Naar inhoud
Juristi.nl

Rechter verbiedt Yarn Studios GmbH gebruik van 'Another Cotton'-tekens wegens merkinbreuk op Another-Label — RBDHA:2025:17402

merkinbreuk / verwarringsgevaar kledingmerken

Eiser / verzoeker

Another-Label Brand B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

Yarn Studios GmbH

Yarn Studios GmbH wordt bevolen het gebruik van drie 'Another Cotton'-tekens voor kleding in Nederland te staken, op straffe van een dwangsom van € 2.000 per dag met een maximum van € 100.000, en wordt veroordeeld tot betaling van € 17.118,84 aan proceskosten.

  • De Another-Label-merken hebben voldoende onderscheidend vermogen: de combinatie 'another label' is niet beschrijvend voor kleding omdat het verband tussen dat woord en een kenmerk van kleding onvoldoende direct is.
  • Alle drie de tekens van Yarn Studios stemmen in redelijke tot grote mate overeen met de Another-Label-merken, met 'another' als dominant bestanddeel; 'cotton' is beschrijvend en 'lab' lijkt op 'label'.
  • Het gebruik van de drie tekens voor kleding levert verwarringsgevaar op bij het relevante publiek, waardoor Yarn Studios merkinbreuk pleegt in de zin van artikel 9 lid 2 sub b UMVo en artikel 2.20 lid 2 sub b BVIE.
  • De door Yarn Studios afgegeven onthoudingsverklaring was te beperkt van omvang en bevatte slechts een lage 'soft penalty', zodat Another-Label belang had bij een breder rechterlijk verbod met dwangsommen.
  • De proceskosten worden gematigd tot het maximumtarief voor een normaal kort geding van € 15.000, in totaal € 17.118,84 inclusief griffierecht en deurwaarderskosten.

Samenvatting

Het Nederlandse kledingmerk Another-Label Brand B.V. sleepte het Duitse bedrijf Yarn Studios GmbH voor de rechter wegens merkinbreuk. Yarn Studios verkoopt kleding onder de naam 'Another Cotton Lab' en gebruikt daarvoor drie verschillende tekens met het woord 'another'. Another-Label stelde dat deze tekens te veel lijken op haar eigen merken, die al sinds 2016 zijn geregistreerd voor onder meer kleding.

Another-Label is houder van een Uniebeeldmerk, een Uniewoordmerk en een Benelux woordmerk, alle met de naam 'ANOTHER-LABEL'. Yarn Studios gebruikte drie tekens met het woord 'another', gecombineerd met 'cotton' en 'lab' of 'cotton' alleen. Another-Label sommeerde Yarn Studios in januari 2025 het gebruik te staken. Na onderhandelingen gaf Yarn Studios in april 2025 een onthoudingsverklaring af, maar die was beperkt: ze gold alleen voor één specifieke uitvoeringsvorm en bevatte slechts een lage boete van € 100 per overtreding, pas na een melding van Another-Label en een hersteltermijn van vijf werkdagen. Yarn Studios erkende in die verklaring ook geen merkinbreuk. Because Yarn Studios nog steeds twee van de drie tekens gebruikte, startte Another-Label alsnog een kort geding.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Yarn Studios voerde als verweer aan dat de Another-Label-merken nietig zijn omdat ze geen onderscheidend vermogen zouden hebben en beschrijvend zijn voor kleding. Het woord 'label' betekent immers 'merk' en zou in de modewereld verwijzen naar een kenmerk van het product. De voorzieningenrechter verwierp dit verweer. De combinatie van 'another' met 'label' is niet voldoende direct en concreet verbonden met een kenmerk van kleding om als beschrijvend te gelden. Dat de lopende nietighedingsprocedures bij het Europese merkenbureau EUIPO nog niet zijn afgerond, verandert dat oordeel niet: de rechter zag voorshands geen serieuze kans dat de merken nietig worden verklaard.

Vervolgens vergeleek de rechter de drie tekens van Yarn Studios met de merken van Another-Label. Bij alle drie de tekens domineerde het woord 'another', dat identiek is aan het eerste en bepalende element van de Another-Label-merken. Het woord 'cotton' is beschrijvend voor kleding en krijgt daardoor minder aandacht van het publiek. Het woord 'lab' lijkt op het woord 'label' uit de merken van Another-Label. Bij het eerste teken was bovendien sprake van een vergelijkbaar lettertype en een vergelijkbare positionering van de woorden recht onder elkaar. De voorzieningenrechter concludeerde dat er bij alle drie tekens sprake is van een redelijke tot grote mate van visuele, auditieve en begripsmatige overeenstemming met de Another-Label-merken. Omdat beide partijen kleding aanbieden aan een gemiddeld publiek en de waren identiek zijn, leverde dit verwarringsgevaar op bij de gemiddelde consument.

De voorzieningenrechter beval Yarn Studios binnen 48 uur na betekening van het vonnis het gebruik van alle drie tekens voor kleding in Nederland te staken. Bij overtreding verbeurt Yarn Studios een dwangsom van € 2.000 per dag, met een maximum van € 100.000. Yarn Studios werd veroordeeld tot betaling van de proceskosten van Another-Label van in totaal € 17.118,84, te vermeerderen met wettelijke rente als die niet binnen veertien dagen worden voldaan. Another-Label had aanvankelijk € 22.597,08 aan proceskosten gevorderd, maar de rechter paste het maximumtarief voor een normaal kort geding van € 15.000 toe.

Betrokken advocaten

mr. H. Maatjes

eiser

The Legal Group, AMSTERDAM

47 uitspraken
mr. J.C.H. van Manen

verweerder

HOYNG ROKH MONEGIER, AMSTERDAM

103 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

686631

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. H.F.R. baron van Heemstra
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33456
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Rechter verbiedt Nexperia China Chinees bevel tegen Nexperia NL in EU te gebruiken, merkinbreuk afgewezen

Chipfabrikant Nexperia heeft een conflict tussen moeder en dochter dat zich afspeelt in twee landen. Nexperia B.V. in Nijmegen is de houder van vrijwel alle intellectuele eigendomsrechten van de groep, waaronder de merken 'NEXPERIA' in de Benelux en de Europese Unie. Haar Chinese dochter, Nexperia (China) Ltd., verzorgde tot oktober 2025 een groot deel van de productie in de laatste fase van het fabricageproces, plus verkoop en ondersteuning. Enig aandeelhouder van de Nederlandse vennootschap is het Chinese Wingtech. In oktober 2025 liep het conflict op en staakten beide partijen grotendeels de uitvoering van hun onderlinge afspraken. Nexperia NL stuurde op 17 oktober 2025 klanten een waarschuwing over de kwaliteit van producten die de Chinese dochter vanaf 13 oktober leverde. Nexperia China vroeg op 3 december 2025 bij het Hooggerechtshof van de provincie Jiangsu een tijdelijke maatregel tegen Nexperia NL. Dat hof legde op 31 maart 2026 het 'Jiangsu Bevel' op. Daarin staat onder meer dat Nexperia NL, in afwachting van een onherroepelijk vonnis, in China, Nederland en andere landen geen inbreuk op intellectuele eigendomsrechten mag aanvoeren tegen Nexperia China en haar gelieerde partijen of partners, ook niet via openbare verklaringen of brieven. Bij overtreding hoort een dwangsom van 1.000.000 yuan per dag. Het verzoek van Nexperia NL om dit bevel te herzien werd op 29 september 2026 afgewezen. Nexperia NL stapte daarop naar de voorzieningenrechter in Den Haag. Zij vroeg een verbod voor Nexperia China om dat Chinese bevel wereldwijd te gebruiken (een anti-anti-suit injunction, een bevel tegen een buitenlands procesverbod). Daarnaast vroeg zij een verbod op merkinbreuk in de Europese Unie en de Benelux, met dwangsommen tot € 75.000.000 per verbod. Nexperia China bestreed de bevoegdheid van de rechter en vroeg in reconventie een wapperverbod (een verbod om derden te waarschuwen voor inbreuk) en inzage in stukken van Nexperia NL. De voorzieningenrechter achtte zich bevoegd, ook voor het hele grondgebied van de Europese Unie. Het Chinese bevel noemt Nederland uitdrukkelijk, waardoor Nexperia NL hier schade lijdt doordat haar toegang tot de rechter dreigt te worden afgesneden. Nexperia China had zelf op 7 september 2026 de Chinese rechter gevraagd deze procedure te blokkeren op grond van het bevel. Daarom beschouwt de rechter het als een procesverbod. De rechter oordeelde voorlopig dat dit bevel onrechtmatig is naar Nederlands recht. Het gebruik van de contractuele afspraak om overheidsbevelen na te leven, rechtvaardigde dat niet, en een toezegging om het bevel na te leven is niet bewezen. Toegang tot de rechter is bovendien een fundamenteel recht dat slechts in zeer uitzonderlijke gevallen mag worden beperkt, en daaraan voldoet het bevel niet. De merkvorderingen wees de rechter af wegens ontbrekend spoedeisend belang. Nexperia NL wist al sinds oktober 2025 van de dreiging van inbreuk en had eerder kunnen optreden. Bovendien past een verbod niet in kort geding, nu een moedervennootschap in conflict is met haar dochter en over de zeggenschap over beide nog procedures lopen. In reconventie wees de rechter het wapperverbod af: Nexperia NL mag zich als merkhouder tegenover derden op haar rechten beroepen, en er is geen reden aan de geldigheid van de merken te twijfelen. Het inzageverzoek faalde omdat een enkel vermoeden van tekortkoming onvoldoende belang oplevert. Dit is een herstelvonnis: het corrigeert een eerder vonnis van 2 november 2026 op enkele kennelijke verschrijvingen, waaronder een bedrag dat € 75.000.000 moest zijn in plaats van € 75.000. Daarnaast zijn alle behandelend advocaten van beide partijen opgenomen. De rechter veroordeelde Nexperia China om zich binnen de Europese Unie te onthouden van het gebruik van het Jiangsu Bevel, op verbeurte van een dwangsom van € 1.000.000 per dag met een maximum van € 100.000.000. Verder moet Nexperia China € 20.891,97 aan proceskosten betalen. De termijn voor een bodemprocedure is vastgesteld op zes maanden. Al het meer of anders gevorderde is afgewezen.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Rechter verbiedt Rotterdams vastgoedbedrijf EvolutionRE de naam te gebruiken wegens merkinbreuk op Evolutiq

Twee vastgoedbedrijven met bijna dezelfde naam kwamen tegenover elkaar te staan in een kort geding bij de rechtbank Den Haag. Het Duitse Evolutiq, opgericht in 2019 en actief in onafhankelijk investerings- en vermogensbeheer op het gebied van vastgoed, private equity en impactadvies, bezit sinds 2020 het Uniewoordmerk EVOLUTIQ. Het Rotterdamse EvolutionRE, opgericht in 2022, ontwikkelt en beheert logistiek vastgoed voor investeerders en gebruikt de naam 'EvolutionRE' onder meer op haar website. Evolutiq vond dat dit een inbreuk op haar merk was en sommeerde EvolutionRE in mei en juni 2026 daarmee te stoppen. EvolutionRE betwistte de inbreuk, waarna Evolutiq naar de voorzieningenrechter stapte. Op de zitting speelde eerst een procedureel punt. EvolutionRE had anderhalve werkdag voor de zitting een deskundigenrapport over marktonderzoek ingediend. De voorzieningenrechter liet dat stuk buiten beschouwing omdat het in strijd was met de goede procesorde: EvolutionRE kende de vordering al sinds mei 2026 en de zittingsdatum sinds juni 2026, dus Evolutiq kreeg te weinig tijd om erop te reageren. Inhoudelijk draaide het om de vraag of het publiek de twee namen kan verwarren. De voorzieningenrechter stelde vast dat beide bedrijven dezelfde diensten aanbieden als waarvoor het merk is ingeschreven: diensten op het gebied van onroerend goed, financiële zaken, fondsenwerving en financiële sponsoring. Het relevante publiek bestaat uit zakelijke partijen zoals vastgoedeigenaren, huurders, ontwikkelaars, financiers, adviseurs en makelaars, met een gemiddeld aandachtsniveau. Visueel is er volgens de rechter sterke overeenstemming, omdat het begin van beide woorden, EVOLUTI, volledig gelijk is en lezers van links naar rechts lezen. Auditief is de overeenstemming gering, onder meer omdat het merk vier lettergrepen heeft en het teken zes. Een begripsmatige vergelijking kon niet worden gemaakt, want geen van beide namen heeft een eigen betekenis. EvolutionRE voerde aan dat 'evolutie' een synoniem is voor 'ontwikkeling' en daarom beschrijvend is voor vastgoedontwikkeling, zodat het merk maar beperkt beschermd zou zijn. De voorzieningenrechter verwierp dat verweer. Het gaat erom of het publiek het woord direct begrijpt als een beschrijving van de diensten waarvoor het merk is ingeschreven, en dat is niet het geval. Die diensten zien onder meer op taxatie, advisering en financiering van onroerend goed. Dat beide partijen ook vastgoed ontwikkelen, maakt 'ontwikkeling' nog niet tot een ingeschreven dienst of een kenmerk daarvan. Omdat het merk van huis uit onderscheidend vermogen heeft en de diensten identiek zijn, volstaat al een zekere mate van overeenstemming voor verwarringsgevaar. Het spoedeisend belang was niet in discussie. De voorzieningenrechter beveelt EvolutionRE binnen twee maanden na betekening van het vonnis op het grondgebied van de Europese Unie iedere inbreuk te staken, met name het gebruik van het teken 'EvolutionRE' voor haar diensten. Op overtreding staat een dwangsom van € 2.500 per dag, met een maximum van € 75.000; Evolutiq vroeg € 5.000 per dag met een maximum van € 100.000. EvolutionRE moet daarnaast € 19.069,32 aan proceskosten betalen, waaronder € 18.000 voor advocaatkosten, het maximum van het indicatietarief voor een normaal kort geding. Evolutiq had € 22.360 opgevoerd. De hoofdzaak moet binnen zes maanden na het vonnis aanhangig worden gemaakt.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
RBDHA:2026:32594
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Rechtbank vraagt Hoge Raad: welke zaak telt bij inzageverzoek over DHL-zending van Volkswagen?

In november 2023 kwam een zending met vermeend inbreukmakende producten de Europese Unie binnen via de luchthaven van Dresden. De Duitse douane hield de zending tegen op grond van de Antipiraterijverordening, een Europese regeling tegen namaak. Na die procedure zijn de producten vernietigd. Volkswagen wil nu weten wie er bij de zending betrokken waren en vraagt de Nederlandse rechter om vervoerder DHL te dwingen die gegevens te verstrekken. Daarvoor beroept zij zich op artikel 195a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, dat een partij het recht geeft informatie te vragen van een derde die over relevante gegevens beschikt. Een bodemprocedure over de vermeende inbreuk is nog niet gestart. Volkswagen wil die beginnen tegen Metafa Holland, een bedrijf uit Son en Breugel, wegens inbreuk op haar Uniemodelrechten. De rechtbank Den Haag moet eerst beslissen of zij wel bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen. DHL, bestaande uit een Nederlandse en drie Duitse vennootschappen, vindt van niet. Ook Metafa, die als belanghebbende bij de zaak is betrokken, meent dat de Duitse rechter bevoegd is. De kern van het meningsverschil is welke rechtsverhouding de bevoegdheid bepaalt. Volkswagen stelt dat het gaat om de verhouding tussen haar en Metafa, de beoogde wederpartij in de bodemprocedure. Dan is de Nederlandse rechter bevoegd, omdat Metafa in Nederland is gevestigd. DHL en Metafa stellen dat het gaat om de verhouding tussen Volkswagen en DHL zelf. Dan leiden de Europese regels over rechterlijke bevoegdheid, de Brussel I bis-Verordening, naar de Duitse rechter, gelet op de vestigingsplaats van drie van de vier DHL-bedrijven. In een eerdere tussenbeschikking van 1 mei 2026 kondigde de rechtbank al aan dat zij hierover een prejudiciële vraag aan de Hoge Raad wil stellen. Een prejudiciële vraag is een rechtsvraag die de rechtbank voorlegt aan de Hoge Raad, voordat zij zelf beslist. Partijen hebben in mei 2026 op dat voornemen gereageerd. Volkswagen vindt de vraag onnodig en wijst op artikel 3 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering: een verzoek dat samenhangt met een in te leiden procedure waarvoor de Nederlandse rechter bevoegd is, kan ook in Nederland worden behandeld. DHL steunt het voornemen en wil extra vragen over het verband met de Brussel I bis-Verordening. Metafa vindt de vraag onnodig, omdat de bestaande Europese regels volgens haar volstaan, en stelt drie eigen vragen voor. De rechtbank neemt die voorstellen niet over. Volgens haar zien ze allemaal op de toepassing van regels van internationaal privaatrecht, terwijl haar eigen vraag daaraan voorafgaat: welke rechtsverhouding is het uitgangspunt? Een derde die gegevens moet verstrekken, heeft volgens de rechtbank een eigen rechtspositie, anders dan bijvoorbeeld een getuige. Wat dat betekent voor het Nederlandse inzagerecht in internationale gevallen, komt in de parlementaire geschiedenis niet aan bod. De uitlatingen van partijen laten zien dat het op verschillende manieren kan worden uitgelegd. Het antwoord is nodig om op het onbevoegdheidsverweer van DHL te beslissen en is ook van belang voor veel andere geschillen met dezelfde vraag. De rechtbank legt de Hoge Raad daarom de vraag voor of 'de zaak' in artikel 197 lid 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bij een verzoek op grond van artikel 195a moet worden gelezen als de zaak tussen verzoeker en de beoogde wederpartij in de nog te starten bodemprocedure, of als de zaak tussen verzoeker en de derde. De griffier stuurt de beschikking naar de Hoge Raad, samen met de eerdere tussenbeschikking en de uitlatingen van partijen. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan totdat de Hoge Raad heeft geantwoord.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht