Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNHO:2026:12675Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Buurvrouw krijgt bouw van nieuwe basisschool in Westzaan niet stilgelegd, rechter ziet geen spoed — RBNHO:2026:12675

voorlopige voorziening tegen omgevingsvergunning voor bouw basisschool

Eiser / verzoeker

Omwonende (verzoekster)

VS

Verweerder / gedaagde

College van burgemeester en wethouders van de gemeente Zaanstad

Verzoek om schorsing van de omgevingsvergunning voor de bouw van een basisschool afgewezen wegens gebrek aan spoedeisend belang.

  • Een voorlopige voorziening vereist onverwijlde spoed; die ontbreekt omdat de startdatum van de bouw nog onbekend is en de vergunninghouder omwonenden vooraf informeert.
  • Schorsing van de omgevingsvergunning kan de sloop van het bestaande schoolgebouw niet voorkomen, omdat de sloop geen deel uitmaakt van die vergunning en alleen een melding vereist.
  • Het verzoek is kennelijk ongegrond en wordt zonder zitting afgedaan op grond van artikel 8:83, derde lid, Awb.

Samenvatting

In Westzaan, in de gemeente Zaanstad, komt een nieuwe basisschool. Het college van burgemeester en wethouders verleende op 20 november 2025 een omgevingsvergunning voor de bouw ervan. Een omwonende is het daar niet mee eens. Ze maakte bezwaar, maar het college bleef op 11 juni 2026 bij zijn besluit. Op 21 juli 2026 stelde zij beroep in bij de rechtbank Noord-Holland, en eind augustus vroeg zij de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening: een spoedmaatregel die de vergunning schorst zolang de rechtbank nog niet over het beroep heeft beslist. Haar verzoek was ook gericht op het tegenhouden van de sloop van het bestaande schoolgebouw.

Zo'n spoedmaatregel treft de voorzieningenrechter alleen als dat echt niet kan wachten. De wet spreekt van 'onverwijlde spoed'. De rechter vroeg het college daarom om een reactie, en dat schreef op 31 augustus en 9 september 2026 terug.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Uit die brieven bleek dat er voor de bouw nog geen startdatum bekend is. De vergunninghouder verklaarde dat de werkzaamheden naar verwachting niet eerder beginnen dan rond het einde van dit jaar of begin volgend jaar. Hij zegde toe vooraf een bewonersbrief te sturen waarin de startdatum wordt aangekondigd. Daarmee was er voor het bouwen van de school geen reden voor haast.

Voor de sloop van het oude schoolgebouw lag het anders, maar ook daar kon de voorzieningenrechter niets betekenen. De sloop maakt geen deel uit van de omgevingsvergunning voor de nieuwe school, dus het schorsen van die vergunning zou de sloop niet tegenhouden. In de regels die voor dit deel van Westzaan gelden, de beheersverordening voor de lintbebouwing die nu tijdelijk deel uitmaakt van het omgevingsplan van Zaanstad, staat geen aparte regeling voor het slopen van gebouwen. Voor de sloop is alleen een melding nodig. De vergunninghouder heeft laten weten dat hij omwonenden ook over de startdatum van de sloop zal informeren.

Onder die omstandigheden had de omwonende volgens de voorzieningenrechter geen spoedeisend belang bij een maatregel in afwachting van de uitspraak op haar beroep. Omdat het verzoek kennelijk ongegrond was, besliste de rechter zonder zitting, wat de wet in zo'n geval toestaat. Hij benadrukte dat zijn oordeel voorlopig is en dat de rechtbank er in de beroepsprocedure niet aan gebonden is. Over de vraag of de vergunning terecht is verleend, zei de voorzieningenrechter dus niets; dat komt in de beroepsprocedure aan de orde.

De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De omgevingsvergunning voor de nieuwe basisschool blijft daarmee in werking. Het college hoeft geen proceskosten of griffierecht te vergoeden. Tegen de uitspraak staat geen hoger beroep open.

Betrokken advocaten

mr. B.I. Frenken

verzoekster

Hooglander, HELMOND

mr. S.A.J. van der Horst

verweerder

SWDV Advocaten, HOOFDDORP

27 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

HAA 26/4233

Procedure

Voorlopige voorziening

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNHO:2026:15487
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
RBNHO:2026:15594
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Rechter laat kapverbod voor 60 bomen in Zandvoort in stand tot ontgrondingsvergunning onherroepelijk is

Een projectontwikkelaar wil op het recreatiepark Sandevoerde in Zandvoort 60 bomen en 4 stobben kappen. Op die plek moeten nieuwe chalets komen en een grote vijver voor waterberging. Het college van burgemeester en wethouders verleende daarvoor in juli 2024 een omgevingsvergunning. Daar kwam bezwaar tegen van omwonenden en van Vereniging Sandevoerde, de belangenvereniging van de caravaneigenaren die op het park een standplaats huren. In het besluit op bezwaar van 4 maart 2025 liet het college de kapvergunning in stand, maar voegde er voorschriften aan toe. Het belangrijkste voorschrift: er mag pas worden gekapt als de ontgrondingsvergunning die bij de provincie Noord-Holland is aangevraagd onherroepelijk is geworden. Dat is een vergunning om grond af te graven, nodig voor onder meer de vijver. Het college wil voorkomen dat bomen verdwijnen terwijl nog onzeker is of het project doorgaat. De ontwikkelaar ging in beroep en vond het voorschrift onwettig en onevenredig, omdat het de plannen jaren kan vertragen. Eerst beoordeelde de rechtbank wie meedoet aan de procedure. De bezwaren van de omwonenden waren al niet-ontvankelijk verklaard, omdat zij te weinig zicht hebben op de te kappen bomen. Zij gingen daar niet apart tegen in beroep, dus staat vast dat zij geen belanghebbenden zijn en konden zij niet meedoen. De vereniging mocht dat wel. Haar 86 leden hebben stacaravans op het terrein en huren daar een standplaats, vlak bij de te kappen bomen. De huurovereenkomsten zijn weliswaar opgezegd, maar de ontruiming is door de kortgedingrechter geschorst, zodat de leden er nog mogen verblijven. De vereniging behartigt hun belangen dus nog steeds. Daarna kwam de inhoud. De ontwikkelaar vond dat het voorschrift in strijd is met de Omgevingswet, onder meer met het artikel over het moment waarop een omgevingsvergunning in werking treedt. De rechtbank volgt dat niet. De vergunning is gewoon in werking getreden en de beroepstermijn loopt. Dat de ontwikkelaar er nog geen gebruik van mag maken, ligt aan het voorschrift, en de gemeentelijke Bomenverordening biedt daarvoor een basis. Het college mag zo voorkomen dat bomen nutteloos worden gekapt zolang onzeker is of de werkzaamheden waarvoor ze moeten wijken, doorgaan. Zo'n voorschrift dient volgens de rechtbank ook het leefmilieu en een goede omgevingskwaliteit. Ook het beroep op het evenredigheidsbeginsel faalt. De ontwikkelaar stelde dat de ontgrondingsvergunning niet essentieel is, omdat het plan kan worden aangepast tot minder dan 10.000 m2 of minder diep dan drie meter, waarvoor geen vergunning nodig is. Het college wees erop dat de hele herontwikkeling van meerdere vergunningen afhangt, dat geen daarvan al onaantastbaar is, en dat kap tot onherstelbare schade kan leiden, ook met een herplantplicht. Volgens de rechtbank heeft het college voldoende en inzichtelijk gemotiveerd dat het onnodige kap wil voorkomen. Het voorschrift is daarom niet te verstrekkend. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De bomen blijven staan totdat de ontgrondingsvergunning onherroepelijk is. De ontwikkelaar krijgt geen proceskostenvergoeding en geen vergoeding van het griffierecht.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Rechter: omwonenden geen belanghebbenden bij kap van 21 bomen aan Kennemerweg in Zandvoort

Op een perceel aan de Kennemerweg 16 in Zandvoort staan tientallen bomen die een projectontwikkelaar wil laten kappen. Voor 21 van die bomen vroeg Sandevoerde Ontwikkeling B.V. in oktober 2024 een omgevingsvergunning aan. Het college van burgemeester en wethouders weigerde de vergunning eerst, maar verleende haar in april 2026 alsnog nadat de ontwikkelaar bezwaar had gemaakt. Twee omwonenden uit Zandvoort vonden dat de bomen moesten blijven staan en gingen tegen die vergunning in beroep. De zaak was al voor het beroep op de rechtbank niet eenvoudig. Het college had de vergunning niet gepubliceerd, terwijl de Omgevingswet dat voorschrijft. De omwonenden kregen pas op 7 juli 2026 een afschrift van het besluit onder ogen, via een brief van de rechtbank over een ander beroep. Zij stelden op 19 juli 2026 beroep in, na afloop van de termijn van zes weken. De rechtbank vond die termijnoverschrijding verschoonbaar, omdat de omwonenden pas laat van het besluit wisten. Het college ging daar zelf ook van uit. Daarna kwam de vraag of de omwonenden wel belanghebbenden zijn. Alleen wie rechtstreeks door een besluit in zijn belang wordt geraakt, mag er beroep tegen instellen. De woningen van de twee eisers staan op 220 en 77 meter van de dichtstbijzijnde te kappen boom. Het college wees erop dat landschapselementen het zicht op de bomen geheel of gedeeltelijk wegnemen. Ook had het eerder bezwaren van dezelfde omwonenden tegen een andere vergunning voor de kap van 60 bomen en 4 stobben op hetzelfde perceel niet-ontvankelijk verklaard. De commissie bezwaarschriften had daarbij geoordeeld dat het zicht op de bomen te beperkt is om gevolgen van enige betekenis aan te nemen. Tegen die beslissing hebben de omwonenden geen beroep ingesteld, zodat die in rechte vaststaat. De rechtbank volgde het college. Uit een kaart bleek dat de 21 bomen door de 60 eerder vergunde bomen heen en verspreid over het perceel staan, en dat de meeste verder van de woningen van de eisers staan. Door de begroeiing langs beide zijden van de Kennemerweg, het talud en de begroeiing aan de kant van de Zandvoortselaan is het zicht op de bomen te beperkt. De rechtbank nam daarbij ook de herplantplicht in aanmerking. Dat de omwonenden tijdens wandelingen in de buurt wel zicht hebben op de bomen, onderscheidt hen niet van willekeurige andere wandelaars. Wie een gebied af en toe of regelmatig bezoekt voor ontspanning heeft daarmee nog geen persoonlijk, rechtstreeks belang. De rechtbank verklaarde het beroep daarom niet-ontvankelijk, zodat het niet inhoudelijk is behandeld. De omwonenden krijgen hun griffierecht niet terug en ook geen vergoeding van hun proceskosten.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Rechtbank: bomenkap in Zandvoort pas na onherroepelijke ontgrondingsvergunning, beroep projectontwikkelaar ongegrond

