Jongeman veroordeeld voor groepsgeweld, vrijgesproken van zware mishandeling — RBZWB:2023:8873

Een minderjarige jongeman uit Terneuzen stond terecht voor zijn betrokkenheid bij een geweldsincident in de nacht van 2 op 3 december 2022 op de Noordstraat in Terneuzen. Samen met zijn oom en twee anderen raakte hij slaags met een voorbijganger, het slachtoffer, nadat diens gedrag als uitdagend werd ervaren.

Het geweld was hevig: het slachtoffer werd door meerdere mensen geslagen en geschopt, waarbij zijn oom de hoofdrol speelde. De oom gaf het slachtoffer forse schoppen tegen het hoofd en gooide hem tegen een winkelpui. De verdachte mengde zich in het gevecht en sloeg en schopte het slachtoffer tegen het lichaam, ook nadat het slachtoffer al op de grond lag. Verdachte verklaarde later dat hij zijn oom wilde helpen.

Het Openbaar Ministerie had twee varianten ten laste gelegd. In de eerste, zwaarste variant was het verwijt dat de jongeman samen met anderen opzettelijk zwaar lichamelijk letsel had toegebracht. Zowel de officier van justitie als de verdediging waren het erover eens dat dit niet bewezen kon worden. De rechtbank sloot zich daarbij aan: de handelingen van de verdachte verschilden te sterk van die van zijn oom, en er was onvoldoende bewijs voor opzet op een nauwe samenwerking om zwaar letsel te veroorzaken. Voor dit onderdeel werd hij vrijgesproken.

Wel bewezen achtte de rechtbank het subsidiaire verwijt: openlijke geweldpleging in vereniging. Hiervoor is niet vereist dat iemand zelf alle geweldshandelingen heeft verricht. Voldoende is dat de verdachte een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het geweld. Door meermalen te slaan en te schoppen, en dit op verschillende momenten tijdens het gevecht te doen terwijl hij bewust zijn oom wilde helpen, was die bijdrage naar het oordeel van de rechtbank aanwezig.

De verdediging had nog betoogd dat de verdachte vrijgesproken moest worden van het schoppen tegen het hoofd van het slachtoffer, omdat dat door de oom was gedaan en niet door de verdachte zelf. De rechtbank verwierp dit verweer: bij openlijke geweldpleging in vereniging hoeft niet bewezen te worden dat de verdachte elke geweldshandeling zelf heeft verricht.

Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met de ernst van het feit — zinloos uitgaansgeweld onder invloed van alcohol, met meerdere personen tegen één persoon — maar ook met de omstandigheid dat de jongeman een blanco strafblad heeft, goed functioneert op school en een duidelijke toekomstvisie heeft. De Raad voor de Kinderbescherming zag weinig risicofactoren in zijn leven. Wel baarde het de rechtbank zorgen dat de verdachte niet goed kon uitleggen waarom hij zich zo had laten meeslepen.

De officier van justitie had een werkstraf van 100 uur geëist, aangevuld met twee weken voorwaardelijke jeugddetentie. De rechtbank legde uiteindelijk een straf op in lijn met de adviezen, rekening houdend met de beperktere rol van de verdachte ten opzichte van zijn oom en zijn verder onberispelijke achtergrond.