Rechter schorst dwangbevel verwijdering hekwerk in burenconflict — RBNNE:2026:2784
Bestuursdwang / last onder bestuursdwang hekwerk burenconflict
Eiser / verzoeker
Verzoekers (bewoners gemeente Westerkwartier)
Verweerder / gedaagde
College van burgemeester en wethouders van de gemeente Westerkwartier
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en schorst het bestuursdwangbesluit tot zes weken na bekendmaking van de beslissing op bezwaar; het college moet €200,- griffierecht vergoeden.
- Het college legde een last onder bestuursdwang op met een begunstigingstermijn van slechts twee dagen, terwijl het hekwerk al ruim acht maanden aanwezig was.
- De voorzieningenrechter oordeelt dat het college niet heeft aangetoond waarom het niet kon wachten tot na de beslissing op bezwaar.
- De belangen van de derde-partij (buren) bij onmiddellijke verwijdering zijn onvoldoende spoedeisend bevonden.
- Het verzoek werd zonder zitting behandeld op grond van artikel 8:83 lid 3 Awb, omdat het verzoek kennelijk gegrond was.
- Het bestreden besluit is geschorst tot zes weken na bekendmaking van de beslissing op bezwaar.
Samenvatting
Een stel uit de gemeente Westerkwartier plaatste in oktober 2025 een hekwerk op hun perceel om hun privacy te beschermen en verdere escalatie van een langdurig burenconflict te voorkomen. De buren hadden bij de gemeente geklaagd over het hekwerk, waarna het college van burgemeester en wethouders op 30 juni 2026 een last onder bestuursdwang oplegde. De verzoekers kregen slechts tot 2 juli 2026 de tijd om het hekwerk zelf te verwijderen — anders zou de gemeente dat op hun kosten doen.
Het koppel tekende bezwaar aan en vroeg tegelijkertijd de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening. Het college was bereid de feitelijke uitvoering van de bestuursdwang op te schorten totdat de rechter uitspraak deed.
De voorzieningenrechter stelde vast dat er overduidelijk een spoedeisend belang was: zonder ingrijpen zou het hekwerk worden verwijderd voordat op het bezwaar was beslist. In de belangenafweging woog de rechter het belang van verzoekers bij handhaving van hun privacy en veiligheid af tegen het belang van het college en de buren bij snelle verwijdering.
Daarbij viel de rechter op dat het hekwerk al sinds oktober 2025 stond — ruim acht maanden — voordat het college besloot op te treden. Vervolgens gunde het college verzoekers slechts twee dagen om te voldoen. De voorzieningenrechter zag geen goede reden waarom het college niet gewoon kon wachten totdat op het bezwaar was beslist. De belangen van de buren bij directe verwijdering waren volgens de rechter niet zo urgent dat dit zo'n korte begunstigingstermijn rechtvaardigde. Het lange voorbereidingstraject van de gemeente bevestigde dat oordeel juist.
De voorzieningenrechter deed uitspraak zonder zitting, omdat het verzoek kennelijk gegrond was — een mogelijkheid die de wet biedt als de uitkomst al duidelijk is zonder mondeling debat.
De voorzieningenrechter schorste het besluit van het college tot zes weken na de bekendmaking van de beslissing op bezwaar, en verplichte het college het griffierecht van €200,- aan verzoekers terug te betalen.
Betrokken advocaten
mr. R.H. de Kamper
verzoekers
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechter: Rotterdam hoefde eengezinswoning niet in zoekprofiel urgentie op te nemen
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
Rechtbank keurt afzien van handhaving tegen stellages groothandel goed
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Rechtbank Rotterdam verwerpt beroep buurman tegen bouwvergunning 13 woningen Heerjansdam
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RVS:2026:1244, Raad van State, 04-03-2026, 202407142/1/R4
Raad van State · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; OmgevingsrechtZaaknummer
LEE 26/2135
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. H.J. Bastin
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Bij Oppenhuizen in Friesland wil mijnbouwbedrijf Vermilion drie nieuwe gaswinningsputten aanleggen en in gebruik nemen, met een hogere maximale dagproductie van 500.000 in plaats van 400.000 Nm3 aardgas. Omwonenden, dorpsverenigingen, ondernemers, een belangenstichting voor gaswinningsschade en zelfs overheden in de regio zijn tegen. Zij vrezen bodemdaling, schade aan gebouwen, verzilting van het veenweidegebied en aardbevingen, en wijzen op de ervaringen met het Groningenveld. De minister verleende op 24 april 2025 twee omgevingsvergunningen. De eerste is voor het aanleggen en testen van de boorgaten (de aanleg- en testvergunning), de tweede voor het in productie nemen van de putten en de verhoging van de dagproductie (de productievergunning). Tegen beide besluiten stelden de Stichting Inwoners Groningen, Friesland en Drenthe Boven Gas, de dorpsverenigingen en de coöperatie uit Uitwellingerga, de gemeenten Súdwest-Fryslân en De Fryske Marren, het Wetterskip Fryslân en de provincie Fryslân beroep in. De zaak is behandeld op de zitting van 16 september 2026. Eerder verklaarde de voorzieningenrechter een verzoek om een voorlopige voorziening tegen de productievergunning niet-ontvankelijk. Het belangrijkste geschilpunt is of bodemdaling bij de beoordeling van de vergunningen had moeten meetellen. De minister stelde dat de vergunningen alleen over bovengrondse effecten gaan en dat bodemdaling en trillingen thuishoren bij de instemming met het winningsplan. De rechtbank volgt dat niet: ook ondergrondse milieugevolgen moeten worden meegewogen, omdat ze bovengronds gevolgen kunnen hebben. Wel gaat het alleen om de gevolgen van de vergunde activiteiten zelf. Het testen van de putten is kortdurend en vraagt om een beperkte hoeveelheid gas, en de boringen zijn al uitgevoerd zonder dat bodemdaling of trillingen zijn gemeten. Bij de productievergunning is de enige wijziging de hogere dagproductie. Volgens de rechtbank wordt bodemdaling en het risico op aardbevingen bepaald door de totale hoeveelheid gewonnen gas en niet door de snelheid per dag. Dat totaal wordt geregeld in het winningsplan, waartegen bij de Raad van State beroep loopt. De rechtbank ziet in de niet onderbouwde stellingen van eiseressen geen reden om aan dit uitgangspunt te twijfelen. Daarmee vallen ook de gronden over bewijslast en schadeverhaal weg. Ook de overige bezwaren slagen niet. De minister heeft de zienswijzen voldoende beantwoord en de vergunningen zijn niet onzorgvuldig voorbereid, ook al is de instemming met het winningsplan nog niet onherroepelijk: de risico's daarvan liggen bij de vergunninghouder. De minister mocht bij het schrappen van vergunningvoorschriften vooruitlopen op de Omgevingswet en verwijzen naar de algemene zorgplicht, die volgens de rechtbank voldoende is ingevuld. Een voorschrift om de winning stil te leggen bij een beving was niet nodig, omdat een aardbeving geen gevolg van deze vergunningen is. De gronden van de stichting werden vanwege het relativiteitsvereiste niet inhoudelijk beoordeeld: de regels waar zij zich op beroept beschermen niet haar statutaire belang, het herstel van schade. De rechtbank verklaart alle beroepen ongegrond. De beide omgevingsvergunningen blijven daarmee in stand.