Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBROT:2026:15743Strafrecht

Rechter ontneemt € 8.461 aan pillentikker die betaald kreeg per pil in drugszaak — RBROT:2026:15743

ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit pillenproductie

Eiser / verzoeker

officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

veroordeelde

Veroordeelde moet € 8.460,92 aan de staat betalen als ontneming van wederrechtelijk voordeel uit pillenproductie, met maximaal 61 dagen gijzeling

  • Het wederrechtelijk voordeel is geschat op € 8.460,92, berekend op basis van afgeluisterde gesprekken, het aantal geproduceerde pillen en een vergoeding van € 0,0075 per pil.
  • Het verweer dat de man maar eenmalig € 6.500 had ontvangen is verworpen, omdat de berekening van het openbaar ministerie daarmee onvoldoende gemotiveerd is betwist.
  • Twee tapgesprekken bleken dubbel te zijn meegeteld doordat ze in juli en niet in juni waren gevoerd; de rechtbank haalde die aantallen uit de maand juni.
  • De betalingsverplichting is gelijk aan het geschatte voordeel, zonder matiging.
  • Bij niet-betaling kan ten hoogste 61 dagen gijzeling worden gevorderd.

Samenvatting

Een man uit de regio Rotterdam kreeg in 2024 voor elke gemaakte pil een bedrag van € 0,0075. Hij werkte als pillentikker mee aan de productie van harddrugs, samen met anderen. Daar moet hij nu een deel van het geld voor inleveren: de rechtbank Rotterdam heeft zijn wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op € 8.460,92 en dat bedrag van hem ontnomen.

De man is in de strafzaak veroordeeld voor het samen met anderen bewerken, verwerken, afleveren en vervoeren van harddrugs in de periode van 1 april 2024 tot en met 1 september 2024, en voor het samen met anderen bezitten van harddrugs op 2 september 2024. Daarvoor kreeg hij een voorwaardelijke gevangenisstraf van 12 maanden en een taakstraf van 480 uur. Dat vonnis is niet onherroepelijk. De ontnemingszaak werd tegelijk met de strafzaak behandeld, omdat de officier van justitie al in januari 2025 had gevorderd het voordeel uit die feiten af te pakken.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De officier van justitie vorderde uiteindelijk € 8.539,50. Het bedrag is berekend aan de hand van afgeluisterde telefoongesprekken, waaruit bleek hoeveel pillen er per maand zijn gemaakt. Het totaal over de maanden mei tot en met augustus werd gedeeld door vier maanden en door ongeveer vier pillentikkers, en daarna vermenigvuldigd met € 0,0075 per pil. De man verklaarde zelf dat hij dat bedrag per pil kreeg en dat hij contant werd betaald, afhankelijk van de bestelling.

De verdediging voerde primair aan dat de man en zijn partner maar eenmalig € 6.500 hadden ontvangen en dat het voordeel dus op € 3.250 moest worden gesteld. De rechtbank verwierp dat verweer. De gedetailleerde berekening van het openbaar ministerie was met de enkele stelling dat er maar eenmaal contant geld was ontvangen onvoldoende gemotiveerd betwist.

Subsidiair vroeg de verdediging om een bedrag van € 8.451,56. Daarbij wees zij erop dat twee tapgesprekken niet in juni maar in juli waren gevoerd en daardoor dubbel waren meegeteld. De rechtbank gaf de verdediging op dat punt gelijk en haalde die aantallen uit de maand juni. Het argument dat een levering van 3.000 pillen niet was doorgegaan, volgde de rechtbank niet, omdat dat niet uit het tapgesprek van 5 juli 2024 blijkt. Met de aangepaste aantallen komt het totaal op 4.512.500 pillen, en daarmee op een voordeel van € 8.460,92.

De rechtbank zag geen reden om de betalingsverplichting lager vast te stellen dan het geschatte voordeel. De man moet € 8.460,92 aan de staat betalen. Als hij dat bedrag niet kan of wil betalen, kan gijzeling worden gevorderd voor ten hoogste 61 dagen. Het meer of anders gevorderde is afgewezen.

Betrokken advocaten

mr. A.J. Admiraal

veroordeelde

Takens Admiraal Advocaten, AMSTERDAM

112 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

10-182311-24 (ontneming)

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter mag zich verschonen in strafzaken over criminele organisatie na eerdere procesafspraken met medeverdachte

Een Rotterdamse strafrechter heeft een paar weken geleden de zaak behandeld van een man die wordt verdacht van deelname aan een criminele organisatie. In die zaak waren procesafspraken gemaakt tussen het openbaar ministerie en de verdachte, en de meervoudige kamer waarvan de rechter deel uitmaakte bevestigde die afspraken. Op 16 november 2026 zou dezelfde rechter drie strafzaken behandelen tegen medeverdachten uit dezelfde organisatie, over hetzelfde feitencomplex in dezelfde periode. Ook in die drie zaken waren procesafspraken gemaakt. De rechter vond dat hij daardoor niet meer vrij stond om die zaken te behandelen en diende op 12 november 2026 een schriftelijk verzoek in om zich te mogen verschonen. Verschoning is het middel waarmee een rechter zich terugtrekt uit een zaak om zijn onpartijdigheid te waarborgen. Over zo'n verzoek beslist niet de rechter zelf, maar een aparte verschoningskamer van de rechtbank. Die kamer kreeg toegang tot stukken uit de dossiers van de drie strafzaken en tot de procesafspraken uit de eerder behandelde zaak. De verschoningskamer ging uit van de regel dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn. Dat vermoeden wijkt alleen bij uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen geven dat de rechter vooringenomen is of dat de vrees voor vooringenomenheid bij een partij objectief gerechtvaardigd is. De kamer zag geen aanwijzing dat de rechter zelf niet onpartijdig zou zijn. Voor de vraag of de vrees voor partijdigheid objectief gerechtvaardigd is, woog zij de aangevoerde omstandigheden samen met het feit dat de rechter zelf om verschoning vroeg. Die combinatie vormt volgens de kamer op zichzelf een zwaarwegende aanwijzing. De verschoningskamer wees het verschoningsverzoek daarom toe. De rechter neemt de behandeling van de drie strafzaken, die op 16 november 2026 zouden beginnen, dus niet meer waar.

Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16134
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16137
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16138
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16139
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht