ECLI:NL:RBNHO:2023:7661, Rechtbank Noord-Holland, 26-07-2023, HAA 20/5297 — RBNHO:2023:7661
Samenvatting
De beroepen van eisers zijn gericht tegen de handhaving van de door verweerder aan vergunninghouder verleende omgevingsvergunning voor (voor zover relevant) het intensiveren van de bedrijfsvoering op het perceel van vergunninghouder. De rechtbank heeft na de behandeling van de beroepen ter zitting De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening (Stab) als deskundige benoemd en gevraagd om advies uit te brengen. De rechtbank is allereerst van oordeel dat het advies van de Stab voldoende zorgvuldig tot stand is gekomen en het ook niet anderszins gebreken bevat die ertoe moeten leiden dat de rechtbank zich niet op dit advies mag baseren. De rechtbank volgt dan ook de conclusies van de Stab dat (samengevat) in het akoestisch onderzoek dat aan de verleende omgevingsvergunning ten grondslag ligt niet een representatief beeld is gegeven van de bedrijfssituatie ter plaatse. De Stab noemt hier vijf specifieke punten in haar advies die de rechtbank dan ook volgt. Ook heft de Stab geconstateerd dat een aantal activiteiten dat op het perceel plaatsvindt überhaupt niet in het akoestisch onderzoek is meegenomen. Ook deze conclusie neemt de rechtbank over. In het bestreden besluit is daarom onvoldoende gemotiveerd waarom ondanks de intensivering van het bedrijf sprake is van een goed woon- en leefklimaat ter plaatse van de woningen van eisers. Het bestreden besluit wordt daarom vernietigd. De rechtbank heeft vervolgens aanleiding gezien om de verleende omgevingsvergunning in stand te laten met een aanvulling van de voorschriften, zoals door de Stab is geadviseerd.
Betrokken advocaten
mr. S.T. Bosch
eiser
mr. J.H. Moraal
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2025:6374, Raad van State, 24-12-2025, 202400251/1/R1
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8201, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 21-11-2025, BRE 24/7057
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7613, Rechtbank Amsterdam, 15-10-2025, AMS 24/7045
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:11014, Rechtbank Noord-Holland, 26-09-2025, HAA 24/4926
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Bestuursrecht; OmgevingsrechtZaaknummer
HAA 20/5297
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M.H. Affourtit-Kramer
- mw. mr. S.M. van Velsen
- dhr. mr.drs. J. de Vries
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een aanbouw aan een woning in Landsmeer is volgens de buren te groot en deels op hun grond gebouwd. Zij vragen de gemeente al jaren om handhaving, maar het college van burgemeester en wethouders weigerde steeds op te treden. Nu heeft de rechtbank Noord-Holland dat besluit vernietigd, omdat de gemeente de zaak niet goed heeft onderzocht en haar besluit niet deugdelijk heeft uitgelegd. De voorgeschiedenis begint in 2022. De buurvrouw vroeg een omgevingsvergunning aan voor een aanbouw aan haar woning. De gemeente stelde de aanvraag buiten behandeling, omdat volgens haar voor de aanbouw geen vergunning nodig was, en wees erop dat conform de tekening moest worden gebouwd. Daarna is de aanbouw gerealiseerd. De buren vonden dat er groter en hoger is gebouwd dan op de tekening stond en vroegen om handhaving. In een eerdere procedure oordeelde de rechtbank op 24 januari 2024 dat de gemeente in redelijkheid mocht afzien van handhaving voor de te grote bouwhoogte van 22 centimeter. Daartegen lopen de buren hoger beroep bij de Raad van State, waarop nog niet is beslist. In deze zaak gaat het om een tweede handhavingsverzoek van 13 februari 2024. De buren stellen dat de inhoud van de woning inmiddels 769 kubieke meter bedraagt terwijl maximaal 600 kubieke meter is toegestaan, en dat er 112,3 vierkante meter aan bijbehorende bouwwerken staat terwijl 83 vierkante meter is toegestaan. Ook zou de aanbouw de erfgrens overschrijden en zou daardoor een tweede woning binnen hun bouwvlak zijn gecreëerd. De gemeente wees het verzoek af. Een controle van de toezichthouder in april 2024 stelde een inhoud van 646,72 kubieke meter vast. De gemeente vond de overschrijding een gevolg van de buitenbehandelingstelling van de aanvraag en de afwijking in de situering gering. De rechtbank oordeelt dat het college eerst had moeten onderzoeken in hoeverre er is afgeweken van wat de bouwtekening toestond, hoe groot die afwijkingen zijn en of zij in strijd zijn met het omgevingsplan. Dat onderzoek heeft niet plaatsgevonden. De gemeente verwees wel naar het rapport van de toezichthouder, maar verbond daar geen conclusies aan. Bovendien erkende de buurvrouw op zitting dat de aanbouw aan de andere kant 6 vierkante meter breder is gebouwd dan de tekening toestond. Ook daarvan heeft de gemeente niet vastgesteld dat het een afwijking is. Ook de motivering houdt volgens de rechtbank geen stand. Het college erkende dat de aanbouw in afwijking van de tekeningen direct aan de woning van de buren grenst, wat meer oppervlakte en volume betekent. Tegelijk stelde het dat de overschrijding het gevolg is van de buitenbehandelingstelling. De rechtbank noemt dat tegenstrijdig: of er is conform de tekening gebouwd, of er is in afwijking daarvan gebouwd. Verder zei de gemeente dat zij niet kon beoordelen hoeveel het bouwvolume is toegenomen, maar nam zij zonder uitleg aan dat de afwijking gering is. Twee andere argumenten van de buren slagen niet. Een evidente privaatrechtelijke belemmering, een duidelijk eigendomsprobleem dat vergunningverlening in de weg staat, is er volgens de rechtbank niet. Het gerechtshof Amsterdam heeft op 14 april 2026 namelijk bepaald dat een deskundige moet onderzoeken of de aanbouw moet worden ingekort en verlaagd of dat er een erfdienstbaarheid, een recht om het bouwwerk op andermans grond te laten staan, moet worden gevestigd. Ook is er geen sprake van een tweede woning in het bouwvlak van de buren. Dat een deel van de aanbouw op hun bouwvlak staat, betekent nog niet dat daar twee woningen zijn gerealiseerd. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit op bezwaar van 8 september 2025. Het college moet opnieuw op het bezwaar beslissen, met inachtneming van de uitspraak. Het college moet de proceskosten van de buren betalen tot een bedrag van € 1.868 en hun griffierecht van € 194 vergoeden. Een vergoeding voor de kosten in de bezwaarfase wijst de rechtbank niet toe, omdat die fase opnieuw wordt doorlopen.