Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2026:5636Bestuursrecht

Wraking mislukt van belastingrechter die eigenaar van zes woningen wees op griffierecht in WOZ-zaken — RBOVE:2026:5636

wraking van belastingrechter in WOZ-zaken wegens opmerking over griffierecht

Eiser / verzoeker

eigenaar van zes woningen, verzoeker tot wraking, procederend in persoon

VS

Verweerder / gedaagde

de gewraakte belastingrechter van de rechtbank Overijssel

Wrakingsverzoek tegen de belastingrechter in zes WOZ-zaken ongegrond verklaard; verwijzing naar een andere rechtbank afgewezen

  • Verzoek om het wrakingsverzoek door een andere rechtbank te laten behandelen afgewezen: verloren vertrouwen is onvoldoende
  • Dat elke woning een afzonderlijk WOZ-beroep met eigen griffierecht is, is een procesbeslissing waarover de wrakingskamer niet oordeelt
  • Wijzen op het risico van niet-ontvankelijkheid biedt juist de kans op een inhoudelijk oordeel en is geen druk om in te trekken
  • Belastingzaken worden volgens de wet achter gesloten deuren behandeld; dat wijst niet op vooringenomenheid
  • Geen reden om te twijfelen aan het ambtsedig opgemaakte proces-verbaal, dat een zakelijke en geen letterlijke weergave is

Samenvatting

Een eigenaar van zes woningen in Twente was het niet eens met de WOZ-waarden die het belastingsamenwerkingsverband GBTwente voor die woningen had vastgesteld. Hij stelde bij de rechtbank Overijssel beroep in tegen alle zes de waarden, maar betaalde maar voor één woning griffierecht, het bedrag dat een procederende partij aan de rechtbank verschuldigd is. Op de zitting van 18 augustus 2026 wees de behandelend belastingrechter hem daarop. Volgens de rechter is elke woning een afzonderlijk beroep, waarvoor apart griffierecht moet worden betaald. Zonder die betaling kunnen de beroepen over de andere vijf woningen niet-ontvankelijk worden verklaard, wat betekent dat de rechter er niet inhoudelijk naar kijkt.

De man voelde zich overvallen. Een dag later, op 19 augustus 2026, vroeg hij per e-mail om de rechter te wraken: hij wilde dat een andere rechter zijn zaken zou behandelen. Volgens hem had de rechter hem afgepoeierd en afgeserveerd, zodat hij na tien minuten alweer buiten stond. Dat de zitting achter gesloten deuren plaatsvond, bewees volgens hem dat het zo was opgezet. Met de opmerking over het griffierecht wilde de rechter hem onder druk zetten om zijn beroepen in te trekken, om zo GBTwente te helpen, dat volgens hem nauwelijks verweer had gevoerd. Ook stelde hij dat het verslag van de zitting achteraf was aangepast. Omdat hij het vertrouwen in de rechtbank Overijssel kwijt was, vroeg hij het wrakingsverzoek door een andere rechtbank te laten behandelen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechter ging niet akkoord met de wraking. Hij schreef dat de zitting achter gesloten deuren plaatsvond omdat de wet dat bij belastingzaken voorschrijft. Hij had aan het begin alleen gevraagd of de man alle zes de beroepen wilde doorzetten, gezien de naheffing van griffierecht. Dat wilde hij, en daarna kwamen alle beroepen inhoudelijk aan bod. Een verzoek van de man om het verslag van de zitting te verbeteren wees de wrakingskamer eerder al af. Op de geplande behandeling van het wrakingsverzoek op 14 september 2026 verscheen niemand.

De wrakingskamer van de rechtbank wees eerst het verzoek af om de zaak naar een andere rechtbank te sturen. Uitgangspunt is dat de wrakingskamer van de rechtbank waar de rechter werkt het verzoek behandelt. Alleen de stelling dat iemand geen vertrouwen meer heeft in die rechtbank is onvoldoende om daarvan af te wijken.

Inhoudelijk moest de wrakingskamer beoordelen of de rechter partijdig was, of die indruk op objectieve gronden kon wekken. Het gaat dan niet om het persoonlijke gevoel van de verzoeker, maar om de vraag of een willekeurige ander in zijn plaats op grond van de feiten hetzelfde zou denken. Een rechter wordt verondersteld onpartijdig te zijn, tenzij uitzonderlijke omstandigheden op vooringenomenheid wijzen. De wrakingskamer zag geen reden om te twijfelen aan het verslag van de zitting, dat de griffier onder ambtseed opmaakt en dat een zakelijke weergave is, geen letterlijk verslag.

Uit dat verslag bleek dat de rechter de man wees op de gevolgen van niet betalen, vroeg wat hij wilde en hem daarna de gelegenheid gaf zijn beroepen toe te lichten. De man zei dat alles in zijn beroepschrift stond, en GBTwente verwees eveneens naar de stukken. Dat elke woning een eigen beroep is met eigen griffierecht, is een procesbeslissing. Over de juistheid daarvan oordeelt de wrakingskamer niet; daarvoor zijn rechtsmiddelen zoals hoger beroep. Alleen als zo'n beslissing objectief niet anders kan worden gezien dan als blijk van vooringenomenheid, ligt dat anders, en dat was hier niet zo. Volgens de wrakingskamer bood de rechter de man juist een kans om door betaling alsnog een inhoudelijk oordeel te krijgen over alle zes de woningen. De keuze om door te gaan bleef steeds bij hem. Dat hij zich enigszins overvallen voelde, is voorstelbaar, maar maakt de rechter nog niet partijdig.

De wrakingskamer wees het verzoek om verwijzing naar een andere rechtbank af en verklaarde het wrakingsverzoek ongegrond. De belastingrechter blijft de zes WOZ-zaken behandelen. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

C/08/350837 KG RK 26-377

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. U. van Houten
  • dhr. mr. B.W.M. Hendriks
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2026:7074
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht
RBOVE:2026:7073
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht
RBOVE:2026:5873
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht
Geen WIA-uitkering voor vrouw met psychische klachten: rechtbank volgt UWV bij 21,89 procent

Een vrouw werkte gemiddeld 35 uur per week via uitzendbureau Start People. Vanaf maart 2021 kreeg zij een WW-uitkering, en nadat zij zich op 31 januari 2022 ziek had gemeld, volgde een Ziektewet-uitkering. Na een wachttijd die door een periode van zwangerschaps- en bevallingsverlof was verlengd, vroeg zij op 16 februari 2024 een WIA-uitkering aan, de uitkering voor wie door ziekte langdurig minder kan werken. Het UWV wees die aanvraag op 13 juni 2024 af en handhaafde dat op 16 december 2025 in bezwaar. Volgens het UWV kan de vrouw haar eigen werk niet meer doen, maar wel functies als productiemedewerker in de industrie, assemblagemedewerker elektronische producten en assemblagemedewerker besturingskasten en panelen. Het middelste uurloon van die functies, € 14,20, vergeleken met haar oude uurloon van € 18,18, levert een arbeidsongeschiktheid op van 21,89 procent. Voor een WIA-uitkering is minimaal 35 procent nodig. De vrouw ging in beroep bij de rechtbank Overijssel in Zwolle, die de zaak op 7 mei 2026 behandelde. Ook een psychiatrisch verpleegkundige van het FACT-team van ggz-instelling Dimence was aanwezig. De vrouw vond dat zij meer beperkt is dan het UWV aannam. Rond mei 2024 verbleef zij in een moeder-kindhuis, was het chaotisch in haar hoofd en kon zij zich slecht concentreren. Volgens haar had de verzekeringsarts beperkingen moeten aannemen voor afleiding door anderen en voor werk met een verhoogd persoonlijk risico, en vanwege haar posttraumatische stressklachten, stemmingsklachten en persoonlijkheidsproblematiek ook een beperking in het aantal werkuren. Ook had de arts informatie bij haar behandelaar Mindfit moeten opvragen, en had hij een eerdere keuring uit december 2023 moeten meewegen, waarin een verzekeringsarts concludeerde dat haar leven door ernstige stress zo overhoop lag dat zij haar eigen werk niet kon doen. De rechtbank heropende na de zitting het onderzoek, zodat een verzekeringsarts van het UWV kon reageren op de nieuwe medische stukken. Die bleef op 18 juni 2026 bij het eerdere oordeel. Al in bezwaar waren extra beperkingen aangenomen: de vrouw is aangewezen op voorspelbaar, routinematig werk met veel structuur, regelmatige werktijden zonder nachtdiensten, en zonder intensief klantcontact of zwaar lichamelijk werk. Tijdens de spreekuren zagen de artsen geen problemen met aandacht en concentratie, en een aandoening die zulke problemen aannemelijk maakt, is niet vastgesteld. De klachten van posttraumatische stress zijn geen hoofddiagnose en maken geen ernstige indruk, en een depressie is niet gediagnosticeerd. De rechtbank vindt de rapporten van de verzekeringsartsen zorgvuldig, inzichtelijk en navolgbaar. Zij hadden een volledig beeld van haar medische situatie. De keuring uit 2023 ging over een andere vraag, namelijk of zij haar eigen werk kon doen, en over een andere datum. De rechtbank erkent dat de vrouw al lang met zware sociale en maatschappelijke problemen kampt, maar voor de WIA tellen alleen beperkingen die rechtstreeks en medisch aantoonbaar voortkomen uit ziekte of gebrek. De geselecteerde functies passen bij haar beperkingen, en de berekening van 21,89 procent klopt. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De vrouw heeft met ingang van 6 mei 2024 geen recht op een WIA-uitkering, en zij krijgt haar griffierecht en proceskosten niet vergoed.

Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht
RBOVE:2026:6617
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht