Rechtbank ontslaat gedaagden van instantie na te laat betalen griffierecht door MediaTV en SP Networks — RBNHO:2026:8493
ontslag van instantie wegens te late betaling griffierecht
Eiser / verzoeker
MediaTV VOF, SP Networks B.V. (h.o.d.n. Regio15) en een derde eisende B.V.
Verweerder / gedaagde
Twee gedaagden (niet verschenen)
De rechtbank verleent ontslag van instantie aan gedaagden wegens te late betaling van griffierecht door eisers; proceskosten worden begroot op nihil.
- Griffierecht moet binnen vier weken na de eerste roldatum zijn betaald; te late betaling leidt van rechtswege tot ontslag van instantie van gedaagden (art. 127a lid 2 Rv).
- Een aanmaning met tweede betalingstermijn verandert de wettelijke betalingstermijn niet; in de aanmaning staat bovendien dat de oorspronkelijke termijn blijft gelden.
- Een advocaat wordt geacht op de hoogte te zijn van de wettelijke betalingstermijn en de gevolgen van overschrijding daarvan.
- De niet onderbouwde stelling dat de griffie telefonisch zou hebben bevestigd dat late betaling geen gevolgen heeft, wordt door de rechtbank gepasseerd.
Samenvatting
MediaTV VOF, SP Networks B.V. (handelend onder de naam Regio15) en een derde eisende partij dagvaardden twee gedaagden voor de rechtbank Noord-Holland in Haarlem. De gedaagden verschenen niet. Voordat de zaak inhoudelijk kon worden behandeld, rees er een procedureel probleem: de eisers hadden het griffierecht niet op tijd betaald.
Volgens de wet moeten eisers het griffierecht betalen binnen vier weken na de eerste roldatum, de dag waarop de zaak voor het eerst op de rol wordt uitgeroepen. De griffier stelde vast dat dit niet was gebeurd. Op grond van de wet leidt te late betaling automatisch tot ontslag van instantie van de gedaagden, wat betekent dat de zaak komt te vervallen zonder dat de rechter er inhoudelijk naar heeft gekeken.
De advocaat van eisers voerde aan dat het Dienstencentrum Rechtspraak na de eerste betalingstermijn een aanmaning had gestuurd met een tweede termijn van veertien dagen. De advocaat interpreteerde die tweede termijn als een echte hersteltermijn en betaalde het griffierecht van € 7.062 op 15 mei 2026, dus binnen die tweede termijn maar buiten de wettelijke termijn van vier weken. Bovendien zou een medewerker van het kantoor van de advocaat telefonisch van de griffie hebben gehoord dat betaling binnen die tweede termijn geen probleem zou opleveren. Eisers wezen er ook op dat het onredelijk zou zijn als ze het griffierecht opnieuw zouden moeten betalen bij een nieuwe dagvaarding, terwijl de gedaagden naar verwachting toch niet zouden verschijnen.
De rechtbank ging niet mee in deze redenering. Zij wees erop dat een advocaat geacht wordt de wettelijke betalingstermijn en de gevolgen van overschrijding te kennen. De aanmaning verandert niets aan de wettelijke termijn: in de betalingsherinnering staat bovendien vermeld dat de oorspronkelijke termijn blijft gelden. Voor de stelling dat de griffie telefonisch zou hebben meegedeeld dat late betaling geen gevolgen zou hebben, vonden de eisers geen onderbouwing, en de rechtbank kon dat ook niet vaststellen.
De rechtbank verleende het ontslag van instantie en veroordeelde eisers in de proceskosten. Omdat de gedaagden niet waren verschenen en geen kosten hadden gemaakt, werden de proceskosten aan de zijde van gedaagden op nihil begroot.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
Rechter bepaalt dat elke partij eigen kosten draagt in kwekersrechtgeschil over bloemenras
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Rechter beveelt gedaagde B.V. handelsnaam te staken wegens inbreuk op oudere handelsnaam
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:7729, Rechtbank Rotterdam, 30-06-2025, C/10/698583 / KG ZA 25-368
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2024:2689, Rechtbank Rotterdam, 29-03-2024, C/10/673601 / KG ZA 24-124
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
C/15/376565 / HA ZA 26-228
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw in Haarlem die midden in een echtscheiding zit, stapte naar de rechter om weer bij haar eigen spullen in de echtelijke woning te kunnen. Samen met haar twee dochters liet zij persoonlijke bezittingen achter in het huis waar haar man nog woont. Het echtpaar is sinds 23 april 1996 getrouwd. De vrouw diende op 4 november 2025 een verzoek tot echtscheiding in bij de rechtbank Amsterdam. In een kort geding vroeg de vrouw om een sleutel van de woning en om afgifte van haar spullen en die van de dochters. Voordat de zaak bij de rechter kwam, had haar advocaat de man op 12 mei 2026 per e-mail gesommeerd om haar weer toegang te geven en mee te werken aan het ophalen van haar spullen. De man reageerde daar niet schriftelijk op. Wel had hij via een appbericht aan een van de dochters laten weten dat zij altijd hun spullen konden ophalen en dat hij hun nooit de toegang had ontzegd. Later vroeg de advocaat van de man tweemaal wat de vrouw precies wilde en hoe spoedeisend dat was, maar de vrouw gaf daarop geen antwoord. Tijdens de mondelinge behandeling van 5 oktober 2026 kwamen partijen na een korte schorsing zelf tot afspraken. De man zet binnen twee weken onder meer boeken, kleding, schoenen, keukenspullen, schoolspullen en de fietsen ingepakt in dozen onder het afdakje van de woning. Hij laat de vrouw weten wanneer zij ze kan ophalen, en zij maakt thuis een inventarisatie. Mist ze daarna nog concrete spullen, dan werkt de man mee aan afgifte. Daarmee was de vordering van de vrouw in feite van de baan. De man wilde nog wel een vonnis over de proceskosten. Hij vond dat de procedure niet nodig was geweest, omdat hij altijd open stond voor afspraken, en wilde dat de vrouw de kosten droeg. De vrouw wees erop dat de man pas ter zitting erkende dat er nog spullen in huis lagen en niet inhoudelijk reageerde op de sommatie. De voorzieningenrechter hield vast aan het uitgangspunt dat de proceskosten tussen ex-partners worden gecompenseerd. Alleen bij misbruik van procesrecht kan de rechter kosten die nodeloos zijn gemaakt of veroorzaakt voor rekening van de veroorzaker laten. Daarvan was hier geen sprake. Het appbericht van de man aan zijn dochter was volgens de rechter onvoldoende om aan te nemen dat de vrouw buiten een procedure om tot afspraken had kunnen komen, gelet op de slechte verstandhouding tussen partijen. Doordat de man niet inhoudelijk op de sommatie van 12 mei 2026 reageerde, droeg hij bovendien zelf bij aan het ontstaan van het kort geding. Dat de vrouw niet antwoordde op de vragen over de verhinderdata van de man, deed daar onvoldoende aan af. De voorzieningenrechter compenseerde de proceskosten, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.