College: melkveebedrijf krijgt geen hoger subsidieplafond na verhoging de-minimisgrens — CBB:2026:451
toepasselijk de-minimissteunplafond bij vaststelling van landbouwsubsidie
Eiser / verzoeker
melkveebedrijf (eiser)
Verweerder / gedaagde
de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
College verklaart het beroep ongegrond: de minister heeft de subsidie voor 2024 terecht vastgesteld op € 11.850,56 met toepassing van het plafond van € 20.000 dat gold bij de verlening.
- Melkveebedrijf kreeg subsidie voor behoud graslandareaal 2024 vastgesteld op € 11.850,56 na toepassing van een plafond van € 20.000 over drie jaar
- Bedrijf wilde het per 16 december 2024 verhoogde de-minimisplafond van € 50.000 toegepast zien en de subsidie op € 21.352 vastgesteld
- College: bepalend is het plafond dat gold op het moment van subsidieverlening op 15 oktober 2024, niet op het moment van vaststelling
- Het Europese de-minimisplafond regelt alleen de aanmeldingsvrijstelling voor de lidstaat en geeft ondernemingen geen zelfstandige aanspraak op een hoger bedrag
- Beroep ongegrond, geen proceskostenvergoeding
Samenvatting
Een melkveebedrijf vroeg voor het jaar 2024 subsidie aan voor het behoud van graslandareaal. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende deze subsidie op 15 oktober 2024 en stelde de definitieve hoogte vast op 8 mei 2025.
Bij de vaststelling paste de minister een plafond toe van € 20.000 over een periode van drie jaar. Omdat het bedrijf in 2023 al € 8.149,44 aan vergelijkbare subsidie had ontvangen, kwam de subsidie voor 2024 uit op € 11.850,56. Het bedrijf maakte bezwaar en vroeg om een hoger bedrag, maar de minister verklaarde dat bezwaar op 18 juli 2025 ongegrond.
Het melkveebedrijf ging tegen die beslissing in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Volgens het bedrijf had de minister niet het plafond van € 20.000 moeten toepassen, maar een plafond van € 50.000. Dat hogere bedrag was namelijk per 16 december 2024 gaan gelden in de Europese verordening over zogenoemde de-minimissteun in de landbouw, de regeling die bepaalt tot welk bedrag overheidssteun aan bedrijven is vrijgesteld van een aanmeldingsverplichting bij de Europese Commissie. Omdat de subsidie pas na die datum, op 8 mei 2025, definitief werd vastgesteld, meende het bedrijf dat het nieuwe, hogere plafond van toepassing was. Volgens zijn berekening had de subsidie dan op € 21.352 moeten worden vastgesteld, ruim € 9.500 meer dan het toegekende bedrag.
Het College volgt dat standpunt niet. Beslissend is niet het plafond dat gold op het moment van de vaststelling van de subsidie, maar het plafond dat gold op het moment waarop het bedrijf een wettelijke aanspraak op de subsidie kreeg, en dat is het moment van de verlening. Op 15 oktober 2024, toen de subsidie werd verleend, gold nog het oude plafond van € 20.000; de verhoging naar € 50.000 kwam pas op 16 december 2024, dus na de verlening. Bovendien, zo overweegt het College, geeft de verhoging van het Europese de-minimisplafond ondernemingen niet automatisch een zelfstandige aanspraak op een hoger steunbedrag: het plafond regelt alleen tot welk bedrag steun van een lidstaat is vrijgesteld van de Europese aanmeldingsplicht, en zegt niets over de hoogte van de subsidie die een individuele lidstaat aan een bedrijf toekent op grond van zijn eigen regeling.
Omdat op het moment van de subsidieverlening het lagere plafond van € 20.000 gold, heeft de minister de subsidie voor 2024 terecht vastgesteld op € 11.850,56, rekening houdend met het bedrag dat het bedrijf in 2023 al had ontvangen. Het College verklaart het beroep van het melkveebedrijf ongegrond. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
CBB verlaagt boete voor schoppen van varken in hoger beroep naar € 2.125
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Pluimveehouder krijgt geen hogere vogelgriepvergoeding
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Pluimveehouder krijgt geen hogere vergoeding na preventieve vogelgriepruiming
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2026:37, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 03-02-2026, 24/638, 25/136 en 25/137
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. J.L. Verbeek
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.