Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2024:6512Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank houdt WOZ-waarde € 584.000 in stand, ondanks schending informatieplicht — RBDHA:2024:6512

WOZ-waardering van een woning en schending van de inzageverplichting

Eiser / verzoeker

belanghebbende (woningeigenaar)

VS

Verweerder / gedaagde

de heffingsambtenaar van de gemeente Alphen aan den Rijn

Beroep tegen de WOZ-waarde van € 584.000 ongegrond verklaard, uitspraak op bezwaar vernietigd wegens schending van de inzageverplichting maar rechtsgevolgen in stand gelaten, met vergoeding van € 87,50 proceskosten en € 50 griffierecht

  • Vergelijkingsobjecten van de heffingsambtenaar voldoende vergelijkbaar met de woning, ook wat betreft bouwjaar en ligging
  • Verschil van bijna twee ton tussen getaxeerde waarde en vastgestelde WOZ-waarde maakt betwiste correcties niet relevant voor de uitkomst
  • Heffingsambtenaar schond de wettelijke inzageverplichting door de gevraagde taxatiekaart niet te overleggen
  • Dat gebrek wordt gepasseerd omdat belanghebbende de stukken in beroep alsnog kon inzien en betwisten
  • Ondanks de ongegrondverklaring van het beroep toch een proceskostenvergoeding van € 87,50 en griffierechtvergoeding van € 50 wegens het geconstateerde gebrek

Samenvatting

Een woningeigenaar in Alphen aan den Rijn kreeg voor het jaar 2022 een WOZ-waarde van € 584.000 voor zijn woning opgelegd, gebaseerd op de waarde per de peildatum 1 januari 2021. Hij vond dat te hoog en bepleitte een waarde van € 461.000, onder meer omdat volgens hem ten onrechte vierkante meters water en de bouwjaarfactor van zijn woning uit 1914 in de waardebepaling waren meegenomen. Zijn bezwaar tegen de beschikking werd door de heffingsambtenaar van de gemeente ongegrond verklaard, waarna hij beroep instelde bij de rechtbank Den Haag.

De heffingsambtenaar onderbouwde de vastgestelde waarde met een matrix van vergelijkingsobjecten. De rechtbank vond deze vergelijkingsobjecten voldoende vergelijkbaar met de woning van de man, ook wat betreft verschillen zoals bouwjaar en ligging. Op de zitting stelde de heffingsambtenaar, onweersproken, dat zelfs als de betwiste elementen (het water en de ouderdom van de woning) buiten beschouwing zouden worden gelaten, de getaxeerde waarde nog altijd bijna twee ton hoger lag dan de vastgestelde WOZ-waarde. Daarmee had de man niet aannemelijk gemaakt dat de waarde te hoog was vastgesteld, en de rechtbank verklaarde het beroep tegen de hoogte van de WOZ-waarde ongegrond.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Wel had de man een punt met zijn klacht dat de heffingsambtenaar, ondanks een verzoek daartoe, geen taxatiekaart met de KOUDV- en liggingsfactoren en de waarde van de deelobjecten had overgelegd. De heffingsambtenaar voerde aan dat hij destijds de toen geldende lijn van de Hoge Raad had gevolgd en dat hem dit niet kon worden verweten. De rechtbank oordeelde toch dat dit een schending van de wettelijke inzageverplichting opleverde, die voor rekening van de heffingsambtenaar kwam. Omdat de man de ontbrekende stukken in de beroepsfase alsnog had ontvangen en had kunnen betwisten, achtte de rechtbank het gebrek voldoende herstel en liet zij de gevolgen van de uitspraak op bezwaar toch in stand.

Omdat de rechtbank deze schending vaststelde, veroordeelde zij de heffingsambtenaar niettemin in de proceskosten van de man, vastgesteld op € 87,50 voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Dat relatief lage bedrag hield verband met de eenvoud van de zaak en de geringe werkbelasting van de gemachtigde; de rechtbank benadrukte daarbij nadrukkelijk de maatschappelijke wens om overcompensatie bij dit soort proceskostenvergoedingen tegen te gaan.

De rechtbank verklaarde het beroep tegen de WOZ-waarde ongegrond, vernietigde de uitspraak op bezwaar wegens de schending van de inzageverplichting, maar bepaalde dat de rechtsgevolgen daarvan in stand blijven, zodat de WOZ-waarde van € 584.000 gehandhaafd blijft. De heffingsambtenaar moest € 87,50 aan proceskosten en € 50 aan griffierecht aan de man vergoeden.

Betrokken advocaten

G. Gieben

belanghebbende

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

SGR 23/2299

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. J.J. Arts
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33023
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Belastingrecht
Rechtbank houdt intrekking ANBI-status van woningnood-stichting in stand

Een stichting die de woningnood in de wereld wil bestrijden, had sinds oktober 2019 een ANBI-status: een erkenning als algemeen nut beogende instelling, die fiscale voordelen geeft. De Belastingdienst trok die status in 2023 in, met terugwerkende kracht tot de dag waarop de status was ingegaan. De stichting ging daartegen in bezwaar en daarna in beroep, maar de rechtbank Den Haag verklaart het beroep ongegrond. De stichting beschrijft zichzelf als een 'normstellende en kaderstellende entiteit'. Ze voert zelf geen projecten uit en neemt geen projectverantwoordelijkheid op zich. In plaats daarvan stelt ze beleid en prestatierichtlijnen op voor onder meer betaalbaarheid, circulariteit, leefbaarheid en biodiversiteit, met meetprotocollen en scorecards. Partijen uit de publieke en de private sector kunnen er vrijwillig voor kiezen zich aan die normen te houden. De stichting had sinds haar oprichting geen liquide middelen en deed geen bestedingen. Haar vermogen bestaat uit geschonken waardepapieren die nog niet te gelde zijn gemaakt. Volgens de rechtbank moet een instelling om als ANBI te gelden uitsluitend of nagenoeg uitsluitend het algemeen nut beogen. Dat moet blijken uit haar feitelijke werkzaamheden, en die moeten er rechtstreeks op gericht zijn een algemeen belang te dienen. De rechtbank vindt dat de stichting dat niet aannemelijk heeft gemaakt. Dat anderen dankzij de normen misschien duurzamer en efficiënter kunnen bouwen, is volgens de rechtbank onvoldoende, want daarmee wordt het algemeen belang hooguit indirect gediend. Ook het argument dat de stichting andere algemeen nut beogende instellingen 'op andere wijze' ondersteunt, gaat niet op: vooraf is niet vast te stellen welke partijen zich aan de normen zullen houden en of die partijen wel het algemeen nut beogen. Heeft een commerciële partij bijvoorbeeld een kostenbesparing bij de bouw van woningen, dan dient dat een particulier belang. Stukken als jaarrekeningen, het beleidsplan en notulen van bestuursvergaderingen veranderen dat oordeel niet. De stichting deed daarnaast een beroep op het vertrouwensbeginsel. Zij stelde dat de inspecteur in juni 2022 telefonisch had ingestemd met haar voorstel over de zogeheten anti-oppoteis en dat het onderzoek toen in de eindfase zat. De Belastingdienst betwist dat. De rechtbank vindt dat ook als die instemming er was, dit niet gelijkstaat aan een uitdrukkelijke, ondubbelzinnige en onvoorwaardelijke toezegging dat de status behouden zou blijven. Ook de stelling dat het onderzoek bijna klaar was, zegt niets over de uitkomst ervan. De klachten over de zorgvuldigheid en de motivering van de uitspraak op bezwaar slagen evenmin: volgens de rechtbank is die uitspraak toegespitst op de stichting en deugdelijk gemotiveerd. Tot slot vroeg de stichting subsidiair om te beoordelen of de intrekking met terugwerkende kracht evenredig is. De rechtbank wijst erop dat de voorwaarden voor de ANBI-status rechtstreeks uit de wet volgen en dat de inspecteur daarbij geen beoordelingsvrijheid heeft, zodat de intrekking zelf niet aan het evenredigheidsbeginsel kan worden getoetst. Alleen over de terugwerkende kracht heeft hij enige ruimte. Daar heeft de stichting volgens de rechtbank niet aannemelijk gemaakt dat de nadelen onevenredig zijn. De genoemde gevolgen, zoals afspraken over toekomstige dividendstromen waarvoor de ANBI-status een voorwaarde is, vloeien voort uit de intrekking zelf en niet uit de terugwerkende kracht. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De ANBI-status van de stichting is daarmee terecht met terugwerkende kracht tot 24 oktober 2019 ingetrokken. Een proceskostenveroordeling volgt niet.

Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBDHA:2026:31919
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBDHA:2026:27687
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBDHA:2026:27680
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Belastingrecht