Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2024:1191Strafrecht

Rechtbank legt 11 jaar cel en tbs op voor doodslag op ex-vriendin, drie jaar minder dan de eis — RBLIM:2024:1191

doodslag op ex-partner met tbs-maatregel

Eiser / verzoeker

officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld tot 11 jaar gevangenisstraf en terbeschikkingstelling met dwangverpleging wegens doodslag, en vrijgesproken van diefstal en van moord.

  • Vrijspraak van diefstal van twee pakjes sigaretten wegens onvoldoende steunbewijs
  • Vrijspraak van moord: geen bewijs voor voorbedachten rade, wel bewezenverklaring van doodslag
  • Alternatief scenario van verdachte over gemaskerde daders als volstrekt ongeloofwaardig verworpen op basis van getuigenverklaringen
  • Verminderde toerekeningsvatbaarheid vanwege persoonlijkheidsstoornis leidt tot lagere straf dan de eis van 14 jaar
  • Terbeschikkingstelling met dwangverpleging opgelegd vanwege hoog ingeschat recidiverisico
  • Affectieschade en materiële schade, inclusief reiskosten vanuit Polen, aan de ouders van het slachtoffer toegewezen

Samenvatting

Op de ochtend van 24 november 2021 reed een man achter zijn ex-vriendin aan in Weert en dwong haar auto tot stoppen door er zelf tegenaan te botsen. De vrouw, een 24-jarige Poolse die in Nederland woonde, had een maand eerder hun korte relatie beëindigd en was bang voor hem geworden. Toen zij na de botsing probeerde te bellen, pakte de man haar telefoon af en gooide die weg. Er ontstond een worsteling waarbij hij haar sloeg, stompte en minutenlang haar keel dichtkneep, terwijl zij zich met haar nagels probeerde te verdedigen. Zij overleed doordat zij geen adem meer kon krijgen. De man liet haar achter in een greppel langs de weg, bedekt met bladeren, waar zij uren later door een voorbijganger werd gevonden.

De man meldde zich diezelfde dag zelf op het politiebureau en verklaarde daar via een tolk dat hij zijn vriendin had vermoord. Ook bij de politie en later bij de rechter legde hij meerdere bekennende verklaringen af. Ter terechtzitting kwam hij echter, ruim twee jaar na het overlijden, met een ander verhaal: er zou een derde auto bij de botsing betrokken zijn geweest met drie gemaskerde mannen die hem zouden hebben gedrogeerd en zijn ex-vriendin zouden hebben gedood. De rechtbank Limburg noemde dit scenario volstrekt ongeloofwaardig, mede omdat meerdere onafhankelijke getuigen alleen twee auto's en niet meer dan twee personen op de plek hadden gezien.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank sprak de man vrij van de diefstal van twee pakjes sigaretten van het slachtoffer, omdat daarvoor alleen zijn eigen verklaring bestond zonder steun van ander bewijs. Voor het doden van zijn ex-vriendin achtte de rechtbank, met de officier van justitie en de verdediging, niet bewezen dat hij dit met voorbedachten rade had gedaan; van moord werd hij dus vrijgesproken. Wel achtte de rechtbank bewezen dat hij haar opzettelijk van het leven had beroofd door haar keel langdurig en met kracht dicht te knijpen, wetend dat dit een aanmerkelijke kans op haar dood opleverde. Dat leverde een bewezenverklaring van doodslag op.

Bij de strafoplegging betrok de rechtbank rapportages van een psycholoog en een psychiater, die concludeerden dat de man op zwakbegaafd niveau functioneert en een borderline persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken heeft. Van een psychotische stoornis was volgens de deskundigen geen sprake, maar zijn problemen met impulsiviteit en agressieregulatie werden wel mede door zijn stoornis bepaald. Op basis daarvan rekende de rechtbank het feit hem in verminderde mate toe. De deskundigen schatten het recidiverisico op geweld hoog in en adviseerden een langdurige klinische behandeling. De officier van justitie had 14 jaar gevangenisstraf en terbeschikkingstelling met dwangverpleging geëist. De rechtbank vond die eis, die dicht bij het wettelijke maximum van 15 jaar voor doodslag ligt, onvoldoende recht doen aan de verminderde toerekeningsvatbaarheid van de man.

De rechtbank wees ook de vorderingen van de ouders van het slachtoffer toe. De vader kreeg € 17.500,00 aan affectieschade toegewezen. De moeder kreeg € 23.979,26 toegewezen, bestaande uit affectieschade, de kosten van de lijkbezorging en kaarsen bij het graf, en reiskosten voor de reizen die de ouders vanuit Polen naar Nederland moesten maken om de zitting bij te wonen. Verder gelastte de rechtbank de teruggave van de in beslag genomen Peugeot 206 aan de man, omdat niet kon worden vastgesteld dat de doodslag met die auto was voorbereid of gepleegd.

De rechtbank veroordeelde de man uiteindelijk tot een gevangenisstraf van 11 jaar, met aftrek van voorarrest, en legde hem de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging op.

Betrokken advocaten

mr. R. den Riet

verdachte

STYX Advocaten, AMSTERDAM

35 uitspraken
mr. F.W. Oehlen

de nabestaanden

Floor Advocatuur h.o.d.n. Staan Advocaten, GEULLE

72 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03/318636-21

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. L. Feuth
  • dhr. mr. N.P.J. van de Pasch
  • mw. mr. M.J.A.G. van Baal
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht