leemte, en het nieuwe recht is een breuk met het oude. Vanuit het oogpunt van rechtszekerheid is dan een door de wet bepaald omslagmoment het meest gediend. Het oordeel van het hof getuigt volgens hem niet van een onjuiste rechtsopvatting. De overige klachten falen volgens de A-G ook. Het hof heeft niet alleen beoordeeld of het nieuwe recht van toepassing was, maar ook de subsidiaire stelling over anticipatie besproken. Het woord 'daarnaast' in de overweging van het hof verwijst alleen naar die subsidiaire stelling. De klacht daarover berust dus op een verkeerde lezing van de beschikking. Tot slot wijst de A-G erop dat de vrouw niet zonder bescherming staat. De rechter kan tijdens het verhoor beletten dat een bepaalde vraag wordt beantwoord (artikel 179 lid 2 Rv). Hij moet dan het zwaarwegende belang van waarheidsvinding afwegen tegen het belang van de bescherming van de relatie tussen partners. De conclusie strekt tot verwerping van het cassatieberoep.