ECLI:NL:RVS:2026:6792, Raad van State, 18-11-2026, 202302352/1/R3 — RVS:2026:6792
Samenvatting
In het besluit van 16 juli 2020 heeft het college een tijdelijke omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een sleufsilo aan de oostzijde van het perceel aan [locatie] in Feanwâlden. Deze zaak gaat over de bouw van verschillende sleufsilo’s bij een veehouderij. [appellante] en anderen zijn de eigenaren en exploitanten van de veehouderij. Zij willen de bestaande sleufsilo in het noorden van het perceel uitbreiden, en daarnaast een geheel nieuwe sleufsilo bouwen. In afwachting van de lopende procedure hebben zij dit project nog niet uitgevoerd. Wel hebben zij in de tussentijd een tijdelijke sleufsilo gerealiseerd aan de oostkant van het perceel, door één van de bestaande kuilplaten van keerwanden te voorzien. Deze tijdelijke sleufsilo is door het college voor een periode van 5 jaar vergund in het besluit van 16 juli 2020. In het besluit van 10 maart 2021 zijn de bezwaren van [partijen], die ten oosten van de veehouderij wonen, daartegen ongegrond verklaard, en is het besluit met een gewijzigde motivering in stand gebleven.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; OmgevingsrechtZaaknummer
202302352/1/R3
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Twee omwonenden in Klarenbeek, in de gemeente Voorst, probeerden te voorkomen dat naast hen een schapenstal wordt gebouwd. Het college van burgemeester en wethouders van Voorst had daarvoor op 27 december 2022 een omgevingsvergunning tweede fase verleend aan de aanvragers. De omwonenden maakten bezwaar, maar het college verklaarde dat bezwaar op 22 mei 2023 ongegrond. Daarna gingen zij naar de rechter. De procedure verliep in twee fasen. De bouw van de stal is in twee stappen vergund: eerst een vergunning eerste fase, die het college al op 14 januari 2022 verleende en waaraan voorschriften zijn verbonden, daarna de vergunning tweede fase waar het in deze zaak om draait. De omwonenden vochten de tweede vergunning aan. De rechtbank Gelderland verklaarde hun beroep op 2 november 2023 ongegrond. Daartegen kwam een van de omwonenden in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Daar is de zaak op 9 oktober 2026 behandeld. De Afdeling besliste dat de Wabo (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) nog van toepassing is. De Omgevingswet is op 1 januari 2024 in werking getreden, maar de aanvraag is op 14 november 2022 ingediend. Voor zulke aanvragen blijft het oude recht gelden tot het besluit onherroepelijk is. Het hoofdargument van de omwonenden was dat de vergunning eerste fase wel bestaat, maar in de praktijk onbruikbaar is. Volgens hen kunnen de vergunninghouders niet aan de voorschriften van die vergunning voldoen. Dat zou betekenen dat het net zo is alsof er nooit een vergunning eerste fase is verleend, en dan had de vergunning tweede fase niet mogen worden afgegeven. De Afdeling volgt dat niet. De rechtbank heeft volgens de Afdeling terecht overwogen dat het een kwestie van handhaving is als vergunninghouders de voorschriften van de vergunning eerste fase niet naleven. Dat zij daar mogelijk niet aan kunnen voldoen, maakt niet dat de vergunning tweede fase niet verleend had kunnen worden. Ook het feit dat de vergunning eerste fase bij een uitspraak van dezelfde dag is herroepen, is volgens de Afdeling geen reden om het bestreden besluit te vernietigen. Het hoger beroep is daarmee ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank, zodat de vergunning voor de schapenstal in stand blijft. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.