Kritisch VvE-lid stuit verduurzaming van € 2,6 miljoen niet, wel vervallen boetebesluiten tegen haar — RBROT:2026:12903
vernietiging van VvE-besluiten over verduurzaming en sancties tegen een lid
Eiser / verzoeker
appartementseigenaar en lid van de VvE
Verweerder / gedaagde
Vereniging van Eigenaars van het appartementencomplex
Besluiten over boete en aansprakelijkstelling van het VvE-lid vernietigd, alle overige verzoeken tegen de verduurzamingsbesluiten afgewezen; het lid betaalt € 1.298 proceskosten
- Kantonrechter mag verzoeken tot nietigverklaring en vernietiging van VvE-besluiten samen behandelen
- Keuze voor een verduurzamingspakket met indicatieve begroting en maximumbudgetten is redelijk; een plan op maat is in dat stadium niet nodig
- Meerdere offertes zijn niet verplicht; de minderheid moet zich voegen naar de voldoende geïnformeerde meerderheid
- Geen belang bij vernietiging van het intercombudget, omdat een later besluit het heeft achterhaald
- Besluiten om een vragend lid op voorhand te beboeten en aansprakelijk te stellen zijn in strijd met redelijkheid en billijkheid en worden vernietigd
Samenvatting
Een appartementseigenaar in een complex in de regio Dordrecht verzette zich tegen een groot verduurzamingsplan van haar Vereniging van Eigenaars. In maart 2025 koos een meerderheid van de leden voor het zogeheten ZEP-Plus-pakket, waarmee het gebouw maximaal zou worden geïsoleerd. In maart 2026 stemden de leden in met zes concrete maatregelen, waaronder isolerende kozijnen met HR+++ glas, dak- en gevelisolatie, ventilatie en nieuwe radiatoren, met een projectbegroting en een lening van € 2.581.600 bij het Warmtefonds met een looptijd van dertig jaar. De vrouw vond dat de plannen niet waren onderbouwd en dat het bestuur met getallen goochelde.
Ze vroeg de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam, locatie Dordrecht, in drie procedures om besluiten van drie ledenvergaderingen nietig te verklaren of te vernietigen. Volgens haar waren de begrotingen overgenomen van het naastgelegen complex, ontbrak informatie over de financiële haalbaarheid, werd steeds maar één offerte opgevraagd en werd ander onderhoud, zoals aan het beton en de lift, uitgesteld. Ook keerde ze zich tegen een hoger budget voor een nieuwe intercom. Daarnaast besloot de vergadering in mei 2025, nadat het bestuur klaagde over verstoring en administratieve overlast door haar vele vragen, dat zij bij herhaling na twee waarschuwingen de hoogst mogelijke boete zou krijgen en zo mogelijk aansprakelijk zou worden gesteld voor de schade.
De kantonrechter toetste de besluiten terughoudend: de vraag is of de vergadering na afweging van alle belangen in redelijkheid tot het besluit kon komen. Bij een verplicht lidmaatschap van een VvE hoort dat een minderheid zich in beginsel moet voegen naar de meerderheid. De besluiten van maart 2025 waren niet nietig en ook niet onredelijk. Er waren voorlichtingsavonden geweest, de stukken waren vooraf verstuurd en besproken, en de leden voelden zich voldoende geïnformeerd. Het ging toen alleen om de keuze voor een niveau van verduurzaming, met een indicatieve begroting en een maximaal budget van € 40.000 voor verder onderzoek en € 12.500 voor begeleiding door de beheerder. Dat er op dat moment nog geen plan op maat lag, vond de kantonrechter logisch.
Ook de besluiten van maart 2026 bleven staan. Meerdere offertes opvragen is niet verplicht, en niet gebleken is dat de offertes niet marktconform waren. De VvE legde uit waarom bedragen verschoven: posten voor schilderwerk en dakonderhoud vervielen, er kwamen subsidies van het Rijk en de gemeente, en volgens het bestuur volstaat een verhoging van de maandelijkse bijdrage met € 130. Dat besparingen op energie een schatting blijven, is onvermijdelijk. Het onderhoud aan het beton wordt wel uitgevoerd, dat aan de lift niet, maar dat is een keuze van de meerderheid. Het verzoek over het intercombudget wees de kantonrechter af, omdat de vergadering in juni 2026 al opdracht gaf voor een nieuw systeem van € 25.962,97.
Op één punt kreeg de vrouw gelijk. Het staat elk lid vrij om vragen te stellen, ook als dat er veel zijn, en de VvE had niet onderbouwd dat dit extra kosten opleverde. De kantonrechter zag nog geen strijd met redelijkheid en billijkheid aan haar kant. Het besluit om haar al op voorhand aansprakelijk te stellen was voorbarig, omdat er nog geen overtreding of schade was. Wel moet de vrouw zich er volgens de kantonrechter op een gegeven moment bij neerleggen dat de meerderheid een besluit voldoende onderbouwd vindt.
De kantonrechter vernietigde de twee besluiten van mei 2025 over de boete en de aansprakelijkstelling en wees alle andere verzoeken af. Omdat de vrouw grotendeels ongelijk kreeg, moet zij de proceskosten van de VvE betalen, begroot op € 1.298.
Betrokken advocaten
mr. L.J.I. van Til
verzoekster
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:13294, Rechtbank Rotterdam, 01-10-2026, 11411898 VZ VERZ 24-220
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2026:10355, Rechtbank Rotterdam, 23-07-2026, 12009485 CV EXPL 25-4982
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2026:4918, Rechtbank Rotterdam, 23-04-2026, 12009485 CV EXPL 25-4982
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2026:565, Rechtbank Gelderland, 28-01-2026, C/05/447709 / HA ZA 25-67
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
11669446 VZ VERZ 25-92, 11735868 VZ VERZ 25-112 en 12178901 VZ VERZ 26-78
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. R.R. Roukema
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.