ECLI:NL:RBROT:2023:5349, Rechtbank Rotterdam, 19-06-2023, 71.212884.22 — RBROT:2023:5349
Samenvatting
Veroordeling voor verhandelen van vuurwapens en munitie en overdragen van vuurwapens, waarvan de veroordeelde een gewoonte heeft gemaakt, en witwassen van bijna € 50.000,- tot een gevangenisstraf van 30 maanden. Verbeurdverklaring van een geldbedrag en een iPhone. Vrijspraak voor voorbereidingshandelingen in de zin van artikel 10a van de Opiumwet. In het vonnis is rekening gehouden met procesafspraken die door de officier van justitie en de verdediging zijn gemaakt.
Betrokken advocaten
mr. G. Sannes
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOVE:2026:323, Rechtbank Overijssel, 27-01-2026, 08.031950-23 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:14856, Rechtbank Rotterdam, 18-12-2025, 10-960143-19
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7159, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-10-2025, 02-350750-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4298, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 08-07-2025, 02-195757-25
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
71.212884.22
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. E.A. Poppe-Gielesen
- dhr. mr. W.M. Stolk
- mw. mr. F.J.E. van Rossum
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Rotterdamse strafrechter heeft een paar weken geleden de zaak behandeld van een man die wordt verdacht van deelname aan een criminele organisatie. In die zaak waren procesafspraken gemaakt tussen het openbaar ministerie en de verdachte, en de meervoudige kamer waarvan de rechter deel uitmaakte bevestigde die afspraken. Op 16 november 2026 zou dezelfde rechter drie strafzaken behandelen tegen medeverdachten uit dezelfde organisatie, over hetzelfde feitencomplex in dezelfde periode. Ook in die drie zaken waren procesafspraken gemaakt. De rechter vond dat hij daardoor niet meer vrij stond om die zaken te behandelen en diende op 12 november 2026 een schriftelijk verzoek in om zich te mogen verschonen. Verschoning is het middel waarmee een rechter zich terugtrekt uit een zaak om zijn onpartijdigheid te waarborgen. Over zo'n verzoek beslist niet de rechter zelf, maar een aparte verschoningskamer van de rechtbank. Die kamer kreeg toegang tot stukken uit de dossiers van de drie strafzaken en tot de procesafspraken uit de eerder behandelde zaak. De verschoningskamer ging uit van de regel dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn. Dat vermoeden wijkt alleen bij uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen geven dat de rechter vooringenomen is of dat de vrees voor vooringenomenheid bij een partij objectief gerechtvaardigd is. De kamer zag geen aanwijzing dat de rechter zelf niet onpartijdig zou zijn. Voor de vraag of de vrees voor partijdigheid objectief gerechtvaardigd is, woog zij de aangevoerde omstandigheden samen met het feit dat de rechter zelf om verschoning vroeg. Die combinatie vormt volgens de kamer op zichzelf een zwaarwegende aanwijzing. De verschoningskamer wees het verschoningsverzoek daarom toe. De rechter neemt de behandeling van de drie strafzaken, die op 16 november 2026 zouden beginnen, dus niet meer waar.