Rechter beveelt COA inschrijving Vepadrentea opnieuw te beoordelen bij aanbesteding kantoormeubilair — RBDHA:2024:11990
aanbestedingsrecht / gunningsbeslissing / beoordeling inschrijving KPI-grenswaarden
Eiser / verzoeker
Vepadrentea B.V.
Verweerder / gedaagde
Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA)
Rechter beveelt het COA de gunningsbeslissing in te trekken en de inschrijving van Vepadrentea opnieuw te laten beoordelen op subcriterium K3, met veroordeling van het COA en de tussenkomende partij in proceskosten van € 2.088,22.
- Het COA beoordeelde de inschrijving van Vepadrentea onjuist door te concluderen dat KPI-grenswaarden ontbraken, terwijl uit de tekst van de inschrijving voldoende duidelijk bleek dat Vepadrentea een grenswaarde van 100% aanbood.
- Een aanbestedende dienst mag een ontbrekend percentage in een inschrijving inlezen als dit evident uit de tekst blijkt, of had hierover een verduidelijkingsvraag moeten stellen.
- Herbeoordeling door dezelfde beoordelingscommissie is toegestaan bij afwezigheid van aanwijzingen voor vooringenomenheid; een nieuwe commissie is alleen vereist als de onpartijdigheid in het geding is.
- Het verweer dat Vepadrentea een voorwaardelijke inschrijving had gedaan door de tien-dagentermijn voor refurbished meubilair te noemen, werd verworpen omdat dit slechts een onderbouwing van de leveringscapaciteit betrof.
- De vordering tot vergoeding van werkelijke proceskosten werd afgewezen bij gebrek aan misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen door het COA.
Samenvatting
Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) moet de inschrijving van Vepadrentea B.V. uit Hoogeveen opnieuw beoordelen bij een aanbesteding voor kantoormeubilair. Dat heeft de voorzieningenrechter in Den Haag bepaald. Het COA had de inschrijving van Vepadrentea onterecht laag gewaardeerd op een belangrijk onderdeel, waardoor het bedrijf op de vierde plaats eindigde in plaats van mogelijk hoger.
Het ging om een Europese aanbestedingsprocedure voor de levering van kantoormeubilair, waaronder ook refurbished meubilair. De opdracht zou worden gegund via een raamovereenkomst op basis van prijs en kwaliteit. Eén van de kwaliteitscriteria was de zogeheten 'continuïteit van leveringen', waarbij inschrijvers konden scoren door aan te geven hoe betrouwbaar zij hun leveringen en reparaties konden uitvoeren. Voor dit criterium waren maximaal 400 van de 1.000 te behalen punten beschikbaar.
Het COA vroeg inschrijvers om zogenoemde KPI-grenswaarden op te geven: percentages die aangeven welk deel van de leveringen en reparaties zij binnen de gestelde termijnen zouden uitvoeren. Vepadrentea schreef in haar inschrijving dat zij leveringen 'conform de KPI in maximaal 8 weken' zou uitvoeren, en dat reparaties ruim binnen de gestelde termijnen zouden worden afgehandeld. De beoordelingscommissie van het COA oordeelde echter dat Vepadrentea geen percentages had opgegeven en kende haar daarvoor slechts 100 van de 400 mogelijke punten toe, met als motivering dat de grenswaarden ontbraken.
Verpa was het daar niet mee eens en stapte naar de rechter. De voorzieningenrechter stelde Vepadrentea in het gelijk. Wie de inschrijving goed leest, zo redeneerde de rechter, kan er niet omheen dat Vepadrentea zichzelf een grenswaarde van 100% oplegde: het bedrijf stelde immers zonder enig voorbehoud dat het alle leveringen en reparaties binnen de gevraagde termijnen zou uitvoeren. Dat het percentage '100%' niet met zoveel woorden in cijfers werd uitgedrukt, doet daar niet aan af. De rechter oordeelde dat het COA dit percentage er gewoon in had mogen lezen, en als dat toch onduidelijk was, een verduidelijkingsvraag aan Vepadrentea had moeten stellen.
Het argument van de tussenkomende partij, een concurrent die samen met een andere inschrijver op de eerste plaats was geëindigd, dat Vepadrentea een ongeldige voorwaardelijke inschrijving had gedaan, verwierp de rechter. De vermelding dat refurbished meubilair binnen tien dagen leverbaar is, was slechts een onderbouwing van de snelleveringscapaciteit en geen inhoudelijke voorwaarde aan de inschrijving.
Veradrentea had ook gevraagd om een herbeoordeling door een volledig nieuwe commissie, maar dat wees de rechter af. Er zijn geen aanwijzingen dat de beoordelingscommissie bevooroordeeld is. Bovendien was de commissie door haar eigen oordeel over de ontbrekende percentages helemaal niet toegekomen aan een inhoudelijke beoordeling van de beheersmaatregelen, waardoor zij op dat punt nog onbevangen kan oordelen.
De rechter verbood het COA de opdracht te gunnen op basis van de eerdere gunningsbeslissing van 11 juni 2024 en beval die beslissing in te trekken. Het COA moet de inschrijving van Vepadrentea opnieuw laten beoordelen op het betreffende subcriterium, met als uitgangspunt dat Vepadrentea voor beide KPI's een grenswaarde van 100% heeft aangeboden. Daarna moet een nieuwe, goed gemotiveerde gunningsbeslissing worden genomen. Het COA en de tussenkomende partij werden veroordeeld in de proceskosten van Vepadrentea ter hoogte van € 2.088,22.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2024:23747, Rechtbank Den Haag, 20-12-2024, C/09/673803 / KG ZA 24-935
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2023:4830, Rechtbank Amsterdam, 26-07-2023, C/13/734874 / KG ZA 23-491
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2023:11770, Rechtbank Den Haag, 25-07-2023, C/09/649728 KG ZA 23-604
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
ECLI:NL:RBGEL:2023:3515, Rechtbank Gelderland, 21-06-2023, 417718
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; AanbestedingsrechtZaaknummer
C/09/668570
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. S.J. Hoekstra-van Vliet
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
De Staat der Nederlanden wil een raamovereenkomst sluiten met vijf partijen voor advies en uitvoering van webredactie en het beheer van social, online en offline media voor ministeries en uitvoeringsorganisaties van de Rijksoverheid. De Dienst Publiek en Communicatie van het Ministerie van Algemene Zaken schreef daarvoor een Europese openbare aanbesteding uit. Elf partijen schreven in. Een van hen, een bedrijf dat als zesde eindigde, ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om de gunning te stoppen. De aanbesteding verliep rommelig. Op 26 maart 2026 verstuurde de Staat een eerste voorlopige gunningsbeslissing. Daarin bleken fouten te zitten bij het omzetten van de waardering van de beoordelaars naar punten. De Staat trok die beslissing in en verstuurde op 31 maart 2026 een tweede, waarin de rangorde niet veranderde. Op 29 april 2026 trok de Staat ook die in, omdat bij een bezwaar bleek dat een score van een andere inschrijver per ongeluk aan de bezwaarmaker was toegekend. Daarna volgde een volledige herbeoordeling van alle kwaliteitscriteria door dezelfde beoordelingscommissie. In de derde gunningsbeslissing van 9 juli 2026 eindigde Future Communications Consultants op de eerste plaats en het bedrijf dat in kort geding optrad op de zesde. Dat bedrijf stelde dat de Staat de beschreven scoresystematiek niet had gevolgd. Het wees op onverklaarbare verschillen tussen de tweede en derde beslissing en betoogde dat de inschrijvingen niet eerst individueel waren beoordeeld voordat de commissie tot een gezamenlijke score kwam. Het vroeg primair om een verbod op gunning en een nieuwe aanbesteding, subsidiair om een herbeoordeling door een nieuwe commissie. Future kwam in de procedure tussen en werd daartoe toegelaten. De voorzieningenrechter vond het voldoende aannemelijk dat de herbeoordeling zo is verlopen als de Staat ter zitting gedetailleerd heeft beschreven: eerst een nieuwe, individuele beoordeling door elk commissielid 'from scratch', daarna een plenair overleg waarin consensus werd bereikt. De commissieleden bevestigden dat ter zitting. Wat er precies is gezegd in het gesprek van 14 augustus 2026, waarop het bedrijf zich beriep, kon de rechter in een kort geding niet vaststellen. De eerdere fouten leiden volgens de rechter niet tot een heraanbesteding. Daarvoor zijn alleen zulke ernstige gebreken genoeg dat ze alleen zo te herstellen zijn, en de Staat heeft zijn fouten juist met een volledige herbeoordeling gerepareerd. Wel stonden in het beschrijvend document twee onjuiste zinnen over een beoordeling met cijfers van 0 tot 10, terwijl met scores en percentages is gewerkt. Dat is volgens de rechter kennelijk een vergissing, en dat inschrijvers hierdoor een verkeerde voorstelling hadden is gesteld noch gebleken. Het beoordelingskader is ook niet multi-interpretabel, enkel omdat de herbeoordeling op onderdelen tot een andere uitkomst leidde: sommige opmerkingen stonden eerder bij het verkeerde criterium of de verkeerde inschrijver en de eerdere beoordeling was op punten te streng. Ook de concrete voorbeelden van beoordelingsfouten zijn verworpen. Dat de commissie bij de migratie van drie websites naar één keek naar het omgaan met interne weerstand, past bij de vraag, die dit als politiek gevoelig aanduidde. Het oordeel dat een inschrijving weinig vernieuwends bood en geen expliciet taalniveau koos, valt binnen het kader. Overige bezwaren die het bedrijf pas in een bijgevoegde brief noemde, liet de rechter onbesproken omdat ze in strijd met de goede procesorde niet in de dagvaarding waren uitgewerkt. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen af. De voorwaardelijke vordering van Future om de opdracht definitief aan haar te gunnen wordt afgewezen wegens gebrek aan belang, omdat de Staat de opdracht toch aan haar wil gunnen. Future wordt veroordeeld in de proceskosten van de Staat, begroot op nihil. Het bedrijf dat de procedure begon moet de proceskosten van zowel de Staat als Future betalen, ieder € 2.101, plus wettelijke rente als het niet binnen veertien dagen betaalt.