Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:4872Civiel Recht; Goederenrecht

Rechter laat persbureau één camera terugkrijgen in ruzie met fotograaf over apparatuur — RBNNE:2026:4872

eigendom en afgifte van camera- en videoapparatuur tussen persbureau en fotograaf

Eiser / verzoeker

Persbureau (handelsnaam van een eenmanszaak) dat nieuwsfoto's en video's verkoopt

VS

Verweerder / gedaagde

Fotograaf die jarenlang voor het persbureau werkte

Fotograaf moet binnen 48 uur de Sony A9 III afgeven aan het persbureau op straffe van € 1.000 dwangsom per dag (maximum € 25.000); de rest van de vorderingen, ook het voorschot van € 1.982,39, is afgewezen.

  • De rechter oordeelt voorlopig dat het persbureau geen rechten kan ontlenen aan de overeenkomst van opdracht van 3 november 2021, omdat de betaling in natura bedoeld was om een uitkeringskorting te voorkomen en daarmee een uitkeringsinstantie werd misleid.
  • Geen van beide partijen maakt aannemelijk wie eigenaar is van de apparatuur, door hun wisselende en tegenstrijdige stellingen; bewijslevering past niet in een kort geding.
  • Voorlopig neemt de rechter een gemeenschap in de zin van artikel 3:166 BW aan, omdat partijen gezamenlijk investeerden met het oog op een gezamenlijke onderneming.
  • Alleen de Sony A9 III moet worden afgegeven, mede omdat de fotograaf dat zelf aanbood en het bureau de lening voor die camera nog afbetaalt.
  • Het gevraagde voorschot van € 1.982,39 op de schadevergoeding is afgewezen omdat het causale verband met het gemis van de camera's niet aannemelijk is gemaakt.

Samenvatting

Een persbureau in Noord-Nederland en een fotograaf die jarenlang voor dat bureau werkte, liggen met elkaar overhoverhoop over de vraag wie eigenaar is van de camera- en videoapparatuur die in die jaren is aangeschaft. Het persbureau, dat nieuwsfoto's en video's verkoopt aan televisieprogramma's, kranten en websites, wilde de apparatuur terug en vorderde in kort geding afgifte van een groot aantal zaken, op straffe van een dwangsom, of anders een vervangende schadevergoeding. Daarnaast vroeg het een voorschot van € 1.982,39 op de schade die het door inkomstenderving zou hebben geleden.

De fotograaf en de eigenaar van het bureau werkten vanaf omstreeks 2016 samen en raakten bevriend. De fotograaf maakte foto's en video's en deed websitebeheer, maar kreeg niet structureel een vergoeding op zijn bankrekening. In plaats daarvan betaalde het bureau schuldeisers van hem, tot en met juli 2024. Hij ontving een bijstandsuitkering en kampte met schulden. Later kreeg hij onder meer boodschappen, tankbeurten en een kilometervergoeding. In juni 2026 liep de samenwerking af na een hoogopgelopen ruzie. Een sommatie om de apparatuur terug te brengen volgde op 2 juli 2026.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De voorzieningenrechter beoordeelde eerst of het bureau zich kon beroepen op de schriftelijke overeenkomst van opdracht van 3 november 2021. Dat kan niet, oordeelde hij voorlopig. Het bureau had zelf in de dagvaarding gesteld dat de fotograaf 'in natura' werd betaald, zodat zijn uitkering niet zou worden gekort. Een WhatsAppbericht van de eigenaar aan de vader van de fotograaf wees dezelfde kant op. Volgens de rechter hebben partijen daarmee een uitkeringsinstantie misleid en in strijd met de wet gehandeld. Dat het bureau ter zitting zijn stellingen aanpaste, nadat de rechter had gewezen op de gelijkenis met uitkeringsfraude, vond hij ongeloofwaardig.

Over de eigendom van de apparatuur konden beide partijen de rechter niet overtuigen. Ze namen allebei wisselende en tegenstrijdige standpunten in. De fotograaf beweerde dat de camera's als betaling aan hem waren gegeven, maar dat past niet bij zijn eigen brief aan het Werkplein uit 2021, waarin hij schreef dat hij een camera in bruikleen had. Ook zijn opgegeven kilometervergoeding wijkt af van wat hij nu stelt. Bewijslevering over de eigendom leent zich niet voor een kort geding.

Wel nam de rechter voorlopig aan dat partijen gezamenlijk hebben geïnvesteerd in bedrijfskapitaal met de bedoeling de onderneming uiteindelijk samen te exploiteren. Daaruit volgt volgens hem een gemeenschap in de zin van artikel 3:166 BW, waartoe de apparatuur en de opbrengsten van de foto's behoren. Omdat beide partijen de apparatuur nodig hebben voor hun inkomsten, wees hij alleen de afgifte van de Sony A9 III toe. De fotograaf had zelf aangeboden die camera af te geven, en het bureau betaalt de lening voor die camera nog af. De gemeenschap is daarmee niet verdeeld; het is een voorlopige maatregel. Een vervangende schadevergoeding en het noemen van het serienummer vond de rechter overbodig. De afgifte van de brievenbus- en postbussleutel wees hij af, omdat het bureau niet onderbouwde dat de fotograaf die nog had. Voor de bankpas, de toegangstag en een huissleutel had het bureau de vordering al ingetrokken.

Het gevraagde voorschot van € 1.982,39 op de schadevergoeding wees de rechter af. Het bureau maakte onvoldoende aannemelijk dat de omzetdaling het directe gevolg is van de camera's die de fotograaf onder zich houdt, en niet van zijn vertrek als belangrijkste fotograaf.

De voorzieningenrechter gebood de fotograaf de Sony A9 III met accessoires binnen 48 uur na betekening af te geven aan het bureau, op straffe van een dwangsom van € 1.000 per dag met een maximum van € 25.000. Beide partijen krijgen gedeeltelijk ongelijk en dragen hun eigen proceskosten. Een veroordeling in de daadwerkelijke proceskosten kwam er niet, omdat beiden wisselende of onware stellingen hadden ingenomen. Het meer of anders gevorderde is afgewezen en het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Betrokken advocaten

mr. A. Melsen

eiser

REIN Advocaten & Adviseurs, GRONINGEN

21 uitspraken

mr. M.N. Bakker

verweerder

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/18/262186

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter verklaart hypotheekinschrijving van ontbonden BV waardeloos na aflossing lening

Een Groningse man verkocht zijn woning, maar liep daarbij tegen een probleem aan: in het Kadaster stond nog een hypotheekrecht geregistreerd van een bedrijf dat al jaren niet meer bestond. De lening waarvoor dat hypotheekrecht als zekerheid diende, was allang volledig terugbetaald. Toch kon de woning niet onbelast worden overgedragen zolang die inschrijving nog in de registers stond. Het hypotheekrecht was in 2018 gevestigd door Onroerendgoed Ontwikkeling Groningen B.V. (OOG), dat de man destijds een lening van € 30.000 had verstrekt. Nadat de lening volledig was terugbetaald, had OOG de hypotheek moeten doorhalen via een notariële akte. Dat is nooit gebeurd. Eind 2023 hield OOG op te bestaan omdat er geen baten meer waren, en begin 2024 werd het bedrijf uitgeschreven uit het Handelsregister. Er was dus niemand meer die de hypotheekdoorhaling formeel kon regelen. De man stapte daarop naar de rechter en vroeg in een kort geding om de hypothecaire inschrijving waardeloos te laten verklaren. Dat is een wettelijke mogelijkheid: als degene die de benodigde verklaring moet afgeven dat niet doet of niet kan doen, kan de rechter de inschrijving op verzoek van de direct belanghebbende waardeloos verklaren. De voorzieningenrechter stond voor een bijzondere situatie. OOG bestond immers niet meer, en een rechtspersoon die niet meer bestaat kan geen partij zijn in een procedure. De man had dus formeel een niet-bestaande vennootschap gedagvaard. De voorzieningenrechter verklaarde hem om die reden niet-ontvankelijk in zijn vordering: hij kon technisch gezien niet procederen tegen OOG. Toch stond de rechtbank niet met lege handen. De voorzieningenrechter redeneerde dat de man als eigenaar van de woning een zelfstandig belang heeft bij de waardeloosverklaring, juist omdat OOG als hypotheekhouder de benodigde verklaring zelf niet meer kan afgeven. In dit soort gevallen, zo overweegt de rechter, maakt de rechtspraak een uitzondering op de regel dat in kort geding geen verklaring voor recht kan worden gegeven. De voormalig bestuurder van OOG bevestigde ter zitting dat de lening destijds volledig was terugbetaald. Daarmee was voor de rechter duidelijk dat de hypotheek van rechtswege was vervallen en dat er geen enkele reden was de inschrijving in stand te houden. Om de zaak snel af te ronden, verklaarde de man af te zien van hoger beroep en te berusten in het vonnis. Normaal gesproken kan een vonnis pas worden ingeschreven nadat de beroepstermijn van vier weken is verstreken, maar door deze berusting gaat het vonnis direct in kracht van gewijsde en kan de doorhaling meteen worden geregeld. Because OOG niet bestaat, draagt de man zijn eigen proceskosten. De voorzieningenrechter verklaarde de hypothecaire inschrijving van 23 november 2018 waardeloos op grond van artikel 3:29 van het Burgerlijk Wetboek, zodat de verkoop van de woning alsnog onbelast kan worden afgerond.

Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Goederenrecht
Kantonrechter wijst verzoek tot vernietiging van VvE-besluiten over rookgasrenovatie af

Een appartementseigenaar in Groningen probeerde via de rechter twee besluiten van zijn Vereniging van Eigenaars (VvE) ongedaan te maken. Die besluiten gingen over de renovatie van de rookgaskanalen in het appartementencomplex en de financiering daarvan. De kantonrechter wees alle verzoeken af. Aanleiding voor de besluiten was een inspectierapport uit 2020, waaruit bleek dat de rookgasafvoeren van het complex zodanig versleten zijn dat er geen nieuwe cv-ketels meer op aangesloten mogen worden. De VvE besloot op 28 november 2024, met een ruime meerderheid van 91 procent van de stemmen, om de kanalen te laten renoveren door Energiewacht en een bouwbedrijf. De kosten worden verdeeld over de eigenaren naar rato van hun breukdeel in de splitsingsakte. De verzoekende eigenaar was het daar niet mee eens. Hij vond dat de VvE had moeten kiezen voor aansluiting op het lokale warmtenet, een oplossing die hij goedkoper achtte en die bovendien langer mee zou gaan. Ook stelde hij dat de vergaderingsagenda in strijd was met de splitsingsakte, dat de notulen van de vorige vergadering ten onrechte niet waren behandeld, en dat hij onevenredig werd benadeeld doordat in zijn badkamer een extra koof zou worden geplaatst. De kantonrechter volgde geen van deze argumenten. Over de keuze voor het warmtenet oordeelde de rechter dat de eigenaar zijn berekeningen niet had onderbouwd en dat de VvE onweersproken had gesteld dat er onvoldoende draagvlak bestond voor die optie: de meerderheid van de eigenaren wilde de vrijheid behouden om een eigen energieleverancier te kiezen. Warmtestad had bovendien aangegeven dat alle eigenaren akkoord moesten gaan met de overstap, wat niet haalbaar bleek. Dat het bestuur de besluitvorming zou hebben beïnvloed door bangmakerij of het tegenwerken van een presentatie door Warmtestad, zoals de verzoeker stelde, werd niet aannemelijk geacht. Over de extra koof in de badkamer oordeelde de kantonrechter dat de kostenbesparende maatregel in het belang was van alle eigenaren, dat het verlies aan woongenot onvoldoende was onderbouwd, en dat de afwerking van de koof vergelijkbaar zou zijn met die van de rest van de badkamer. Als de eigenaar aanvullende werkzaamheden wil laten uitvoeren, mag dat, maar dan op eigen kosten. Het verzoek tot schorsing van de besluiten wees de kantonrechter eveneens af. De werkzaamheden waren al gestart en de VvE had onweersproken gesteld dat het staken ervan tot schade zou leiden. De werkzaamheden in het appartement van de verzoeker stonden zelfs al gepland voor 22 mei 2025, een dag na de uitspraak. Alle vijf verzoeken werden afgewezen. De kantonrechter veroordeelde de verzoeker in de proceskosten van de VvE, begroot op € 677,00.

Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Goederenrecht
RBNNE:2025:42
Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Goederenrecht
RBNNE:2020:4126
Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Goederenrecht
RBAMS:2026:10960
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Goederenrecht