Een projectontwikkelaar wil op een perceel aan de Kennemerweg in Zandvoort een nieuw recreatiepark realiseren, met chalets en een grote vijver voor waterberging. Daarvoor moeten bomen wijken. Na een eerdere vergunning voor het kappen van 60 bomen en 4 stobben bleek dat nog eens 21 bomen weg moesten. Voor die 21 bomen vroeg Sandevoerde Ontwikkeling in oktober 2024 een omgevingsvergunning aan. Het college van burgemeester en wethouders van Zandvoort weigerde die vergunning eerst bij besluit van 14 maart 2025. Na bezwaar herroept het college die weigering bij besluit van 15 april 2026 en verleent het de vergunning alsnog. Aan die vergunning verbond het een voorschrift: de bomen mogen pas worden gekapt als de bij het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland aangevraagde ontgrondingsvergunning onherroepelijk is. Zo'n vergunning is nodig om het terrein af te graven, bijvoorbeeld voor het graven van een meer en het aftoppen van het oude duin. Sandevoerde Ontwikkeling stelde beroep in tegen dat voorschrift. Het bedrijf voerde primair aan dat het voorschrift in strijd is met de Omgevingswet. Artikel 16.79 regelt wanneer een omgevingsvergunning in werking treedt, en volgens het bedrijf is die regeling uitputtend. Daarom zou de bepaling in de gemeentelijke Bomenverordening waarop het voorschrift rust, onverbindend zijn. De rechtbank volgt dat niet. De vergunning is door de bekendmaking in werking getreden en de beroepstermijn loopt. Dat de vergunning nog niet gebruikt mag worden, betekent niet dat zij niet in werking is getreden. Het college mag een voorschrift opleggen om nutteloze kap te voorkomen zolang nog ongewis is of de werkzaamheden waarvoor de bomen moeten wijken, wel mogen plaatsvinden. Ook de artikelen 5.7 en 5.21 van de Omgevingswet staan daar niet aan in de weg. Een voorschrift dat kap voorkomt als een andere vergunning niet wordt verleend, dient volgens de rechtbank de bescherming van het leefmilieu en een goede omgevingskwaliteit. Subsidiair stelde het bedrijf dat het voorschrift onevenredig is. Omwonenden en de Vereniging Sandevoerde grijpen volgens het bedrijf elke mogelijkheid aan om besluiten over de herontwikkeling aan te vechten, waardoor het project jaren vertraging oploopt. Bovendien zou de ontgrondingsvergunning niet essentieel zijn: zonder die vergunning kan het plan worden aangepast zodat minder dan 10.000 m2 of minder diep dan drie meter wordt afgegraven, en dan is geen vergunning nodig. Veel van de te kappen bomen staan bovendien op plekken waar chalets komen, los van de ontgronding. Het college wees erop dat de hele herontwikkeling afhankelijk is van meerdere vergunningen van verschillende bevoegde gezagen, die nog geen van alle onaantastbaar zijn. Kappen voordat dat zo is, kan leiden tot onherstelbare schade, ondanks de herplantplicht. De ontgrondingsvergunning heeft volgens het college de meeste impact, omdat de herinrichting zonder die vergunning feitelijk onmogelijk is en het ontgronden op het kappen volgt. De rechtbank vindt dat het college het voorschrift in redelijkheid heeft kunnen opleggen. Het college heeft voldoende en inzichtelijk gemotiveerd dat het onnodige kap wil voorkomen, en het voorschrift is daarom niet te verstrekkend of onevenredig. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Het voorschrift blijft dus staan: de 21 bomen mogen pas worden gekapt als de ontgrondingsvergunning onherroepelijk is. Sandevoerde Ontwikkeling krijgt geen proceskostenvergoeding en ook het griffierecht wordt niet vergoed.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht