Rechtbank spreekt jonge Instagram-verkoopster vrij van handelsfraude: slecht ondernemerschap, geen oogmerk — RBGEL:2026:7927
online handelsfraude via Instagram
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte (jonge vrouw, geboren in 2006)
Verdachte vrijgesproken van online handelsfraude; de drie benadeelde partijen zijn niet-ontvankelijk in hun schadevorderingen.
- Online handelsfraude (artikel 326e Sr) vereist het oogmerk om niet te leveren terwijl de betaling wel wordt ontvangen; slecht ondernemerschap is op zichzelf niet strafbaar.
- De verklaringen van verdachte over de stopgesprekken met de politie en de inbeslagname van haar telefoon bleken niet te kloppen met het dossier.
- Verdachte voerde geen goede administratie, en uit 72 inkooptransacties in één week blijkt dat zij mogelijk andere bestellingen wel leverde.
- Het oogmerk om niet te leveren is niet wettig en overtuigend bewezen, dus volgt integrale vrijspraak en worden de drie benadeelde partijen niet-ontvankelijk verklaard.
Samenvatting
Via Instagram verkocht een jonge vrouw merkschoenen, jassen en mutsen van onder meer Louis Vuitton, New Balance, Gucci, Dior, Chanel en Canada Goose. Tien klanten betaalden voor hun bestelling, maar ontvingen die nooit. De vrouw, geboren in 2006, stond terecht voor online handelsfraude. Het ging om bestellingen die tussen 1 september 2024 en 16 juni 2025 werden betaald.
De officier van justitie vond de fraude bewezen. Hij eiste dat het adolescentenstrafrecht zou worden toegepast, waarbij een jongvolwassene (hier verdachte) strafrechtelijk als jongere kan worden behandeld, en vroeg om een taakstraf van 80 uur, waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. De verdediging pleitte voor vrijspraak. Volgens haar raadsman had zij bij het aannemen van de betalingen niet de bedoeling om de bestelde spullen achter te houden.
Voor handelsfraude is het niet genoeg dat klanten niet krijgen waarvoor ze hebben betaald. De verdachte moet met het oogmerk hebben gehandeld om niet (volledig) te leveren en toch het geld te incasseren. Dat betekent dat zij zeker moet hebben geweten dat zij niet zou leveren. De rechtbank benadrukt dat online handelsfraude moet worden onderscheiden van slecht ondernemerschap. Dat laatste is op zichzelf niet strafbaar, al kan het overgaan in fraude als iemand moedwillig niet levert en wel het geld houdt.
De verdachte verklaarde dat het misging doordat de leverancier in China op een gegeven moment niet meer aan haar leverde. Ook zei zij dat zij na twee stopgesprekken met de politie alleen nog lopende bestellingen afhandelde. Volgens haar kon zij niet meer zien welke klanten nog op hun spullen wachtten, omdat haar telefoon in beslag was genomen.
De rechtbank liet een aantal van die verklaringen niet staan. De stopgesprekken vonden plaats op 8 mei 2024 en 11 juni 2024, naar aanleiding van 21 meldingen over niet geleverde producten. De betalingen in deze zaak zijn echter allemaal gedaan na die gesprekken. Ook de telefoon bleek pas op 5 augustus 2025 in beslag genomen, dus tijdens de tenlastegelegde periode had de verdachte nog gewoon de beschikking over haar telefoon en haar bestellingen. Het uitblijven van de leveringen moest daarom een andere oorzaak hebben.
Die oorzaak zag de rechtbank in het ontbreken van een goede administratie. De verdachte hield haar bedrijfsvoering alleen bij in chatberichten op Instagram en lijkt daardoor het overzicht te zijn kwijtgeraakt. Dat had van haar als ondernemer wel verwacht mogen worden. Tegelijk bevat het dossier aanwijzingen dat zij veel meer producten inkocht dan de aangevers bestelden. In één week, van 1 tot en met 8 september 2024, verrichtte zij 72 transacties via het inkoopplatform DHGate. Dat kan erop wijzen dat zij andere bestellingen wel leverde.
Op grond daarvan vond de rechtbank niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte producten verkocht met het oogmerk om niet te leveren. De rechtbank sprak haar volledig vrij van de online handelsfraude. Wel stelt de rechtbank vast dat er sprake was van slecht ondernemerschap. Het blijft haar verantwoordelijkheid om de bestelde goederen alsnog te leveren of het geld terug te betalen aan de klanten, aldus de rechtbank, die er in het vonnis op wijst dat het op haar weg ligt de aangevers en mogelijke andere gedupeerden terug te betalen.
Drie benadeelde partijen hadden schadevergoeding gevorderd: € 271, € 115 en € 330 aan materiële schade, waarbij de laatste ook € 250 smartengeld vroeg, telkens met wettelijke rente. Omdat er geen bewezenverklaring komt, verklaarde de rechtbank alle drie niet-ontvankelijk in hun vordering. De rechtbank sprak de verdachte dus vrij en wees de schadeclaims niet inhoudelijk toe of af.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2025:6155, Raad van State, 17-12-2025, 202304793/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11047, Rechtbank Gelderland, 09-12-2025, 209557
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6740, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 30-10-2025, 21-004328-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:4507, Rechtbank Gelderland, 12-06-2025, AWB- 25_2446 rectificatie
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
05-299264-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.