ECLI:NL:RBROT:2025:15022, Rechtbank Rotterdam, 05-12-2025, 10/164629-24 — RBROT:2025:15022
Samenvatting
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van ruim 7 kilogram van een materiaal dat cocaïne bevat, zijnde cocaïne. De woning van de verdachte fungeerde hoogstwaarschijnlijk als opslagplaats voor verdovende middelen en werd beheerd door mensen van buitenaf die een sleutel hadden van de woning van de verdachte. Van die kwetsbare positie van de verdachte is mogelijk misbruik gemaakt. De rechtbank houdt er in strafverlagende zin ook rekening mee dat het niet ging om 7.382 gram pure cocaïne. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 322 dagen waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en een onttrekking aan het verkeer van een blok met verdovende middelen en een tas met 6 blokken verdovende middelen.
Betrokken advocaten
mr. R.B.M. Poppelaars Officier
verdachte
mr. L. Visser
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:6232, Rechtbank Rotterdam, 11-05-2026, ROT 24/4944
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:1540, Rechtbank Rotterdam, 27-01-2026, 10-208463-25
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:11499, Rechtbank Rotterdam, 30-09-2025, 83.097416.23
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:8713, Rechtbank Rotterdam, 04-07-2025, DIAS-nummer: 2024038659 / RK-nummers: 24/027725, 24/027499, 24/027504
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
10/164629-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. J.J. Klomp
- dhr. mr. A.S. Flikweert
- mw. mr. E. van Vliet
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Rotterdamse strafrechter heeft een paar weken geleden de zaak behandeld van een man die wordt verdacht van deelname aan een criminele organisatie. In die zaak waren procesafspraken gemaakt tussen het openbaar ministerie en de verdachte, en de meervoudige kamer waarvan de rechter deel uitmaakte bevestigde die afspraken. Op 16 november 2026 zou dezelfde rechter drie strafzaken behandelen tegen medeverdachten uit dezelfde organisatie, over hetzelfde feitencomplex in dezelfde periode. Ook in die drie zaken waren procesafspraken gemaakt. De rechter vond dat hij daardoor niet meer vrij stond om die zaken te behandelen en diende op 12 november 2026 een schriftelijk verzoek in om zich te mogen verschonen. Verschoning is het middel waarmee een rechter zich terugtrekt uit een zaak om zijn onpartijdigheid te waarborgen. Over zo'n verzoek beslist niet de rechter zelf, maar een aparte verschoningskamer van de rechtbank. Die kamer kreeg toegang tot stukken uit de dossiers van de drie strafzaken en tot de procesafspraken uit de eerder behandelde zaak. De verschoningskamer ging uit van de regel dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn. Dat vermoeden wijkt alleen bij uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen geven dat de rechter vooringenomen is of dat de vrees voor vooringenomenheid bij een partij objectief gerechtvaardigd is. De kamer zag geen aanwijzing dat de rechter zelf niet onpartijdig zou zijn. Voor de vraag of de vrees voor partijdigheid objectief gerechtvaardigd is, woog zij de aangevoerde omstandigheden samen met het feit dat de rechter zelf om verschoning vroeg. Die combinatie vormt volgens de kamer op zichzelf een zwaarwegende aanwijzing. De verschoningskamer wees het verschoningsverzoek daarom toe. De rechter neemt de behandeling van de drie strafzaken, die op 16 november 2026 zouden beginnen, dus niet meer waar.