Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBROT:2026:10355Civiel Recht

ECLI:NL:RBROT:2026:10355, Rechtbank Rotterdam, 23-07-2026, 12009485 CV EXPL 25-4982 — RBROT:2026:10355

Samenvatting

Er is geen sprake van een kredietovereenkomst: het zogeheten ‘buy now pay later’ dat Klarna hanteert is een vorm van kredietverstrekking. Klarna heeft zich na tussenvonnis uitgelaten over haar verdienmodel. Coeo heeft bij akte de daartoe relevante gegevens met betrekking tot het verdienmodel van Klarna en haar kostenstructuur over de jaren 2022 tot en met half 2025 in het geding gebracht en de kantonrechter daarbij verzocht deze gegevens niet te delen vanwege de concurrentie-gevoeligheid daarvan. De kantonrechter zal aan dit verzoek voldoen in die zin dat alleen de rechtbank kennis neemt van deze stukken. Coeo heeft toegelicht dat het verdienmodel van Klarna is gebaseerd op servicekosten die zij in rekening brengt bij aangesloten handelaren voor het faciliteren van transacties, rente en advertenties. Bij de consument worden pas aanmaningskosten (maximaal een bedrag van € 7,50) in rekening gebracht na het sturen van een kosteloze herinnering en een kosteloze aanmaning. Deze aanmaningskosten worden uitsluitend gebruikt om buitengerechtelijke kosten en afschrijvingen op krediet als gevolg van wanbetalingen te compenseren. Klarna maakt geen winst op deze aanmaningskosten, haar voornaamste bron van inkomsten bestaat uit de servicevergoedingen die zij dus in rekening brengt bij de handelaren. Dit alles onder verwijzing naar de Buy Now, Pay later-Gedragscode van 15 januari 2025 van de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Coeo, niet zijnde een BNPL-aanbieder, heeft verder inzichtelijk gemaakt dat als de consument de vordering niet betaalt bij Klarna, deze de vordering op een gegeven moment, maar niet eerder dan 44 dagen na het verstrijken van de vervaltermijn van de factuur, cedeert aan een extern incassobureau zoals Coeo. Pas dan wordt door dit externe incassobedrijf aanspraak gemaakt op de volledige buitengerechtelijke incassokosten en de wettelijke rente. Klarna ontvangt deze kosten in principe niet, soms, afhankelijk van de afspraken met het incassobureau, ontvangt zij een bedrag van maximaal € 7,50. Naar oordeel van de kantonrechter heeft Coeo voldoende onderbouwd dat de bedongen rente en buitengerechtelijke incassokosten geen deel uitmaken van het verdienmodel van Klarna. Zij kan dan ook een geslaagd beroep doen op de uitzondering van artikel 7:58 lid 2 BW. Dat betekent dat het in deze procedure gesloten krediet géén consumentenkredietovereenkomst is als bedoeld in titel 2A van boek 7 BW. Aan de consumentenbeschermende bepalingen van die titel hoeft dus niet te worden getoetst.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12009485 CV EXPL 25-4982

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. R.R. Roukema
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBROT:2026:16117
Rechtbank Rotterdam·
Civiel Recht
RBROT:2026:16191
Rechtbank Rotterdam·
Civiel Recht
RBROT:2026:16285
Rechtbank Rotterdam·
Civiel Recht
RBROT:2026:16193
Rechtbank Rotterdam·
Civiel Recht
Rechtbank wijst wraking van drie wrakingsrechters af: verzoek kwam na de eindbeslissing

Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.

Rechtbank Rotterdam·
Civiel Recht