ECLI:NL:RBOVE:2025:2742, Rechtbank Overijssel, 02-05-2025, ak_24_2922 — RBOVE:2025:2742
Samenvatting
Beslissing op AVG-verzoek. Beroep gegrond; het college dient opnieuw op het bezwaar te beslissen. Het college heeft het begrip ‘persoonsgegevens’ te beperkt opgevat en heeft miskend dat ook subjectieve persoonsgegevens hieronder vallen. Onder subjectieve persoonsgegevens valt bovendien niet enkel indirecte informatie die op een bepaalde persoon kunnen wijzen, maar ook meningen en beoordelingen over een persoon die reeds met naam en toenaam (objectieve persoonsgegevens) is benoemd. Het college heeft onvoldoende onderzocht of naast de objectieve persoonsgegevens ook sprake is van subjectieve persoonsgegevens van eiser in de systemen die het college heeft doorzocht.
Betrokken advocaten
mr. B.N. van Hoek
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:300, Rechtbank Midden-Nederland, 02-02-2026, UTR 24/7877
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2026:261, Raad van State, 16-01-2026, 202506103/1/A2
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7392, Rechtbank Overijssel, 17-12-2025, ak_24_4302 en 24_4411
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7509, Rechtbank Overijssel, 15-12-2025, ak_25_3409
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ak_24_2922
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. V.P.K. van Rosmalen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw werkte gemiddeld 35 uur per week via uitzendbureau Start People. Vanaf maart 2021 kreeg zij een WW-uitkering, en nadat zij zich op 31 januari 2022 ziek had gemeld, volgde een Ziektewet-uitkering. Na een wachttijd die door een periode van zwangerschaps- en bevallingsverlof was verlengd, vroeg zij op 16 februari 2024 een WIA-uitkering aan, de uitkering voor wie door ziekte langdurig minder kan werken. Het UWV wees die aanvraag op 13 juni 2024 af en handhaafde dat op 16 december 2025 in bezwaar. Volgens het UWV kan de vrouw haar eigen werk niet meer doen, maar wel functies als productiemedewerker in de industrie, assemblagemedewerker elektronische producten en assemblagemedewerker besturingskasten en panelen. Het middelste uurloon van die functies, € 14,20, vergeleken met haar oude uurloon van € 18,18, levert een arbeidsongeschiktheid op van 21,89 procent. Voor een WIA-uitkering is minimaal 35 procent nodig. De vrouw ging in beroep bij de rechtbank Overijssel in Zwolle, die de zaak op 7 mei 2026 behandelde. Ook een psychiatrisch verpleegkundige van het FACT-team van ggz-instelling Dimence was aanwezig. De vrouw vond dat zij meer beperkt is dan het UWV aannam. Rond mei 2024 verbleef zij in een moeder-kindhuis, was het chaotisch in haar hoofd en kon zij zich slecht concentreren. Volgens haar had de verzekeringsarts beperkingen moeten aannemen voor afleiding door anderen en voor werk met een verhoogd persoonlijk risico, en vanwege haar posttraumatische stressklachten, stemmingsklachten en persoonlijkheidsproblematiek ook een beperking in het aantal werkuren. Ook had de arts informatie bij haar behandelaar Mindfit moeten opvragen, en had hij een eerdere keuring uit december 2023 moeten meewegen, waarin een verzekeringsarts concludeerde dat haar leven door ernstige stress zo overhoop lag dat zij haar eigen werk niet kon doen. De rechtbank heropende na de zitting het onderzoek, zodat een verzekeringsarts van het UWV kon reageren op de nieuwe medische stukken. Die bleef op 18 juni 2026 bij het eerdere oordeel. Al in bezwaar waren extra beperkingen aangenomen: de vrouw is aangewezen op voorspelbaar, routinematig werk met veel structuur, regelmatige werktijden zonder nachtdiensten, en zonder intensief klantcontact of zwaar lichamelijk werk. Tijdens de spreekuren zagen de artsen geen problemen met aandacht en concentratie, en een aandoening die zulke problemen aannemelijk maakt, is niet vastgesteld. De klachten van posttraumatische stress zijn geen hoofddiagnose en maken geen ernstige indruk, en een depressie is niet gediagnosticeerd. De rechtbank vindt de rapporten van de verzekeringsartsen zorgvuldig, inzichtelijk en navolgbaar. Zij hadden een volledig beeld van haar medische situatie. De keuring uit 2023 ging over een andere vraag, namelijk of zij haar eigen werk kon doen, en over een andere datum. De rechtbank erkent dat de vrouw al lang met zware sociale en maatschappelijke problemen kampt, maar voor de WIA tellen alleen beperkingen die rechtstreeks en medisch aantoonbaar voortkomen uit ziekte of gebrek. De geselecteerde functies passen bij haar beperkingen, en de berekening van 21,89 procent klopt. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De vrouw heeft met ingang van 6 mei 2024 geen recht op een WIA-uitkering, en zij krijgt haar griffierecht en proceskosten niet vergoed.