Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2026:11182Strafrecht

Man die huisgenoot met hamer op hoofd sloeg krijgt 160 uur taakstraf en voorwaardelijke cel — RBAMS:2026:11182

poging tot zware mishandeling met een hamer

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld voor poging tot zware mishandeling tot 160 uur taakstraf en 1 maand voorwaardelijke gevangenisstraf, en moet € 1.873,84 schadevergoeding betalen

  • De rechtbank achtte bewezen dat de verdachte meermaals met kracht met een hamer op het hoofd van zijn huisgenoot sloeg, op basis van de verklaring van de aangever, die gedetailleerder en aannemelijker was dan die van de verdachte
  • Meermaals met kracht slaan met een hamer op een hoofd levert volgens de rechtbank vol opzet op zwaar lichamelijk letsel op, dus poging tot zware mishandeling
  • Het beroep op putatief noodweer(-exces) werd verworpen: de aard en duur van het eerdere conflict waren niet vast te stellen en groot en breed staan is geen noodweersituatie
  • De rechtbank koos geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf (LOVS: 7 maanden voor voltooide zware mishandeling met wapen) vanwege het ontbrekende strafblad, de lopende behandeling en de kwetsbaarheid van de verdachte
  • Het slachtoffer krijgt € 1.873,84 schadevergoeding, waarvan € 1.500 immaterieel op basis van licht letsel, met opgelegde schadevergoedingsmaatregel

Samenvatting

Op 15 oktober 2025 kregen twee huisgenoten in hun gezamenlijke woning in Amsterdam ruzie. Dat conflict liep uit de hand: een man pakte een klauwhamer en sloeg daarmee op het hoofd van zijn huisgenoot. De huisgenoot liep een schedelbreuk op, met een indeuking van 6 tot 7 millimeter, een milde zwelling en een wond die gehecht moest worden.

De rechtbank Amsterdam moest vaststellen hoe vaak er was geslagen. De verdachte zei dat hij zich het zwarte moment voor zijn ogen niet goed kon herinneren en dat hij één keer, niet met kracht, had geslagen. De aangever verklaarde zowel in het ziekenhuis als later bij de politie dat hij drie keer met kracht was geslagen. Omdat de aangever direct gedetailleerd verklaarde en de verdachte zich het feit niet kon herinneren, vond de rechtbank de verklaring van de aangever aannemelijker. Zij stelde vast dat de man meermaals met kracht op het hoofd had geslagen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging bepleitte vrijspraak van poging tot zware mishandeling, omdat het volgens haar om één slag met geringe kracht ging. Dat volgde de rechtbank niet. Het is algemeen bekend dat een harde klap op het hoofd letsel aan schedel en hersenen kan veroorzaken. Wie meermaals met kracht met een hamer, een hard en zwaar voorwerp, op een hoofd slaat, heeft volgens de rechtbank vol opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank sprak de man daarom schuldig aan poging tot zware mishandeling.

De raadsman deed ook een beroep op putatief noodweer(-exces): de man zou zich ten onrechte bedreigd hebben gevoeld nadat zijn huisgenoot zich groot en breed zou hebben gemaakt en de uitgang zou hebben versperd. Dat beroep slaagde niet. De rechtbank kon de aard, duur en intensiteit van het eerdere conflict niet vaststellen, en de verdachte zelf verklaarde dat het conflict niet eerder fysiek was geweest. Zijn licht verstandelijke beperking en spierziekte veranderen dat niet. Hij kon redelijkerwijs niet menen dat hij zich moest verdedigen.

Bij de straf liet de rechtbank meewegen dat de man mag van geluk spreken dat zijn huisgenoot niet ernstiger gewond raakte en dat het geweld plaatsvond op de plek waar het slachtoffer zich veilig hoort te voelen. Voor een voltooide zware mishandeling met een wapen noemen de oriëntatiepunten van het LOVS zeven maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank vond cel hier toch niet passend: de man had geen strafblad, loopt al een jaar onder schorsing van de voorlopige hechtenis met voorwaarden en volgt een ambulante behandeling bij Arkin. Ook is hij vanwege zijn beperking en chronische ziekte kwetsbaar. De reclassering adviseerde een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden.

De rechtbank volgde de eis van de officier van justitie en legde een taakstraf van 160 uur op, met aftrek van het voorarrest, plus een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand met een proeftijd van twee jaar. Daarbij gelden drie bijzondere voorwaarden: een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling en beheersing van middelengebruik. De klauwhamer waarmee werd geslagen is verbeurdverklaard; een tweede hamer krijgt de man terug. De man moet het slachtoffer € 1.873,84 betalen, bestaande uit € 373,84 aan ziekenhuiskosten en € 1.500 aan immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente. De rechtbank legde daarvoor ook de schadevergoedingsmaatregel op.

Betrokken advocaten

mr. B.J.T. van Opstal

verdachte

Kötter, L'Homme & Plasman Advocaten, AMSTERDAM

10 uitspraken
mr. P.P. van Rhijn

benadeelde partij

Meijers Canatan advocaten, vestiging Utrecht, UTRECHT

28 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

13/274928-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBAMS:2026:11391
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht
RBAMS:2026:11326
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht
RBAMS:2026:11370
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht
RBAMS:2026:11434
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 maanden cel op voor carjacking van bus in Amsterdam, drie maanden minder dan geëist

Op 5 februari 2026 omstreeks half elf 's avonds werd bij een parkeergarage aan de Cruquiusweg in Amsterdam een bedrijfsbus gestolen. Een donkere auto blokkeerde de uitgang van de garage, waardoor de bus moest stoppen. De inzittenden werden gedwongen uit te stappen en de bestuurder werd uit de bus getrokken. Volgens de aangevers werd daarbij een vuurwapen getoond, en een van hen werd met dat wapen tegen het hoofd geslagen. In de bus lagen paspoorten, een identiteitsbewijs, telefoons en kleding. De daders reden met de bus weg, de donkere auto volgde. De bus werd een dag later gestript aangetroffen in een garagebox. De rechtbank Amsterdam moest beoordelen of een man van in de dertig, die de BMW had gehuurd, bij deze overval betrokken was. Hij ontkende en zei dat hij de auto vooraf had uitgeleend en zijn telefoon in de auto had laten liggen. De officier van justitie vond die verklaring niet geloofwaardig. De raadsman voerde aan dat niet vaststond dat het om dezelfde BMW ging en dat de gegevens van de zendmasten waarop de telefoon was aangesloten niet betrouwbaar waren. Ook zei hij dat uit de camerabeelden niet bleek dat de verdachte uit de auto was gestapt en dat niet vaststond dat er een vuurwapen was. De rechtbank volgde de verdediging niet. Uit de GPS-gegevens van de BMW bleek dat de auto vlak voor de diefstal rond de uitgang van de garage reed. De kentekenregistraties op de snelweg lieten zien dat de BMW kort na de diefstal een paar seconden achter de bus reed. Ook de telefoon van de verdachte volgde dezelfde route als de BMW, zowel rond de diefstal als bij de plek waar de bus de volgende dag werd gevonden. De rechtbank vond de zendmastgegevens betrouwbaar: ze geven geen exact tijdstip, maar wel een tijdsvenster waarbinnen de zendmast is gebruikt. De verklaring van de verdachte vond de rechtbank niet geloofwaardig. Hij wilde niet zeggen aan wie hij de auto had uitgeleend, en hij had zijn enige telefoon niet bij zich gehad. Bovendien verklaarde hij eerst dat hij die avond thuis was en later dat hij niet meer wist waar hij was. Volgens de rechtbank werkte de verdachte nauw en bewust samen met anderen. De BMW, die al langer bij de garage stond, werd gebruikt om de bus klem te rijden. Daarna reden bus en BMW dezelfde route. Dat wees op een vooraf beraamd plan om de bus te carjacken. Het was voorzienbaar dat de slachtoffers de bus niet zomaar zouden afstaan, dus de verdachte aanvaardde bewust dat er geweld zou worden gebruikt. Wie precies welke geweldshandeling verrichtte, kon de rechtbank niet vaststellen, maar dat is niet nodig om een medepleger te veroordelen. Dat er geen vuurwapen was, wordt volgens de rechtbank weerlegd door de aangiften van beide aangevers. Bij de straf woog de rechtbank mee dat het feit zich op de openbare weg in een woonwijk afspeelde, waar omwonenden getuige of zelfs slachtoffer hadden kunnen worden. De verdachte is eerder veroordeeld voor geweldsfeiten, en de reclassering kon het recidiverisico door zijn proceshouding niet inschatten. Omdat hij ontkende, kreeg de rechtbank ook geen inzicht in zijn motief. Voor autodiefstal onder bedreiging met een wapen bestaat geen landelijk strafmaatafspraak, dus keek de rechtbank naar straffen in vergelijkbare zaken. De officier van justitie eiste vijftien maanden gevangenisstraf; de raadsman voerde geen strafmaatverweer. De rechtbank veroordeelde de verdachte voor diefstal met geweld en bedreiging met geweld, gepleegd door twee of meer verenigde personen, tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden, met aftrek van het voorarrest. De straf wordt volledig in de penitentiaire inrichting uitgezeten, tot de verdachte in aanmerking komt voor een penitentiair programma. Ook verklaarde de rechtbank de in beslag genomen bus onttrokken aan het verkeer, omdat die uit een strafbaar feit komt en verborgen ruimtes bevat die doorgaans voor criminele doeleinden worden gebruikt.

Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht