Rechtbank veroordeelt TikTok-influencer (19) voor seks met meisje van 15, hoofdzakelijk voorwaardelijk Een toen 19-jarige TikTok-influencer had op 17 juli 2024 seksueel contact met een meisje van 15. Zij was een fan van hem, verliefd en door hem op zijn kosten naar zijn woonplaats gereisd. Het was de eerste keer dat ze elkaar fysiek ontmoetten, al hadden ze online al langer contact. Het meisje raakte daarna zwanger en onderging een abortus.
De officier van justitie vond de verklaring van het meisje betrouwbaar en eiste 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 voorwaardelijk, plus 240 uur taakstraf. De verdachte bekende dat hij haar oraal binnendrong met zijn penis en dat hij met zijn vinger vaginaal binnendrong. De rechtbank achtte die handelingen bewezen, net als het zoenen en het aanraken van haar ontblote borsten. Van vaginale penetratie met de penis sprak de rechtbank hem vrij. Het meisje wist aanvankelijk zelf niet zeker of dat had plaatsgevonden, en de zwangerschap en de forensische aanwijzingen bewezen dat niet buiten redelijke twijfel.
De verdediging vroeg vrijspraak. Volgens de raadsman ontbrak het ontuchtige karakter van de handelingen, omdat het meisje zelf het initiatief nam en de twee in dezelfde levensfase zaten. De rechtbank vatte dat op als een beroep op artikel 248, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht, dat seks tussen leeftijdsgenoten in een gelijkwaardige situatie straffeloos maakt. De rechtbank ging uit van vrijwillig contact: het meisje was verliefd, danste na afloop met hem onder de douche en deed pas aangifte toen ze zwanger bleek en hij geen contact meer wilde. Toch verwierp ze het beroep. Een leeftijdsverschil van vier jaar is volgens de rechtbank niet meer gering, want als uitgangspunt geldt twee jaar. Daar kwam bij dat de verdachte als bekende influencer overwicht op haar had en wist dat zij andere verwachtingen had van het contact dan hij. Een gelijkwaardige situatie was er dus niet.
De rechtbank kwalificeerde het feit als verkrachting van een kind tussen 12 en 16 jaar. Ze benadrukte dat 'verkrachting' hier niet betekent dat er dwang was: de wet beschermt minderjarigen die hun seksuele grenzen nog onvoldoende kunnen bewaken.
Bij de straf woog de rechtbank mee dat zij uitging van vrijwillig contact, dat de verdachte destijds jong was en niet eerder was veroordeeld, dat de reclassering het herhalingsrisico laag inschat en dat er veel tijd was verstreken. Het volwassenenstrafrecht bleef van toepassing, omdat de verdachte inmiddels ruim 21 is en zelfstandig functioneert. Omdat het taakstrafverbod geldt, kon de taakstraf niet de enige straf zijn en kwam daar een dag onvoorwaardelijke gevangenisstraf bij.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 180 dagen gevangenisstraf, waarvan 179 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 1 jaar, en tot een taakstraf van 240 uur. Verder moet hij het meisje € 12.500 immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 17 juli 2024. Om de betaling te bevorderen legde de rechtbank ook de schadevergoedingsmaatregel op, met 87 dagen gijzeling als vervolgmiddel.
Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Jonge automobilist die met 103 km/u door Ewijk reed en fietser doodde, krijgt 8 maanden cel, 4 voorwaardelijk Op 1 december 2025 omstreeks 23.13 uur reed een jonge automobilist over de Van Heemstraweg in Ewijk, binnen de bebouwde kom. Daar mocht hij 50 kilometer per uur. De datarecorder van zijn auto registreerde 5 seconden voor de botsing een snelheid van 103 kilometer per uur. Op dat moment stak een fietser, rijdend op een elektrisch ondersteunde fatbike, de weg over. De auto raakte hem met nog 81 kilometer per uur. De fietser overleed aan de gevolgen van het ongeluk.
De zaak is behandeld door de meervoudige kamer van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem. De officier van justitie stelde dat verdachte schuldig was aan een verkeersongeval met dodelijke afloop, maar legde hem geen roekeloosheid ten laste in zijn standpunt. De raadsman vroeg om vrijspraak van het onderdeel roekeloosheid. Hij wees erop dat verdachte op een voorrangsweg reed, alert was, niet door zijn telefoon werd afgeleid en dat het slachtoffer geen voorrang verleende. Ook zou de verlichting van de fatbike vanaf de zijkant nauwelijks zichtbaar zijn geweest.
De rechtbank volgde dat verweer niet. Uit het forensisch onderzoek bleek dat het wegdek droog en schoon was, de straatverlichting brandde en het zicht niet werd belemmerd. Camerabeelden van een woning lieten zien dat de fatbike voor en achter verlichting voerde. Verdachte reed ruim twee keer zo hard als toegestaan, terwijl hij beginnend bestuurder was, de weg goed kende, het donker was en er meerdere zijwegen waren waar verkeer uit kon komen. Volgens de rechtbank had hij zijn snelheid moeten matigen, zodat hij op dat verkeer had kunnen anticiperen. Het slachtoffer hoefde er niet op te rekenen dat een auto met zo'n hoge snelheid zou naderen en het was hem daarom niet te verwijten dat hij begon over te steken. Door de enorme snelheid zag verdachte hem pas op het laatste moment en kon hij niet meer adequaat reageren.
De rechtbank verklaarde bewezen dat verdachte op zeer onvoorzichtige wijze reed en dat het ongeval aan zijn schuld te wijten is. Van roekeloosheid sprak zij hem vrij.
Bij de straf hield de rechtbank rekening met de ernst van het feit en het verdriet van de nabestaanden. Zij hoorden tijdens de zitting hoe pijnlijk zij het vonden dat verdachte geen contact met hen had gezocht. Verdachte nam op zitting verantwoordelijkheid, toonde spijt en wil met de nabestaanden in gesprek. Na het ongeval raakte hij zijn baan kwijt en is bij hem PTSS vastgesteld. Zijn vriendin is zwanger. De rechtbank hield ook rekening met zijn jonge leeftijd. Als uitgangspunt geldt in zo'n zaak een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden, naast een rijontzegging. Volgens de rechtbank kon ook hier niet worden ontkomen aan een deels onvoorwaardelijke straf, anders dan de officier van justitie eiste.
De rechtbank veroordeelde verdachte tot een gevangenisstraf van acht maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Ook ontzegde zij hem de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor drie jaar, conform de eis van de officier van justitie.
Rechtbank Gelderland · 12 november 2026
Strafrecht Hof legt huisarts 12 maanden cel op voor ontucht met patiënte, verdrievoudigt schadevergoeding Een huisarts onderhield ruim drie jaar lang, van 1 juni 2016 tot en met 31 juli 2019, een seksuele relatie met een van zijn patiënten. De vrouw heeft een autismespectrumstoornis en was eerder slachtoffer van seksueel grensoverschrijdend gedrag. De arts wist dat. Hij had meermaals seks met haar, waaronder penetratie, en zei dat het tussen hen moest blijven. Hij liet haar geloven dat zij moest leren de handelingen fijn te vinden. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft de man nu opnieuw gestraft, in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 12 december 2025.
De rechtbank had het ten laste gelegde bewezen verklaard, gekwalificeerd als ontucht plegen met iemand die zich als patiënt aan de hulp of zorg van een werknemer in de gezondheidszorg heeft toevertrouwd, meermalen gepleegd. Zij legde 15 maanden gevangenisstraf op en kende de patiënte € 5.000 aan immateriële schade toe. Alleen de verdachte ging in hoger beroep. Het hof verenigt zich met de bewezenverklaring en verbetert alleen de einddatum van de pleegperiode: 31 juli 2019 in plaats van 31 augustus 2019.
De advocaat-generaal eiste 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De verdediging vroeg om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf en achtte een taakstraf passend. Zij wees op de leeftijd van de man (geboren in 1958), zijn proceshouding, zijn blanco strafblad, het lage recidiverisico en op de tuchtrechtelijke beslissing waardoor hij zich niet meer als arts mag registreren. Het hof vond een lichtere sanctie dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet verantwoord. Het weegt zwaar dat de man misbruik maakte van de afhankelijkheid binnen de behandelrelatie en op geraffineerde wijze te werk ging. Zo gaf hij zijn privénummer, sprak hij alleen nog in de avonduren af en bezocht hij haar thuis als de woonbegeleiding afwezig was. Hij hield de waarheid achter toen haar begeleiders een arts inschakelden om met hem te praten. Dat de man vanaf zijn eerste politieverhoor bekende, spijt betuigde en een laag recidiverisico heeft, pleit volgens het hof voor hem. Daarom legt het een lagere straf op dan de advocaat-generaal eiste.
Ook de schadevergoeding valt hoger uit. De patiënte vorderde € 20.000. Het hof ziet een aantasting in haar persoon, omdat zedendelicten bekend staan om hun ernstige gevolgen en omdat uit haar slachtofferverklaring blijkt dat zij psychische gevolgen ondervindt en haar vertrouwen in hulpverleners is geschaad. Bij het begroten van het bedrag sluit het hof aan bij de Rotterdamse Schaal en de categorie 'ontucht met binnendringen' bij 'meest ernstig'. Daarbij weegt mee dat zij door de handelingen zwanger is geraakt.
Het hof veroordeelt de man tot 12 maanden gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Hij moet de patiënte € 15.000 aan immateriële schade betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 31 juli 2019. Het hof legt hem bovendien de schadevergoedingsmaatregel van € 15.000 op, ten behoeve van het slachtoffer, met gijzeling tot ten hoogste 100 dagen als verhaal niet mogelijk blijkt. Betaalt hij op een van beide verplichtingen, dan vervalt de andere voor zover daaraan is voldaan. De tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf vindt volledig plaats binnen de penitentiaire inrichting, totdat hij in aanmerking komt voor een penitentiair programma of voorwaardelijke invrijheidsstelling.
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 13 november 2026
Strafrecht Man die huisgenoot met hamer op hoofd sloeg krijgt 160 uur taakstraf en voorwaardelijke cel Op 15 oktober 2025 kregen twee huisgenoten in hun gezamenlijke woning in Amsterdam ruzie. Dat conflict liep uit de hand: een man pakte een klauwhamer en sloeg daarmee op het hoofd van zijn huisgenoot. De huisgenoot liep een schedelbreuk op, met een indeuking van 6 tot 7 millimeter, een milde zwelling en een wond die gehecht moest worden.
De rechtbank Amsterdam moest vaststellen hoe vaak er was geslagen. De verdachte zei dat hij zich het zwarte moment voor zijn ogen niet goed kon herinneren en dat hij één keer, niet met kracht, had geslagen. De aangever verklaarde zowel in het ziekenhuis als later bij de politie dat hij drie keer met kracht was geslagen. Omdat de aangever direct gedetailleerd verklaarde en de verdachte zich het feit niet kon herinneren, vond de rechtbank de verklaring van de aangever aannemelijker. Zij stelde vast dat de man meermaals met kracht op het hoofd had geslagen.
De verdediging bepleitte vrijspraak van poging tot zware mishandeling, omdat het volgens haar om één slag met geringe kracht ging. Dat volgde de rechtbank niet. Het is algemeen bekend dat een harde klap op het hoofd letsel aan schedel en hersenen kan veroorzaken. Wie meermaals met kracht met een hamer, een hard en zwaar voorwerp, op een hoofd slaat, heeft volgens de rechtbank vol opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank sprak de man daarom schuldig aan poging tot zware mishandeling.
De raadsman deed ook een beroep op putatief noodweer(-exces): de man zou zich ten onrechte bedreigd hebben gevoeld nadat zijn huisgenoot zich groot en breed zou hebben gemaakt en de uitgang zou hebben versperd. Dat beroep slaagde niet. De rechtbank kon de aard, duur en intensiteit van het eerdere conflict niet vaststellen, en de verdachte zelf verklaarde dat het conflict niet eerder fysiek was geweest. Zijn licht verstandelijke beperking en spierziekte veranderen dat niet. Hij kon redelijkerwijs niet menen dat hij zich moest verdedigen.
Bij de straf liet de rechtbank meewegen dat de man mag van geluk spreken dat zijn huisgenoot niet ernstiger gewond raakte en dat het geweld plaatsvond op de plek waar het slachtoffer zich veilig hoort te voelen. Voor een voltooide zware mishandeling met een wapen noemen de oriëntatiepunten van het LOVS zeven maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank vond cel hier toch niet passend: de man had geen strafblad, loopt al een jaar onder schorsing van de voorlopige hechtenis met voorwaarden en volgt een ambulante behandeling bij Arkin. Ook is hij vanwege zijn beperking en chronische ziekte kwetsbaar. De reclassering adviseerde een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden.
De rechtbank volgde de eis van de officier van justitie en legde een taakstraf van 160 uur op, met aftrek van het voorarrest, plus een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand met een proeftijd van twee jaar. Daarbij gelden drie bijzondere voorwaarden: een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling en beheersing van middelengebruik. De klauwhamer waarmee werd geslagen is verbeurdverklaard; een tweede hamer krijgt de man terug. De man moet het slachtoffer € 1.873,84 betalen, bestaande uit € 373,84 aan ziekenhuiskosten en € 1.500 aan immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente. De rechtbank legde daarvoor ook de schadevergoedingsmaatregel op.
Rechtbank Amsterdam · 12 november 2026
Strafrecht 24 maanden cel voor levering explosief bij woning in Vlissingen, 16 maanden minder dan de eis van 40 Op 21 september 2025 om 02:20 uur ontplofte een zelfgemaakt explosief voor de deur van een woning in Vlissingen. In het huis lag de vijftienjarige zoon des huizes. Hij raakte gewond door glasscherven in zijn gezicht en benen en moest naar het ziekenhuis. De explosie richtte ook forse schade aan bij de woning zelf en bij vier andere huizen in de smalle straat. Volgens de politie en betrokkenen was de aanslag bedoeld als wraak. Op 22 juni 2025 had een broer van de gewonde jongen iemand neergeschoten in een Jumbo-supermarkt in Vlissingen.
Op de plaats van de explosie lag een deels verbrand stuk ducttape dat bij het explosief hoorde. Op de plakrand zat DNA van de verdachte. De rechtbank zag daarin het bewijs dat hij zelf met het explosief bezig is geweest. In zijn telefoon stonden bovendien foto's van dozen met cobra's en ander zwaar vuurwerk van vier dagen voor de aanslag, en foto's van twee zelfgemaakte explosieven. De lont daarop leek op de meters lont die in zijn woning lagen. De verdachte ontkende elke betrokkenheid, maar zei wel een groot liefhebber van vuurwerk te zijn.
De officier van justitie en de verdediging waren het erover eens dat er geen sprake was van medeplegen. Het dossier toonde niet dat de verdachte bij de explosie aanwezig was, en niet dat hij nauw en bewust had samengewerkt met degenen die het explosief plaatsten. De rechtbank sprak hem daarom vrij van het medeplegen, en veroordeelde hem voor medeplichtigheid: hij leverde het explosief. Dat hij ook wist waar het voor bedoeld was, haalde de rechtbank uit een WhatsApp-gesprek van 19 september 2025 met zijn toenmalige beste vriend. Daarin staat dat hij 'iets' moest bouwen. De vriend schreef dat het 'echt fikse' moest zijn, 'we hebben ze het beloofd', en dat 'een andere mongool' het niet kon bouwen. De verdachte had bovendien nauwe banden met de familie van het slachtoffer van de schietpartij, en kon dus weten wat er speelde.
In een tweede zaak, die de rechtbank voegde, werd de verdachte verweten dat hij een gewoonte had gemaakt van het bezitten van kinderporno. Op zijn twee telefoons stonden 239 afbeeldingen, maar ongeveer 97 procent daarvan zat in de cache-map, waar bestanden automatisch terechtkomen en die voor een gewone gebruiker niet zichtbaar is. De rechtbank kon daarom niet vaststellen dat hij ervan wist. De overige 3 procent zou volgens het politierapport direct benaderbaar zijn geweest, maar bij controle bleek dat ook een van de uitgewerkte voorbeeldafbeeldingen uit een cachelocatie kwam. Door die aantoonbare onjuistheid kon de rechtbank niet op het rapport vertrouwen. De verdachte werd van dit feit volledig vrijgesproken, ook al had de officier hier wel een bewezenverklaring gevorderd.
Bij de straf woog zwaar dat het een wonder was dat er geen doden of meer gewonden vielen, dat het gezin is moeten verhuizen en dat dit soort explosies bij woningen vaker voorkomt. De verdachte is eerder veroordeeld voor brandstichting en meermalen voor overtreding van het Vuurwerkbesluit, en nam volgens de rechtbank geen verantwoordelijkheid. De reclassering beschrijft hem als impulsief en begeleidingsafhankelijk, met ADHD. De officier eiste 40 maanden, waarvan acht voorwaardelijk. De rechtbank bleef daaronder, mede omdat het zedenfeit niet bewezen werd.
De rechtbank legde 24 maanden gevangenisstraf op, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van het voorarrest. De bijzondere voorwaarden zijn: meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, een contactverbod met vijf medeverdachten, een locatieverbod voor de gemeente Vlissingen en een vuurwerkverbod. Ook moet hij de slachtoffers betalen, hoofdelijk met eventuele mededaders: € 4.000 aan de gewonde zoon, € 3.763,31 aan zijn moeder (waarvan € 1.763,31 verhuiskosten) en € 2.000 aan zijn zusje, steeds met wettelijke rente vanaf 21 september 2025. Haar vordering voor toekomstige studievertraging (€ 18.625) kan alleen bij de burgerlijke rechter. Beide telefoons zijn aan het verkeer onttrokken. Voor de OnePlus moeten politie en Openbaar Ministerie eerst een kopie maken van de foto's van de overleden opa van de verdachte en de speech die hij op diens begrafenis hield.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht