Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RVS:2026:6787Bestuursrecht; Omgevingsrecht

ECLI:NL:RVS:2026:6787, Raad van State, 18-11-2026, 202504025/1/A2 — RVS:2026:6787

Samenvatting

Bij besluit van 17 januari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem de aanvraag van [appellant A] om een vergunning te verlenen voor het verbouwen van de woning aan de [locatie] naar twee of meer zelfstandige woonruimten afgewezen. [appellant A] en [appellant B] zijn eigenaren van de woning aan de [locatie] (de woning) in Haarlem. Zij hebben een aanvraag ingediend voor het verbouwen van de woning tot twee of meer zelfstandige woonruimten. [appellant A] en [appellant B] zijn beiden ziek en willen, op termijn, op de begane grond gaan wonen zodat zij een gelijkvloerse woning hebben. De twee woningen die zij daarboven willen realiseren zijn bestemd voor hun zonen zodat zij voor hen kunnen zorgen. Op grond van de Huisvestingsverordening Zuid-Kennemerland/IJmond: Haarlem 2022 (de Huisvestingsverordening), zoals deze gold van 2 mei 2023 tot en met 31 december 2025, en van toepassing was ten tijde van het besluit van 21 november 2023, mogen woonruimten niet zonder vergunning worden verbouwd tot twee of meer woonruimten. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college de woningvormingsvergunning in redelijkheid heeft kunnen weigeren.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

202504025/1/A2

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RVS:2026:6792
Raad van State·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
RVS:2026:6831
Raad van State·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
RVS:2026:6820
Raad van State·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
RVS:2026:6816
Raad van State·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Raad van State: schapenstal in Klarenbeek mag, vergunning blijft na herroeping eerdere vergunning staan

Twee omwonenden in Klarenbeek, in de gemeente Voorst, probeerden te voorkomen dat naast hen een schapenstal wordt gebouwd. Het college van burgemeester en wethouders van Voorst had daarvoor op 27 december 2022 een omgevingsvergunning tweede fase verleend aan de aanvragers. De omwonenden maakten bezwaar, maar het college verklaarde dat bezwaar op 22 mei 2023 ongegrond. Daarna gingen zij naar de rechter. De procedure verliep in twee fasen. De bouw van de stal is in twee stappen vergund: eerst een vergunning eerste fase, die het college al op 14 januari 2022 verleende en waaraan voorschriften zijn verbonden, daarna de vergunning tweede fase waar het in deze zaak om draait. De omwonenden vochten de tweede vergunning aan. De rechtbank Gelderland verklaarde hun beroep op 2 november 2023 ongegrond. Daartegen kwam een van de omwonenden in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Daar is de zaak op 9 oktober 2026 behandeld. De Afdeling besliste dat de Wabo (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) nog van toepassing is. De Omgevingswet is op 1 januari 2024 in werking getreden, maar de aanvraag is op 14 november 2022 ingediend. Voor zulke aanvragen blijft het oude recht gelden tot het besluit onherroepelijk is. Het hoofdargument van de omwonenden was dat de vergunning eerste fase wel bestaat, maar in de praktijk onbruikbaar is. Volgens hen kunnen de vergunninghouders niet aan de voorschriften van die vergunning voldoen. Dat zou betekenen dat het net zo is alsof er nooit een vergunning eerste fase is verleend, en dan had de vergunning tweede fase niet mogen worden afgegeven. De Afdeling volgt dat niet. De rechtbank heeft volgens de Afdeling terecht overwogen dat het een kwestie van handhaving is als vergunninghouders de voorschriften van de vergunning eerste fase niet naleven. Dat zij daar mogelijk niet aan kunnen voldoen, maakt niet dat de vergunning tweede fase niet verleend had kunnen worden. Ook het feit dat de vergunning eerste fase bij een uitspraak van dezelfde dag is herroepen, is volgens de Afdeling geen reden om het bestreden besluit te vernietigen. Het hoger beroep is daarmee ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank, zodat de vergunning voor de schapenstal in stand blijft. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Raad van State·
Bestuursrecht; Omgevingsrecht